เอเรโมส · Eremos Thai Bible

1 ซามูเอล · 1 Samuel

บทที่ 21

1และเขาลุกขึ้นและเดินไป ส่วนโยนาธานก็เข้าไปในเมือง 2และดาวิดมาที่โนบหาอาหิเมเลคปุโรหิต และอาหิเมเลคสั่นเทิ้มในการพบดาวิด และพูดต่อเขาว่า “ทำไมเจ้าจึงมาคนเดียว และไม่มีคนใดอยู่กับเจ้า?” 3และดาวิดพูดต่ออาหิเมเลคปุโรหิตว่า “กษัตริย์ทรงสั่งให้ข้าทำเรื่องหนึ่ง และพระองค์ตรัสต่อข้าว่า ‘อย่าให้ผู้ใดรู้เรื่องที่ข้าส่งเจ้าไปและที่ข้าได้สั่งเจ้า’ และข้าได้นัดเด็กหนุ่มของข้าให้ไปที่ที่หนึ่งที่ไม่ระบุชื่อ 4และบัดนี้ ท่านมีอะไรในมือ? จงให้ขนมปังห้าก้อนแก่ข้า หรือสิ่งใดที่หาได้” 5และปุโรหิตตอบดาวิดและพูดว่า “ไม่มีขนมปังธรรมดาในมือของข้า แต่มีขนมปังศักดิ์สิทธิ์ ถ้าเด็กหนุ่มได้รักษาตนเองจากผู้หญิง” 6และดาวิดตอบปุโรหิตและพูดต่อเขาว่า “จริงๆ แล้ว ผู้หญิงถูกห้ามไม่ให้เข้าใกล้พวกเราเหมือนเมื่อวานและวันก่อน เมื่อข้าออกเดินทาง และอุปกรณ์ของเด็กหนุ่มก็บริสุทธิ์ และนี่เป็นการเดินทางธรรมดาด้วย — ยิ่งกว่านี้ในวันนี้สิ่งจะถูกชำระให้บริสุทธิ์ในอุปกรณ์” 7และปุโรหิตให้ขนมปังศักดิ์สิทธิ์แก่เขา เพราะที่นั่นไม่มีขนมปังอื่นใดนอกจากขนมปังหน้าพระพักตร์ที่ถูกนำออกจากต่อพระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้า เพื่อวางขนมปังร้อนๆ ในวันที่ขนมปังนั้นถูกนำออก 8และที่นั่นมีชายหนึ่งจากข้าราชการของซาอูลในวันนั้น ถูกกักไว้ต่อพระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้า และชื่อของเขาคือโดเอกชาวเอโดม หัวหน้าของผู้เลี้ยงของซาอูล 9และดาวิดพูดต่ออาหิเมเลคว่า “ไม่มีหอกหรือดาบที่นี่ใต้มือของท่านหรือ? เพราะข้าไม่ได้นำดาบของข้าหรืออุปกรณ์ของข้ามาในมือ เพราะกิจของกษัตริย์เร่งด่วน” 10และปุโรหิตพูดว่า “ดาบของโกลิยัทชาวฟิลิสเตียที่เจ้าได้ตีในหุบเขาเอลาห์ ดูเถิด มันถูกห่อในผ้าหลังเอโฟด ถ้าเจ้าจะเอาเอง จงเอาเถิด เพราะไม่มีอื่นใดนอกจากดาบนี้ที่นี่” และดาวิดพูดว่า “ไม่มีอะไรเหมือนมัน จงให้ข้าเถิด” 11และดาวิดลุกขึ้นและหนีในวันนั้นจากต่อหน้าซาอูล และมาหาอาคีชกษัตริย์ของกัท 12และข้าราชการของอาคีชพูดต่อเขาว่า “ผู้นี้ไม่ใช่ดาวิดกษัตริย์ของแผ่นดินหรือ? พวกเขาไม่ได้ร้องเพลงเกี่ยวกับเขาในการเต้นรำว่า ‘ซาอูลได้ฆ่าศัตรูจำนวนพัน และดาวิดจำนวนหมื่น’ หรือ?” 13และดาวิดเก็บคำเหล่านี้ไว้ในใจ และกลัวอาคีชกษัตริย์ของกัทมาก 14และเขาเปลี่ยนพฤติกรรมของเขาในตาของพวกเขา และทำตัวเหมือนคนบ้าในมือของพวกเขา และเขียนขีดบนประตูเมือง และปล่อยน้ำลายของเขาให้ไหลลงเครา 15และอาคีชพูดต่อข้าราชการของเขาว่า “ดูเถิด พวกท่านเห็นว่าชายผู้นี้เป็นบ้า ทำไมพวกท่านจึงนำเขามาให้ข้า? 16ข้าขาดคนบ้าหรือ ที่พวกท่านนำผู้นี้มาให้แสดงบ้าต่อหน้าข้า? ผู้นี้จะเข้ามาในบ้านของข้าหรือ?”
← บทที่ 20บทที่ 22 →