บทที่ 21Chapter 21
ดาวิดรับขนมปังบริสุทธิ์David Takes the Consecrated Bread
1และดาวิดมาที่โนบหาอาหิเมเลคปุโรหิต และอาหิเมเลคสั่นเทิ้มในการพบดาวิด และพูดต่อเขาว่า “ทำไมเจ้าจึงมาคนเดียว และไม่มีคนใดอยู่กับเจ้า?”
2และดาวิดพูดต่ออาหิเมเลคปุโรหิตว่า “กษัตริย์ทรงสั่งให้ข้าทำเรื่องหนึ่ง และพระองค์ตรัสต่อข้าว่า ‘อย่าให้ผู้ใดรู้เรื่องที่ข้าส่งเจ้าไปและที่ข้าได้สั่งเจ้า’ และข้าได้นัดเด็กหนุ่มของข้าให้ไปที่ที่หนึ่งที่ไม่ระบุชื่อ 3และบัดนี้ ท่านมีอะไรในมือ? จงให้ขนมปังห้าก้อนแก่ข้า หรือสิ่งใดที่หาได้”
4และปุโรหิตตอบดาวิดและพูดว่า “ไม่มีขนมปังธรรมดาในมือของข้า แต่มีขนมปังศักดิ์สิทธิ์ ถ้าเด็กหนุ่มได้รักษาตนเองจากผู้หญิง”
5และดาวิดตอบปุโรหิตและพูดต่อเขาว่า “จริงๆ แล้ว ผู้หญิงถูกห้ามไม่ให้เข้าใกล้พวกเราเหมือนเมื่อวานและวันก่อน เมื่อข้าออกเดินทาง และอุปกรณ์ของเด็กหนุ่มก็บริสุทธิ์ และนี่เป็นการเดินทางธรรมดาด้วย — ยิ่งกว่านี้ในวันนี้สิ่งจะถูกชำระให้บริสุทธิ์ในอุปกรณ์”
6และปุโรหิตให้ขนมปังศักดิ์สิทธิ์แก่เขา เพราะที่นั่นไม่มีขนมปังอื่นใดนอกจากขนมปังหน้าพระพักตร์ที่ถูกนำออกจากต่อพระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้า เพื่อวางขนมปังร้อนๆ ในวันที่ขนมปังนั้นถูกนำออก
7และที่นั่นมีชายหนึ่งจากข้าราชการของซาอูลในวันนั้น ถูกกักไว้ต่อพระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้า และชื่อของเขาคือโดเอกชาวเอโดม หัวหน้าของผู้เลี้ยงของซาอูล
ดาวิดหนีไปยังกัทDavid Flees to Gath
8และดาวิดพูดต่ออาหิเมเลคว่า “ไม่มีหอกหรือดาบที่นี่ใต้มือของท่านหรือ? เพราะข้าไม่ได้นำดาบของข้าหรืออุปกรณ์ของข้ามาในมือ เพราะกิจของกษัตริย์เร่งด่วน”
9และปุโรหิตพูดว่า “ดาบของโกลิยัทชาวฟิลิสเตียที่เจ้าได้ตีในหุบเขาเอลาห์ ดูเถิด มันถูกห่อในผ้าหลังเอโฟด ถ้าเจ้าจะเอาเอง จงเอาเถิด เพราะไม่มีอื่นใดนอกจากดาบนี้ที่นี่” และดาวิดพูดว่า “ไม่มีอะไรเหมือนมัน จงให้ข้าเถิด”
10และดาวิดลุกขึ้นและหนีในวันนั้นจากต่อหน้าซาอูล และมาหาอาคีชกษัตริย์ของกัท
12และดาวิดเก็บคำเหล่านี้ไว้ในใจ และกลัวอาคีชกษัตริย์ของกัทมาก 13และเขาเปลี่ยนพฤติกรรมของเขาในตาของพวกเขา และทำตัวเหมือนคนบ้าในมือของพวกเขา และเขียนขีดบนประตูเมือง และปล่อยน้ำลายของเขาให้ไหลลงเครา
14และอาคีชพูดต่อข้าราชการของเขาว่า “ดูเถิด พวกท่านเห็นว่าชายผู้นี้เป็นบ้า ทำไมพวกท่านจึงนำเขามาให้ข้า? 15ข้าขาดคนบ้าหรือ ที่พวกท่านนำผู้นี้มาให้แสดงบ้าต่อหน้าข้า? ผู้นี้จะเข้ามาในบ้านของข้าหรือ?”
ดาวิดรับขนมปังบริสุทธิ์David Takes the Consecrated Bread
1และดาวิดมาที่โนบหาอาหิเมเลคปุโรหิต และอาหิเมเลคสั่นเทิ้มในการพบดาวิด และพูดต่อเขาว่า “ทำไมเจ้าจึงมาคนเดียว และไม่มีคนใดอยู่กับเจ้า?”
2และดาวิดพูดต่ออาหิเมเลคปุโรหิตว่า “กษัตริย์ทรงสั่งให้ข้าทำเรื่องหนึ่ง และพระองค์ตรัสต่อข้าว่า ‘อย่าให้ผู้ใดรู้เรื่องที่ข้าส่งเจ้าไปและที่ข้าได้สั่งเจ้า’ และข้าได้นัดเด็กหนุ่มของข้าให้ไปที่ที่หนึ่งที่ไม่ระบุชื่อ
3และบัดนี้ ท่านมีอะไรในมือ? จงให้ขนมปังห้าก้อนแก่ข้า หรือสิ่งใดที่หาได้”
4และปุโรหิตตอบดาวิดและพูดว่า “ไม่มีขนมปังธรรมดาในมือของข้า แต่มีขนมปังศักดิ์สิทธิ์ ถ้าเด็กหนุ่มได้รักษาตนเองจากผู้หญิง”
5และดาวิดตอบปุโรหิตและพูดต่อเขาว่า “จริงๆ แล้ว ผู้หญิงถูกห้ามไม่ให้เข้าใกล้พวกเราเหมือนเมื่อวานและวันก่อน เมื่อข้าออกเดินทาง และอุปกรณ์ของเด็กหนุ่มก็บริสุทธิ์ และนี่เป็นการเดินทางธรรมดาด้วย — ยิ่งกว่านี้ในวันนี้สิ่งจะถูกชำระให้บริสุทธิ์ในอุปกรณ์”
6และปุโรหิตให้ขนมปังศักดิ์สิทธิ์แก่เขา เพราะที่นั่นไม่มีขนมปังอื่นใดนอกจากขนมปังหน้าพระพักตร์ที่ถูกนำออกจากต่อพระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้า เพื่อวางขนมปังร้อนๆ ในวันที่ขนมปังนั้นถูกนำออก
7และที่นั่นมีชายหนึ่งจากข้าราชการของซาอูลในวันนั้น ถูกกักไว้ต่อพระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้า และชื่อของเขาคือโดเอกชาวเอโดม หัวหน้าของผู้เลี้ยงของซาอูล
ดาวิดหนีไปยังกัทDavid Flees to Gath
8และดาวิดพูดต่ออาหิเมเลคว่า “ไม่มีหอกหรือดาบที่นี่ใต้มือของท่านหรือ? เพราะข้าไม่ได้นำดาบของข้าหรืออุปกรณ์ของข้ามาในมือ เพราะกิจของกษัตริย์เร่งด่วน”
9และปุโรหิตพูดว่า “ดาบของโกลิยัทชาวฟิลิสเตียที่เจ้าได้ตีในหุบเขาเอลาห์ ดูเถิด มันถูกห่อในผ้าหลังเอโฟด ถ้าเจ้าจะเอาเอง จงเอาเถิด เพราะไม่มีอื่นใดนอกจากดาบนี้ที่นี่” และดาวิดพูดว่า “ไม่มีอะไรเหมือนมัน จงให้ข้าเถิด”
10และดาวิดลุกขึ้นและหนีในวันนั้นจากต่อหน้าซาอูล และมาหาอาคีชกษัตริย์ของกัท
11และข้าราชการของอาคีชพูดต่อเขาว่า “ผู้นี้ไม่ใช่ดาวิดกษัตริย์ของแผ่นดินหรือ? พวกเขาไม่ได้ร้องเพลงเกี่ยวกับเขาในการเต้นรำว่า ‘ซาอูลได้ฆ่าศัตรูจำนวนพัน และดาวิดจำนวนหมื่น’ หรือ?”
12และดาวิดเก็บคำเหล่านี้ไว้ในใจ และกลัวอาคีชกษัตริย์ของกัทมาก
13และเขาเปลี่ยนพฤติกรรมของเขาในตาของพวกเขา และทำตัวเหมือนคนบ้าในมือของพวกเขา และเขียนขีดบนประตูเมือง และปล่อยน้ำลายของเขาให้ไหลลงเครา
14และอาคีชพูดต่อข้าราชการของเขาว่า “ดูเถิด พวกท่านเห็นว่าชายผู้นี้เป็นบ้า ทำไมพวกท่านจึงนำเขามาให้ข้า?
15ข้าขาดคนบ้าหรือ ที่พวกท่านนำผู้นี้มาให้แสดงบ้าต่อหน้าข้า? ผู้นี้จะเข้ามาในบ้านของข้าหรือ?”
หมายเหตุบริบทเป็นคำอธิบายเชิงบรรณาธิการ ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของเนื้อความพระคัมภีร์Context notes are editorial commentary — not part of the biblical text.