บทที่ 23

1และมีคนรายงานต่อดาวิดว่า “ดูเถิด ชาวฟิลิสเตียกำลังต่อสู้ที่เคอีลาห์ และกำลังปล้นลานนวดข้าว”

2และดาวิดสอบถามองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า “ข้าจะไปและตีชาวฟิลิสเตียเหล่านี้หรือ?” และองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสต่อดาวิดว่า “จงไปและจงตีชาวฟิลิสเตียและจงช่วยกู้เคอีลาห์”

3และคนของดาวิดพูดต่อเขาว่า “ดูเถิด พวกเรากำลังกลัวอยู่ที่นี่ในยูดาห์ ยิ่งกว่านี้ถ้าเราไปเคอีลาห์ ต่อสู้กับกองทัพของชาวฟิลิสเตีย!”

4และดาวิดสอบถามองค์พระผู้เป็นเจ้าอีก และองค์พระผู้เป็นเจ้าตอบเขาและตรัสว่า “จงลุกขึ้น จงลงไปเคอีลาห์ เพราะเราจะมอบชาวฟิลิสเตียไว้ในมือของเจ้า”

5และดาวิดและคนของเขาเดินไปยังเคอีลาห์ และต่อสู้กับชาวฟิลิสเตีย และนำฝูงสัตว์ของพวกเขาไปและตีพวกเขาด้วยการตีอันใหญ่หลวง และดาวิดช่วยกู้ชาวเคอีลาห์

6และเมื่ออาบียาธาร์บุตรของอาหิเมเลคหนีมาหาดาวิดที่เคอีลาห์ เขาเอาเอโฟดลงมาในมือของเขา

7และมีคนรายงานต่อซาอูลว่าดาวิดมาที่เคอีลาห์ และซาอูลพูดว่า “พระเจ้าทรงมอบเขาให้อยู่ในมือของข้า เพราะเขาได้ขังตนเองโดยเข้ามาในเมืองที่มีประตูและคาน”

8และซาอูลเรียกประชาชนทั้งหมดให้มาทำสงคราม จะลงไปเคอีลาห์เพื่อล้อมดาวิดและคนของเขา

9และดาวิดรู้ว่าซาอูลกำลังคิดร้ายต่อเขา และพูดต่ออาบียาธาร์ปุโรหิตว่า “จงนำเอโฟดมา”

10และดาวิดพูดว่า “ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าแห่งอิสราเอล ข้ารับใช้ของพระองค์ได้ยินอย่างแน่นอนว่าซาอูลตั้งใจมาที่เคอีลาห์เพื่อจะทำลายเมืองเพราะข้า

11ชาวเมืองเคอีลาห์จะมอบข้าไว้ในมือของเขาหรือ? ซาอูลจะลงมาตามที่ข้ารับใช้ของพระองค์ได้ยินหรือ? ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าแห่งอิสราเอล ขอจงบอกข้ารับใช้ของพระองค์เถิด” และองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า “เขาจะลงมา”

12และดาวิดพูดว่า “ชาวเมืองเคอีลาห์จะมอบข้าและคนของข้าให้อยู่ในมือของซาอูลหรือ?” และองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า “พวกเขาจะมอบ”

13และดาวิดลุกขึ้นและคนของเขาประมาณหกร้อยคน และออกจากเคอีลาห์ และเดินไปในที่ที่พวกเขาจะเดินได้ และมีคนบอกซาอูลว่าดาวิดรอดตัวจากเคอีลาห์ และเขาก็หยุดไม่ออกไป

14และดาวิดอยู่ในที่กำบังในถิ่นทุรกันดาร และอยู่ในแดนภูเขาในถิ่นทุรกันดารของศิฟ และซาอูลแสวงหาเขาตลอดวันทั้งหลาย แต่พระเจ้าไม่ทรงมอบเขาไว้ในมือของซาอูล

15และดาวิดเห็นว่าซาอูลออกมาแสวงเอาชีวิตของเขา และดาวิดอยู่ในถิ่นทุรกันดารของศิฟ ที่โฮเรช

16และโยนาธานบุตรของซาอูลลุกขึ้นและเดินไปหาดาวิดที่โฮเรช และเสริมกำลังในมือของเขาในพระเจ้า

17และเขาพูดต่อดาวิดว่า “อย่ากลัวเลย เพราะมือของซาอูลบิดาของข้าจะไม่พบเจ้า และเจ้าจะเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอล และข้าจะเป็นที่สองรองจากเจ้า แม้แต่ซาอูลบิดาของข้าก็รู้เช่นนั้น”

18และทั้งสองทำพันธสัญญาต่อพระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้า และดาวิดอยู่ที่โฮเรช และโยนาธานเดินกลับบ้านของเขา

19และชาวศิฟขึ้นไปหาซาอูลที่กิเบอาห์และพูดว่า “ดาวิดไม่ได้ซ่อนตัวอยู่กับพวกเราในที่กำบังที่โฮเรช ที่เนินเขาฮาคีลาห์ ซึ่งอยู่ทางทิศใต้ของเยชิโมนหรือ?

20และบัดนี้ ข้าแต่กษัตริย์ ตามทุกความปรารถนาของจิตวิญญาณของท่าน จงลงมา และเราจะเป็นผู้รับผิดชอบในการมอบเขาไว้ในมือของกษัตริย์”

21และซาอูลพูดว่า “ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงอวยพรพวกท่าน เพราะพวกท่านได้เห็นใจข้า

22จงไปเถิด จงเตรียมการอีกครั้ง จงรู้และดูที่ที่เท้าของเขาอยู่ ใครเห็นเขาที่นั่น เพราะมีคนบอกข้าว่าเขาเฉลียวฉลาดอย่างยิ่ง

23และจงดูและจงรู้จากทุกที่ซ่อนที่เขาซ่อนตัวที่นั่น และกลับมาหาข้าโดยมีข้อเท็จจริงแน่นอน และข้าจะไปกับพวกท่าน และถ้าเขาอยู่ในแผ่นดิน ข้าจะค้นหาเขาในทุกเผ่าพันของยูดาห์”

24และพวกเขาลุกขึ้นและเดินไปยังศิฟก่อนหน้าซาอูล และดาวิดและคนของเขาอยู่ในถิ่นทุรกันดารของมาโอน ในอาราบาห์ ทางทิศใต้ของเยชิโมน

25และซาอูลกับคนของเขาเดินไปแสวงหาเขา และมีคนบอกดาวิด และเขาลงไปที่ก้อนหิน และอยู่ในถิ่นทุรกันดารของมาโอน และซาอูลได้ยินและตามไล่ตามดาวิดในถิ่นทุรกันดารของมาโอน

26และซาอูลเดินไปข้างหนึ่งของภูเขา และดาวิดกับคนของเขาเดินไปอีกข้างหนึ่งของภูเขา และดาวิดเร่งหนีจากต่อหน้าซาอูล และซาอูลกับคนของเขาล้อมรอบดาวิดและคนของเขาเพื่อจะจับพวกเขา

27และผู้ส่งสารคนหนึ่งมาหาซาอูลและพูดว่า “จงรีบและจงมา เพราะชาวฟิลิสเตียได้บุกเข้ามาในแผ่นดิน”

28และซาอูลกลับจากการไล่ตามดาวิด และเดินไปเจอชาวฟิลิสเตีย เพราะเหตุนี้พวกเขาจึงเรียกที่นั่นว่าเซลา-ฮัมมาห์เลโคท

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.