เอเรโมส · Eremos Thai Bible

1 ซามูเอล · 1 Samuel

บทที่ 24

1และดาวิดขึ้นไปจากที่นั่นและอาศัยอยู่ในที่กำบังของเอนเกดี 2และเมื่อซาอูลกลับจากการไล่ตามชาวฟิลิสเตีย มีคนรายงานต่อเขาว่า “ดูเถิด ดาวิดอยู่ในถิ่นทุรกันดารของเอนเกดี” 3และซาอูลเลือกชายสามพันคนจากทั่วอิสราเอลและไปแสวงหาดาวิดและคนของเขาที่หน้าผาของเกือกอัดเขาทั้งหลาย 4และเขามาถึงคอกแกะข้างทาง และที่นั่นมีถ้ำ และซาอูลเข้าไปเพื่อปลดทุกข์ และดาวิดและคนของเขาอยู่ในส่วนลึกของถ้ำ 5และคนของดาวิดพูดต่อเขาว่า “ดูเถิด วันนี้คือวันที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสแก่เจ้าว่า ‘ดูเถิด ข้าจะมอบศัตรูของเจ้าไว้ในมือของเจ้า และเจ้าจะทำกับเขาตามที่เห็นดีในตาของเจ้า’” และดาวิดลุกขึ้นและตัดชายเสื้อคลุมของซาอูลอย่างเงียบ 6และต่อมาหัวใจของดาวิดก็ตีเขา เพราะที่เขาตัดชายเสื้อคลุมที่ของซาอูล 7และเขาพูดต่อคนของเขาว่า “ขอให้ห่างไกลจากข้าโดยองค์พระผู้เป็นเจ้า ที่ข้าจะทำสิ่งนี้ต่อเจ้านายของข้า ต่อผู้ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเจิม การยื่นมือของข้าไปต่อเขา เพราะเขาเป็นผู้ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเจิม” 8และดาวิดยับยั้งคนของเขาด้วยคำพูด และไม่ยอมให้พวกเขาลุกขึ้นต่อต้านซาอูล และซาอูลลุกขึ้นออกจากถ้ำและเดินไปตามทาง 9และต่อมาดาวิดลุกขึ้นและออกจากถ้ำ และร้องเรียกตามหลังซาอูลว่า “เจ้านายของข้า กษัตริย์!” และซาอูลมองตามหลัง และดาวิดก้มหน้าลงดินและกราบไหว้ 10และดาวิดพูดต่อซาอูลว่า “ทำไมท่านฟังคำของคน ที่พูดว่า ‘ดูเถิด ดาวิดกำลังแสวงร้ายต่อท่าน’ 11ดูเถิด วันนี้ ตาของท่านได้เห็นว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงมอบท่านไว้ในมือของข้าในถ้ำ และมีคนพูดให้ข้าฆ่าท่าน แต่ข้าสงสารท่าน และข้าพูดว่า ‘ข้าจะไม่ยื่นมือของข้าต่อเจ้านายของข้า เพราะเขาเป็นผู้ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเจิม’ 12และบิดาของข้า จงดูเถิด จงดูชายเสื้อคลุมของท่านในมือของข้า เพราะที่ข้าตัดชายเสื้อคลุมของท่านและไม่ฆ่าท่าน จงรู้และจงเห็นว่าไม่มีความชั่วหรือกบฏในมือของข้า และข้าไม่ได้ทำบาปต่อท่าน แต่ท่านกำลังตามหาเอาชีวิตของข้า 13ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงตัดสินระหว่างข้ากับท่าน และขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงแก้แค้นข้าจากท่าน แต่มือของข้าจะไม่อยู่บนท่าน 14ดังที่สุภาษิตของคนโบราณกล่าวว่า ‘จากคนชั่ว ความชั่วก็ออกมา’ แต่มือของข้าจะไม่อยู่บนท่าน 15กษัตริย์ของอิสราเอลออกมาตามใคร? ท่านกำลังไล่ตามใคร? ตามสุนัขที่ตายแล้วหรือ? ตามตัวหมัดตัวหนึ่งหรือ? 16และขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นผู้พิพากษา และทรงตัดสินระหว่างข้ากับท่าน และขอทอดพระเนตรและดำเนินคดีของข้า และตัดสินข้าจากมือของท่าน” 17และเมื่อดาวิดเสร็จจากการพูดคำเหล่านี้ต่อซาอูล ซาอูลพูดว่า “นี่เสียงของเจ้าหรือ? ดาวิดบุตรของข้า” และซาอูลยกเสียงของเขาขึ้นและร้องไห้ 18และเขาพูดต่อดาวิดว่า “เจ้าชอบธรรมยิ่งกว่าข้า เพราะเจ้าทำดีต่อข้า แต่ข้าทำชั่วต่อเจ้า 19และเจ้าได้ประกาศในวันนี้ถึงสิ่งที่เจ้าทำดีต่อข้า เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงปิดข้าไว้ในมือของเจ้า และเจ้าไม่ได้ฆ่าข้า 20และเมื่อชายผู้หนึ่งพบศัตรูของตน เขาจะปล่อยเขาไปในทางที่ดีหรือ? และขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงตอบแทนเจ้าด้วยสิ่งดีในสิ่งที่เจ้าทำต่อข้าในวันนี้ 21และบัดนี้ ดูเถิด ข้ารู้ว่าเจ้าจะเป็นกษัตริย์ และราชอาณาจักรของอิสราเอลจะมั่นคงในมือของเจ้า 22และบัดนี้ จงสาบานต่อข้าโดยองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า เจ้าจะไม่ตัดเชื้อสายของข้าออกไป และจะไม่ทำลายชื่อของข้าจากครัวเรือนของบิดาของข้า” 23และดาวิดสาบานต่อซาอูล และซาอูลกลับไปบ้านของเขา และดาวิดและคนของเขาขึ้นไปที่ที่กำบัง
← บทที่ 23บทที่ 25 →