บทที่ 26

1และชาวศิฟมาหาซาอูลที่กิเบอาห์และพูดว่า “ดาวิดไม่ได้ซ่อนตัวอยู่ที่เนินเขาฮาคีลาห์ทางทิศใต้ของเยชิโมนหรือ?”

2และซาอูลลุกขึ้นและลงไปยังถิ่นทุรกันดารของศิฟ และมีชายสามพันคนผู้ถูกเลือกจากอิสราเอลกับเขา เพื่อแสวงหาดาวิดในถิ่นทุรกันดารของศิฟ

3และซาอูลตั้งค่ายที่เนินเขาฮาคีลาห์ตรงหน้าเยชิโมน ข้างทาง และดาวิดอาศัยอยู่ในถิ่นทุรกันดาร เมื่อเขาเห็นว่าซาอูลตามเขามาในถิ่นทุรกันดาร

4และดาวิดส่งสายลับ และเขารู้ว่าซาอูลมาแน่นอน

5และดาวิดลุกขึ้นและมาที่ที่ซาอูลตั้งค่าย และดาวิดเห็นที่ที่ซาอูลและอับเนอร์บุตรของเนร์ แม่ทัพของกองทัพของเขานอน และซาอูลนอนอยู่ในวงในของค่าย และประชาชนตั้งค่ายโดยรอบเขา

6และดาวิดตอบและพูดต่ออาหิเมเลคชาวฮิตไทต์ และต่ออาบีชัยบุตรของเซรุยาห์ พี่น้องของโยอาบว่า “ใครจะลงไปกับข้าหาซาอูลในค่าย?” และอาบีชัยพูดว่า “ข้าจะลงไปกับท่าน”

7และดาวิดและอาบีชัยมาถึงประชาชนในตอนกลางคืน และดูเถิด ซาอูลนอนหลับอยู่ในวงในของค่าย และหอกของเขาปักลงในดินที่ศีรษะของเขา และอับเนอร์และประชาชนนอนอยู่รอบเขา

8และอาบีชัยพูดต่อดาวิดว่า “วันนี้พระเจ้าทรงปิดศัตรูของท่านไว้ในมือของท่าน บัดนี้ ขอให้ข้าตีเขาด้วยหอกลงในดิน ครั้งเดียว และข้าจะไม่ต้องตีเขาสองครั้ง”

9และดาวิดพูดต่ออาบีชัยว่า “อย่าทำลายเขา เพราะใครจะยื่นมือของเขาต่อผู้ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเจิมและจะไม่มีโทษ?”

10และดาวิดพูดว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงพระชนม์อยู่ องค์พระผู้เป็นเจ้าเองจะทรงตีเขา หรือวันของเขาจะมาและเขาจะตาย หรือเขาจะลงไปในการรบและจะถูกกวาดไป

11แต่ขอให้ห่างไกลจากข้าโดยองค์พระผู้เป็นเจ้า ที่ข้าจะยื่นมือของข้าต่อผู้ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเจิม บัดนี้ จงเอาหอกที่ศีรษะของเขา และเหยือกน้ำ และให้พวกเราไป”

12และดาวิดเอาหอกและเหยือกน้ำจากที่ศีรษะของซาอูล และพวกเขาก็ไป และไม่มีใครเห็น ไม่มีใครรู้ ไม่มีใครตื่น เพราะพวกเขาทั้งหมดหลับ เพราะการหลับลึกจากองค์พระผู้เป็นเจ้าตกลงเหนือพวกเขา

13และดาวิดข้ามไปอีกฝั่งและยืนอยู่บนยอดภูเขาห่างไกล มีระยะกว้างระหว่างพวกเขา

14และดาวิดร้องเรียกประชาชนและอับเนอร์บุตรของเนร์ว่า “อับเนอร์ เจ้าไม่ตอบหรือ?” และอับเนอร์ตอบและพูดว่า “เจ้าเป็นใคร ที่ร้องเรียกกษัตริย์?”

15และดาวิดพูดต่ออับเนอร์ว่า “เจ้าเป็นชายมิใช่หรือ? และใครในอิสราเอลที่เหมือนเจ้า? ทำไมเจ้าจึงไม่เฝ้ารักษาเจ้านายของเจ้า กษัตริย์? เพราะมีคนหนึ่งจากประชาชนเข้ามาเพื่อทำลายกษัตริย์เจ้านายของเจ้า

16การสิ่งนี้ที่เจ้าทำไม่ดี องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงพระชนม์อยู่ พวกเจ้าทั้งหมดสมควรตาย เพราะเจ้าไม่ได้เฝ้ารักษาเจ้านายของเจ้า ผู้ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเจิม บัดนี้ จงดูซิว่า หอกของกษัตริย์อยู่ที่ไหน และเหยือกน้ำที่ศีรษะของเขา”

17และซาอูลจำเสียงของดาวิดได้และพูดว่า “นี่เสียงของเจ้าหรือ? ดาวิดบุตรของข้า” และดาวิดพูดว่า “เสียงของข้าครับ เจ้านายของข้า กษัตริย์”

18และเขาพูดว่า “ทำไมเจ้านายของข้าจึงไล่ตามผู้รับใช้ของเขา? เพราะข้าทำอะไร? อะไรเป็นความชั่วในมือของข้า?

19และบัดนี้ ขอเจ้านายของข้า กษัตริย์ จงฟังคำของผู้รับใช้ของเขา ถ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงปลุกใจท่านต่อข้า ขอพระองค์ทรงรับเครื่องบูชา แต่ถ้าเป็นบุตรของมนุษย์ ขอพวกเขาถูกสาปแช่งต่อพระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะวันนี้พวกเขาขับไล่ข้าออกจากการมีส่วนในมรดกขององค์พระผู้เป็นเจ้า โดยพูดว่า ‘จงไป จงรับใช้พระอื่น’

20และบัดนี้ ขออย่าให้โลหิตของข้าตกลงสู่ดิน ไกลจากต่อพระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะกษัตริย์ของอิสราเอลออกมาแสวงหาตัวหมัดตัวหนึ่ง เหมือนผู้ที่ไล่ล่านกกระทาในแถบภูเขา”

21และซาอูลพูดว่า “ข้าทำบาปแล้ว จงกลับมาเถิด ดาวิดบุตรของข้า เพราะข้าจะไม่ทำชั่วต่อเจ้าอีก แทนที่ชีวิตของข้าได้มีค่าในตาของเจ้าในวันนี้ ดูเถิด ข้าทำตัวโง่และพลาดผิดอย่างมาก”

22และดาวิดตอบและพูดว่า “ดูเถิด หอกของกษัตริย์ ขอให้คนหนึ่งจากเด็กหนุ่มข้ามมาเอาไป

23และองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงตอบแทนแก่ชายแต่ละคนตามความชอบธรรมและความซื่อสัตย์ของเขา เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงมอบท่านไว้ในมือในวันนี้ แต่ข้าไม่ยอมยื่นมือของข้าต่อผู้ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเจิม

24และดูเถิด เหมือนที่ชีวิตของท่านมีค่าในตาของข้าในวันนี้ ขอให้ชีวิตของข้ามีค่าในสายพระเนตรขององค์พระผู้เป็นเจ้า และขอช่วยข้าให้พ้นจากทุกความทุกข์”

25และซาอูลพูดต่อดาวิดว่า “ขออวยพรเจ้า ดาวิดบุตรของข้า เจ้าจะทำการใหญ่และจะเอาชนะแน่นอน” และดาวิดเดินไปตามทางของเขา และซาอูลกลับไปยังที่ของเขา

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.