บทที่ 16

1และดาวิดข้ามไปเล็กน้อยจากยอด และดูเถิด ศิบาข้ารับใช้ของเมฟิโบเชธมาพบเขา และมีลาคู่หนึ่งที่อานพร้อม และบนพวกมันมีขนมปังสองร้อยก้อน ลูกองุ่นแห้งหนึ่งร้อยพวง ผลไม้ฤดูร้อนหนึ่งร้อย และเหล้าองุ่นหนึ่งถุง

2และกษัตริย์พูดต่อศิบาว่า “สิ่งเหล่านี้แก่เจ้าคืออะไร?” และศิบาพูดว่า “ลาเหล่านี้สำหรับครัวเรือนของกษัตริย์ขี่ ขนมปังและผลไม้ฤดูร้อนสำหรับเด็กหนุ่มกิน และเหล้าองุ่นสำหรับให้ผู้ที่เหนื่อยในถิ่นทุรกันดารดื่ม”

3และกษัตริย์พูดว่า “บุตรของเจ้านายของเจ้าอยู่ที่ไหน?” และศิบาพูดต่อกษัตริย์ว่า “ดูเถิด เขาอยู่ในเยรูซาเล็ม เพราะเขาพูดว่า ‘วันนี้ บ้านของอิสราเอลจะคืนราชอาณาจักรของบิดาของข้าให้ข้า’”

4และกษัตริย์พูดต่อศิบาว่า “ดูเถิด ทุกสิ่งที่เป็นของเมฟิโบเชธเป็นของเจ้า” และศิบาพูดว่า “ข้ากราบไหว้ ขอข้าได้รับความโปรดในตาของท่าน เจ้านายของข้า กษัตริย์”

5และกษัตริย์ดาวิดมาถึงบาฮูริม และดูเถิด ชายคนหนึ่งจากครอบครัวของบ้านของซาอูล ชื่อชิเมอีบุตรของเกรา ออกมา และเขาออกมาด่าตลอดทาง

6และเขาขว้างหินใส่ดาวิดและข้ารับใช้ทั้งหมดของกษัตริย์ดาวิด และประชาชนทั้งหมดและผู้กล้าหาญทั้งหมดอยู่ทางขวาและทางซ้ายของเขา

7และชิเมอีพูดในการด่าเขาว่า “จงออกไป จงออกไป ผู้ชายของเลือด ผู้ชายของเบลียัล!

8องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงตอบแทนเจ้าซึ่งเลือดทั้งหมดของบ้านของซาอูล ผู้ที่เจ้าครองครองในแทนของเขา และองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงมอบราชอาณาจักรในมือของอับซาโลมบุตรของเจ้า และดูเถิด เจ้าอยู่ในความชั่วของเจ้า เพราะเจ้าเป็นผู้ชายของเลือด”

9และอาบีชัยบุตรของเซรุยาห์พูดต่อกษัตริย์ว่า “ทำไมสุนัขที่ตายแล้วผู้นี้ด่าเจ้านายของข้า กษัตริย์? ขอให้ข้าข้ามไปและตัดศีรษะของเขา”

10และกษัตริย์พูดว่า “ข้ามีอะไรเกี่ยวกับพวกเจ้า บุตรของเซรุยาห์? เขาด่าเพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับเขาว่า ‘จงด่าดาวิด’ และใครจะพูดว่า ‘ทำไมเจ้าทำเช่นนี้?’”

11และดาวิดพูดต่ออาบีชัยและต่อข้ารับใช้ทั้งหมดของเขาว่า “ดูเถิด บุตรของข้า ผู้ที่ออกมาจากตัวของข้า แสวงเอาชีวิตของข้า ยิ่งกว่านี้ คนเบนยามินคนนี้ จงปล่อยเขาและให้เขาด่า เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับเขา

12บางทีองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทอดพระเนตรในความทุกข์ของข้า และพระองค์จะตอบแทนข้าด้วยความดีในการสาปแช่งของเขาในวันนี้”

13และดาวิดกับคนของเขาเดินบนทาง และชิเมอีเดินบนข้างเขาตามภูเขา เดินและด่าและขว้างหินและซัดดิน

14และกษัตริย์และประชาชนทั้งหมดที่อยู่กับเขามาถึงด้วยความเหนื่อย และเขาก็พักผ่อนที่นั่น

15และอับซาโลมและประชาชนทั้งหมด ชายของอิสราเอล มาที่เยรูซาเล็ม และอาฮีโทเฟลกับเขา

16และเมื่อฮูชัยชาวอัรกี เพื่อนของดาวิด มาหาอับซาโลม ฮูชัยพูดต่ออับซาโลมว่า “ขอกษัตริย์ทรงพระชนม์ยืน! ขอกษัตริย์ทรงพระชนม์ยืน!”

17และอับซาโลมพูดต่อฮูชัยว่า “นี่คือความรักมั่นคงของเจ้าต่อเพื่อนของเจ้าหรือ? ทำไมเจ้าไม่ไปกับเพื่อนของเจ้า?”

18และฮูชัยพูดต่ออับซาโลมว่า “ไม่ใช่ เพราะผู้ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเลือก และประชาชนนี้และคนของอิสราเอลทั้งหมด ของเขาข้าจะเป็น และข้าจะอยู่กับเขา

19และอีกประการหนึ่ง ข้าจะรับใช้ผู้ใด? ไม่ใช่ต่อหน้าบุตรของเขาหรือ? เหมือนข้ารับใช้ต่อหน้าบิดาของท่าน เช่นนั้นข้าจะอยู่ต่อหน้าท่าน”

20และอับซาโลมพูดต่ออาฮีโทเฟลว่า “จงให้คำแนะนำของเจ้า เราควรทำอะไร?”

21และอาฮีโทเฟลพูดต่ออับซาโลมว่า “จงไปหานางสนมของบิดาของเจ้า ผู้ที่เขาเหลือไว้เพื่อรักษาวัง และอิสราเอลทั้งหมดจะได้ยินว่าเจ้ากลายเป็นที่เหม็นต่อบิดาของเจ้า และมือของทุกคนที่อยู่กับเจ้าจะเข้มแข็งขึ้น”

22และพวกเขาตั้งเต็นท์ให้อับซาโลมบนหลังคา และอับซาโลมไปหานางสนมของบิดาของเขาในสายตาของอิสราเอลทั้งหมด

23และคำแนะนำของอาฮีโทเฟลที่เขาให้ในวันเหล่านั้น เหมือนผู้ที่ถามคำของพระเจ้า เช่นนั้น คำแนะนำของอาฮีโทเฟลทั้งหมด ทั้งต่อดาวิดและต่ออับซาโลม

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.