บทที่ 2

1และต่อมา ดาวิดสอบถามองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า “ข้าจะขึ้นไปยังเมืองหนึ่งของยูดาห์หรือไม่?” และองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสต่อเขาว่า “จงขึ้นไป” และดาวิดพูดว่า “ข้าจะขึ้นไปไหน?” และพระองค์ตรัสว่า “สู่เฮโบรน”

2และดาวิดขึ้นไปที่นั่น และภรรยาสองคนของเขาด้วย อาหิโนอัมชาวยิสเรเอลและอาบีกายิลภรรยาของนาบาลชาวคาร์เมล

3และคนของเขาที่อยู่กับเขา ดาวิดนำขึ้นไป แต่ละคนกับครัวเรือนของเขา และพวกเขาตั้งถิ่นในเมืองของเฮโบรน

4และคนของยูดาห์มาที่นั่นและเจิมดาวิดเป็นกษัตริย์เหนือครัวเรือนของยูดาห์ และพวกเขาบอกดาวิดว่า “ชายของยาเบช-กิเลอาดเป็นผู้ฝังซาอูล”

5และดาวิดส่งผู้ส่งสารไปยังคนของยาเบช-กิเลอาด และพูดต่อพวกเขาว่า “พวกเจ้าได้รับพรจากองค์พระผู้เป็นเจ้า ที่พวกเจ้าได้แสดงความรักมั่นคงนี้ต่อเจ้านายของพวกเจ้า ต่อซาอูล และฝังเขาไว้

6และบัดนี้ ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงแสดงความรักมั่นคงและความจริงต่อพวกเจ้า และข้าก็จะทำสิ่งดีนี้กับพวกเจ้าด้วย เพราะพวกเจ้าได้ทำสิ่งนี้

7และบัดนี้ ขอให้มือของพวกเจ้าเข้มแข็ง และจงเป็นบุตรของกำลัง เพราะซาอูลเจ้านายของพวกเจ้าตายแล้ว และครัวเรือนของยูดาห์ได้เจิมข้าเป็นกษัตริย์เหนือพวกเขา”

8และอับเนอร์บุตรของเนร์ ผู้บังคับบัญชากองทัพของซาอูล เอาอิช-โบเชธบุตรของซาอูล และนำเขาข้ามไปยังมาหะนาอิม

9และเขาตั้งเขาเป็นกษัตริย์เหนือกิเลอาด และเหนือชาวอัชชูร และเหนือยิสเรเอล และเหนือเอฟราอิม และเหนือเบนยามิน และเหนืออิสราเอลทั้งหมด

10อิช-โบเชธบุตรของซาอูลอายุสี่สิบปีเมื่อเขาเริ่มเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอล และเขาเป็นกษัตริย์สองปี อย่างไรก็ตาม ครัวเรือนของยูดาห์ตามดาวิด

11และจำนวนวันที่ดาวิดเป็นกษัตริย์ในเฮโบรนเหนือครัวเรือนของยูดาห์คือเจ็ดปีกับหกเดือน

12และอับเนอร์บุตรของเนร์ และข้ารับใช้ของอิช-โบเชธบุตรของซาอูล ออกจากมาหะนาอิมไปยังกิเบโอน

13และโยอาบบุตรของเซรุยาห์และข้ารับใช้ของดาวิดออกมาและพบพวกเขาที่สระน้ำของกิเบโอนด้วยกัน และเหล่านี้นั่งบนสระน้ำด้านนี้ และเหล่านั้นนั่งบนสระน้ำด้านนั้น

14และอับเนอร์พูดต่อโยอาบว่า “ขอให้เด็กหนุ่มลุกขึ้นและประลองต่อหน้าพวกเรา” และโยอาบพูดว่า “ให้พวกเขาลุกขึ้น”

15และพวกเขาลุกขึ้นและเดินผ่านตามจำนวน สิบสองคนสำหรับเบนยามินและสำหรับอิช-โบเชธบุตรของซาอูล และสิบสองคนจากข้ารับใช้ของดาวิด

16และพวกเขาจับแต่ละคนที่ศีรษะของเพื่อนของเขา และดาบของเขาที่ข้างของเพื่อนของเขา และพวกเขาทั้งหมดล้มลงด้วยกัน และเขาเรียกที่นั่นว่าเฮลคัท-ฮาซซูริม ซึ่งอยู่ในกิเบโอน

17และการรบในวันนั้นรุนแรงยิ่ง และอับเนอร์และคนของอิสราเอลพ่ายต่อหน้าข้ารับใช้ของดาวิด

18และที่นั่นมีบุตรสามคนของเซรุยาห์ คือโยอาบ อาบีชัย และอาสาเฮล และอาสาเฮลเร็วที่เท้าของเขาเหมือนหนึ่งในกวางของทุ่งนา

19และอาสาเฮลไล่ตามอับเนอร์ และเขาไม่หันไปทางขวาหรือทางซ้ายจากการตามอับเนอร์

20และอับเนอร์หันมาดูเบื้องหลังและพูดว่า “เจ้านี้คืออาสาเฮลหรือ?” และเขาพูดว่า “ข้าเอง”

21และอับเนอร์พูดต่อเขาว่า “จงหันไปทางขวาของเจ้าหรือทางซ้ายของเจ้า และจับเด็กหนุ่มคนหนึ่งให้กับเจ้า และเอาเครื่องอาวุธของเขาไป” แต่อาสาเฮลไม่ยอมเลิกตามเขา

22และอับเนอร์เพิ่มอีกที่จะพูดต่ออาสาเฮลว่า “จงหันจากตามข้า ทำไมข้าจะต้องตีเจ้าลงดิน? และข้าจะยกหน้าของข้าได้อย่างไรต่อโยอาบพี่ชายของเจ้า?”

23และเขาปฏิเสธที่จะหัน และอับเนอร์ตีเขาในกระเพาะด้วยปลายหอก และหอกออกจากด้านหลังของเขา และเขาล้มลงที่นั่นและตายในที่ของเขา และทุกคนที่มาถึงที่ที่อาสาเฮลล้มลงและตายก็หยุดยืน

24และโยอาบและอาบีชัยไล่ตามอับเนอร์ และดวงอาทิตย์ตก พวกเขามาถึงเนินเขาอัมมาห์ ตรงข้ามกิอาห์ ทางถิ่นทุรกันดารของกิเบโอน

25และบุตรของเบนยามินมารวมตัวตามอับเนอร์ และพวกเขาเป็นกลุ่มเดียว และยืนอยู่บนยอดเนินเขาแห่งหนึ่ง

26และอับเนอร์ร้องเรียกโยอาบและพูดว่า “ดาบจะกัดกินตลอดไปหรือ? เจ้าไม่รู้หรือว่ามันจะจบในความขมขื่น? และอีกนานเท่าใดที่เจ้าจะไม่บอกประชาชนให้กลับจากการตามพี่น้องของพวกเขา?”

27และโยอาบพูดว่า “พระเจ้าทรงพระชนม์อยู่ ถ้าเจ้าไม่ได้พูด ตั้งแต่เช้าประชาชนคงจะขึ้นไป แต่ละคนจากการตามพี่น้องของเขา”

28และโยอาบเป่าแตรเขา และประชาชนทั้งหมดหยุด และพวกเขาไม่ไล่ตามอิสราเอลอีกต่อไป และไม่เพิ่มอีกที่จะรบ

29และอับเนอร์และคนของเขาเดินในอาราบาห์ตลอดคืนนั้น และพวกเขาข้ามแม่น้ำจอร์แดน และเดินตลอดบิทรอน และพวกเขามาถึงมาหะนาอิม

30และโยอาบกลับจากการไล่ตามอับเนอร์ และรวบรวมประชาชนทั้งหมด และนอกจากอาสาเฮล สิบเก้าคนของข้ารับใช้ของดาวิดหายไป

31และข้ารับใช้ของดาวิดได้ตีจากเบนยามินและในคนของอับเนอร์ สามร้อยหกสิบคนตาย

32และพวกเขาเอาอาสาเฮลและฝังเขาในหลุมศพของบิดาของเขาที่เบธเลเฮม และโยอาบกับคนของเขาเดินตลอดคืน และเมื่อสว่างถึงพวกเขาที่เฮโบรน

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.