1ห้าวันต่อมา หัวหน้าปุโรหิตอานาเนียก็ลงมาพร้อมกับผู้อาวุโสบางคนและนักกฎหมายคนหนึ่งชื่อเทอร์ทูลลัส คนเหล่านี้ได้ยื่นคำฟ้องเปาโลต่อผู้ว่าราชการ
2เมื่อเปาโลถูกเรียกเข้ามา เทอร์ทูลลัสจึงเริ่มกล่าวฟ้องว่า “ท่านเฟลิกซ์ผู้ทรงเกียรติ ข้าพเจ้าทั้งหลายได้รับความสงบสุขอันยาวนานเพราะท่าน และการปฏิรูปต่างๆ ในชนชาตินี้ก็เกิดขึ้นโดยความรอบคอบของท่าน
3ข้าพเจ้าทั้งหลายขอรับรู้สิ่งนี้ในทุกทางและในทุกที่ ท่านเฟลิกซ์ผู้ทรงเกียรติ ด้วยความขอบคุณยิ่ง
4แต่เพื่อมิให้รบกวนเวลาของท่านอีก ข้าพเจ้าขอวิงวอนท่านโปรดฟังข้าพเจ้าทั้งหลายโดยสังเขปด้วยความผ่อนปรนของท่าน
5ข้าพเจ้าทั้งหลายพบว่าชายผู้นี้เป็นภัยร้าย เป็นผู้ก่อความวุ่นวายในหมู่ชาวยิวทั่วโลก และเป็นหัวหน้าของนิกายของชาวนาซาเร็ธ
6เขายังพยายามทำให้พระวิหารเป็นมลทิน ข้าพเจ้าทั้งหลายจึงจับตัวเขาไว้
8เมื่อท่านสอบสวนชายผู้นี้เอง ท่านก็จะสามารถทราบความจริงเกี่ยวกับทุกข้อกล่าวหาที่ข้าพเจ้าทั้งหลายฟ้องเขาไว้”
9ฝ่ายชาวยิวก็ร่วมกันโจมตีด้วย โดยอ้างว่าคำกล่าวเหล่านี้เป็นจริง
10เมื่อผู้ว่าราชการพยักหน้าให้เปาโลพูด ท่านจึงตอบว่า “ข้าพเจ้าทราบว่าท่านได้เป็นผู้พิพากษาเหนือชนชาตินี้มาหลายปี ข้าพเจ้าจึงยินดีกล่าวคำแก้ต่างเกี่ยวกับตนเอง
11ท่านสามารถตรวจสอบได้ว่ามีเพียงสิบสองวันมานี้เองที่ข้าพเจ้าได้ขึ้นไปนมัสการที่กรุงเยรูซาเล็ม
12และพวกเขาไม่ได้พบข้าพเจ้าโต้แย้งกับผู้ใดในพระวิหาร หรือปลุกระดมฝูงชน ไม่ว่าในธรรมศาลาทั้งหลายหรือในเมือง
13และพวกเขาก็พิสูจน์ไม่ได้ต่อท่านในข้อกล่าวหาที่พวกเขาฟ้องข้าพเจ้าในขณะนี้
14แต่ข้าพเจ้าขอสารภาพต่อท่านอย่างนี้ว่า ข้าพเจ้านมัสการพระเจ้าของบรรพบุรุษของเราตาม “ทางนี้” ซึ่งพวกเขาเรียกว่านิกาย ข้าพเจ้าเชื่อทุกสิ่งที่เป็นไปตามธรรมบัญญัติและที่เขียนไว้ในหนังสือของผู้เผยพระวจนะ
15ข้าพเจ้ามีความหวังในพระเจ้า ซึ่งคนเหล่านี้เองก็ยอมรับเช่นเดียวกัน ว่าจะมีการเป็นขึ้นจากความตายทั้งคนชอบธรรมและคนไม่ชอบธรรม
16เพราะเหตุนี้ ข้าพเจ้าเองจึงพยายามรักษาจิตสำนึกที่ปราศจากตำหนิต่อพระเจ้าและต่อเพื่อนมนุษย์อยู่เสมอ
17หลายปีต่อมา ข้าพเจ้าได้กลับมายังชนชาติของข้าพเจ้าเพื่อนำทานมาให้และถวายเครื่องบูชา
18ขณะที่ข้าพเจ้ากำลังถวายเครื่องบูชาเหล่านั้นอยู่ พวกเขาก็พบข้าพเจ้าในพระวิหารโดยที่ข้าพเจ้าได้ชำระตัวแล้ว ไม่ได้อยู่กับฝูงชนและไม่มีความวุ่นวายใดๆ
19แต่มีชาวยิวบางคนจากแคว้นเอเชียซึ่งพวกเขาต่างหากที่ควรจะมาปรากฏตัวต่อหน้าท่าน และฟ้องข้าพเจ้าหากมีข้อกล่าวหาใดๆ ต่อข้าพเจ้า
20หรือไม่เช่นนั้น ก็ขอให้คนเหล่านี้กล่าวด้วยตัวเองว่าได้พบความผิดประการใดในข้าพเจ้า ขณะที่ข้าพเจ้ายืนต่อหน้าสภาแซนเฮดริน
21เว้นแต่จะเป็นถ้อยคำหนึ่งเดียวที่ข้าพเจ้าได้ตะโกนขณะยืนอยู่ท่ามกลางพวกเขาว่า ‘ข้าพเจ้าถูกพิจารณาคดีต่อหน้าพวกท่านในวันนี้เรื่องการเป็นขึ้นจากความตาย’”
22แต่เฟลิกซ์ ผู้ทราบเรื่อง “ทางนั้น” โดยถี่ถ้วนพอสมควร ก็ได้เลื่อนการพิจารณาคดีของพวกเขาไป โดยกล่าวว่า “เมื่อนายพันลีเซียสลงมาถึง ข้าพเจ้าจะวินิจฉัยคดีของพวกท่าน”
23เฟลิกซ์สั่งนายร้อยให้คุมตัวเปาโลไว้ แต่ให้มีอิสระบ้าง และให้อนุญาตให้มิตรสหายของท่านปรนนิบัติท่านได้
24หลายวันต่อมา เฟลิกซ์ก็กลับมาพร้อมกับดรูสิลลา ภรรยาของท่านซึ่งเป็นหญิงชาวยิว แล้วได้สั่งให้นำเปาโลมา และฟังท่านพูดเรื่องความเชื่อในพระเยซูคริสต์
25ขณะที่เปาโลกำลังโต้แย้งเรื่องความชอบธรรม การควบคุมตัวเอง และการพิพากษาที่จะมาถึง เฟลิกซ์ก็เกิดความหวาดกลัวและตอบว่า “เวลานี้เจ้าจงไปเสียก่อน เมื่อข้าพเจ้ามีโอกาส ข้าพเจ้าจะเรียกเจ้ากลับมาอีก”
26ในเวลาเดียวกันเฟลิกซ์ก็หวังว่าเปาโลจะให้เงินสินบนแก่ตน ดังนั้นเขาจึงสั่งให้นำเปาโลมาบ่อยครั้งและสนทนากับท่าน
27เมื่อสองปีผ่านไป เฟลิกซ์ก็ได้ปอร์กิอัส เฟสทัสมาเป็นผู้สืบทอดตำแหน่ง เฟลิกซ์ต้องการเอาใจชาวยิว จึงทิ้งเปาโลไว้ในการจองจำต่อไป
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.