บทที่ 2Chapter 2

ความฝันอันน่าวิตกของเนบูคัดเนสซาร์Nebuchadnezzar’s Troubling Dream

1ในปีที่สองแห่งรัชกาลของเนบูคัดเนสซาร์ พระองค์ทรงพระสุบินหลายครั้ง พระทัยก็ว้าวุ่น จนบรรทมไม่หลับ

2กษัตริย์จึงรับสั่งให้เรียกพวกนักเล่นกล หมอผี นักวิทยาคม และชาวเคลเดียมา เพื่อทูลพระสุบินแก่กษัตริย์ พวกเขาก็เข้ามาเฝ้าต่อพระพักตร์กษัตริย์

3กษัตริย์ตรัสแก่พวกเขาว่า “เราฝันไป และพระทัยของเราก็ว้าวุ่นใคร่จะเข้าใจความฝันนั้น”

4พวกชาวเคลเดียจึงกราบทูลกษัตริย์เป็นภาษาอาราเมอิกว่า “ข้าแต่กษัตริย์ ขอทรงพระเจริญเป็นนิตย์ ขอเล่าพระสุบินแก่ผู้รับใช้ของฝ่าพระบาท แล้วข้าพระบาททั้งหลายจะถวายคำแก้พระสุบิน”

5กษัตริย์ตรัสตอบชาวเคลเดียว่า “เรามีคำเด็ดขาดแล้ว ถ้าพวกเจ้าไม่บอกความฝันและคำแก้แก่เรา พวกเจ้าจะถูกสับเป็นชิ้น ๆ และบ้านเรือนของพวกเจ้าจะถูกทำให้เป็นกองขยะ

6แต่ถ้าพวกเจ้าบอกความฝันและคำแก้ได้ พวกเจ้าจะได้รับของกำนัล บำเหน็จ และเกียรติยศใหญ่ยิ่งจากเรา ฉะนั้นจงบอกความฝันและคำแก้แก่เรา”

7พวกเขาทูลตอบเป็นครั้งที่สองว่า “ขอกษัตริย์เล่าพระสุบินแก่ผู้รับใช้ของพระองค์ แล้วข้าพระบาททั้งหลายจะถวายคำแก้”

8กษัตริย์ตรัสตอบว่า “เรารู้แน่ว่าพวกเจ้ากำลังถ่วงเวลา เพราะเห็นว่าคำของเราเด็ดขาดแล้ว

9ถ้าพวกเจ้าไม่บอกความฝันแก่เรา ก็มีกฎอยู่ข้อเดียวสำหรับพวกเจ้า ด้วยพวกเจ้าได้คบคิดกันที่จะกล่าวถ้อยคำเท็จและบิดเบือนต่อหน้าเรา หวังว่าสถานการณ์จะเปลี่ยนไป ฉะนั้นจงบอกความฝันแก่เรา แล้วเราจะรู้ว่าพวกเจ้าแก้ความฝันให้เราได้”

10พวกชาวเคลเดียทูลตอบกษัตริย์ว่า “ไม่มีผู้ใดในแผ่นดินโลกที่จะทำตามที่กษัตริย์ตรัสขอได้ ไม่เคยมีกษัตริย์องค์ใด ไม่ว่าจะยิ่งใหญ่และมีอำนาจเพียงไร เคยขอสิ่งเช่นนี้จากนักเล่นกล หมอผี หรือชาวเคลเดียคนใดเลย

11สิ่งที่กษัตริย์ตรัสขอนั้นยากนัก ไม่มีผู้ใดทูลแก่กษัตริย์ได้ เว้นแต่พระทั้งหลายซึ่งมิได้สถิตอยู่กับมนุษย์”

12เพราะเหตุนี้กษัตริย์จึงทรงพระพิโรธและกริ้วยิ่งนัก รับสั่งให้ประหารนักปราชญ์ทั้งปวงของบาบิโลน

13กฤษฎีกาจึงออกไปว่าให้ประหารนักปราชญ์ และมีคนไปตามหาดาเนียลกับเพื่อนของเขาเพื่อจะประหารด้วย

ความฝันที่ทรงสำแดงแก่ดาเนียลThe Dream Revealed to Daniel

14เมื่ออารโยคหัวหน้าราชองครักษ์ออกไปเพื่อประหารนักปราชญ์ของบาบิโลน ดาเนียลก็ตอบเขาด้วยความรอบคอบและมีไหวพริบ

15เขาถามอารโยคขุนนางของกษัตริย์ว่า “เหตุใดกฤษฎีกาจากกษัตริย์จึงรุนแรงนัก” อารโยคก็อธิบายเรื่องราวให้ดาเนียลฟัง

16ดาเนียลจึงเข้าไปทูลขอกษัตริย์ให้ประทานเวลาแก่ตน เพื่อจะถวายคำแก้พระสุบินแก่พระองค์

17แล้วดาเนียลก็กลับไปบ้านของตน และเล่าเรื่องนี้ให้ฮานันยาห์ มิชาเอล และอาซาริยาห์ เพื่อนของเขาฟัง

18เพื่อทูลขอความเมตตาจากพระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์เกี่ยวกับความล้ำลึกนี้ เพื่อว่าดาเนียลกับเพื่อนจะไม่ถูกประหารพร้อมกับนักปราชญ์ที่เหลือของบาบิโลน

19แล้วความล้ำลึกนั้นก็ถูกเปิดเผยแก่ดาเนียลในนิมิตยามค่ำคืน ดาเนียลจึงสรรเสริญพระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์

20ดาเนียลกล่าวว่า

21พระองค์ทรงเปลี่ยนวาระและฤดูกาล

22พระองค์ทรงเปิดเผยสิ่งที่ลึกล้ำและซ่อนเร้น

23ข้าแต่พระเจ้าของบรรพบุรุษข้าพระองค์ ข้าพระองค์ขอบพระคุณและสรรเสริญพระองค์

ดาเนียลแก้ความฝันDaniel Interprets the Dream

24ดาเนียลจึงไปหาอารโยคผู้ที่กษัตริย์ทรงแต่งตั้งให้ประหารนักปราชญ์ของบาบิโลน แล้วกล่าวแก่เขาว่า “อย่าประหารนักปราชญ์ของบาบิโลนเลย ขอนำข้าพเจ้าเข้าเฝ้ากษัตริย์ แล้วข้าพเจ้าจะถวายคำแก้พระสุบิน”

25อารโยครีบนำดาเนียลเข้าเฝ้ากษัตริย์ และทูลว่า “ข้าพระบาทพบชายคนหนึ่งในหมู่เชลยจากยูดาห์ ผู้จะทูลคำแก้พระสุบินแก่กษัตริย์ได้”

26กษัตริย์ตรัสแก่ดาเนียลซึ่งมีชื่อว่าเบลเทชัสซาร์ว่า “เจ้าสามารถบอกเราถึงสิ่งที่เราเห็นในฝัน พร้อมทั้งคำแก้ได้หรือ”

27ดาเนียลทูลตอบกษัตริย์ว่า “ความล้ำลึกที่กษัตริย์ตรัสถามนั้น ไม่มีนักปราชญ์ หมอผี นักเล่นกล หรือหมอดูคนใดจะทูลแก่กษัตริย์ได้

28แต่มีพระเจ้าองค์หนึ่งในฟ้าสวรรค์ผู้ทรงเปิดเผยความล้ำลึก และพระองค์ทรงสำแดงแก่กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นในยุคสุดท้าย พระสุบินและนิมิตที่ผ่านเข้ามาในพระทัยของฝ่าพระบาทขณะบรรทมอยู่นั้นเป็นดังนี้

29ข้าแต่กษัตริย์ ขณะที่ฝ่าพระบาทบรรทมอยู่ พระดำริก็คิดถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นในภายหน้า และพระองค์ผู้ทรงเปิดเผยความล้ำลึกก็ทรงสำแดงแก่ฝ่าพระบาทถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้น

30ส่วนข้าพระบาท ความล้ำลึกนี้ถูกเปิดเผยแก่ข้าพระบาท มิใช่เพราะข้าพระบาทมีสติปัญญามากกว่าผู้มีชีวิตคนใด แต่เพื่อจะสำแดงคำแก้แก่กษัตริย์ และเพื่อฝ่าพระบาทจะทรงเข้าใจพระดำริในพระทัยของพระองค์

31ข้าแต่กษัตริย์ ขณะที่ฝ่าพระบาททอดพระเนตรอยู่ ก็มีรูปปั้นมหึมาตั้งอยู่ รูปปั้นใหญ่โตและเปล่งประกายเจิดจ้านี้ตั้งอยู่ต่อพระพักตร์ฝ่าพระบาท และมีรูปลักษณ์น่าเกรงขาม

32เศียรของรูปปั้นนั้นเป็นทองคำเนื้อดี อกและแขนเป็นเงิน ท้องและต้นขาเป็นทองสัมฤทธิ์

33ขาเป็นเหล็ก เท้าเป็นเหล็กปนดินเหนียวบางส่วน

34ขณะที่ฝ่าพระบาททอดพระเนตรอยู่ ก็มีศิลาก้อนหนึ่งถูกสกัดออกมาโดยมิใช่ด้วยมือมนุษย์ ศิลานั้นกระแทกรูปปั้นที่เท้าซึ่งเป็นเหล็กปนดินเหนียว ทำให้เท้าแหลกไป

35แล้วเหล็ก ดินเหนียว ทองสัมฤทธิ์ เงิน และทองคำก็แหลกพร้อมกัน กลายเป็นเหมือนแกลบจากลานนวดข้าวในฤดูร้อน ลมก็พัดพาไปจนหาที่อยู่ไม่ได้ แต่ศิลาที่กระแทกรูปปั้นนั้นกลายเป็นภูเขาใหญ่เต็มทั้งแผ่นดินโลก

36นี่คือพระสุบิน บัดนี้ข้าพระบาททั้งหลายจะทูลคำแก้แด่กษัตริย์

37ข้าแต่กษัตริย์ ฝ่าพระบาททรงเป็นจอมราชา ผู้ซึ่งพระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ได้ประทานราชอาณาจักร อำนาจ ฤทธิ์ และเกียรติยศให้

38พระเจ้าทรงมอบบุตรของมนุษย์ สัตว์ป่า และนกในอากาศ ไม่ว่าจะอาศัยอยู่ที่ใด ไว้ในพระหัตถ์ของฝ่าพระบาท ให้ฝ่าพระบาทปกครองเหนือสิ่งทั้งปวง ฝ่าพระบาทคือเศียรทองคำนั้น

39ต่อจากฝ่าพระบาทจะมีอาณาจักรอื่นเกิดขึ้น ด้อยกว่าของฝ่าพระบาท แล้วจะมีอาณาจักรที่สามทำด้วยทองสัมฤทธิ์ ซึ่งจะปกครองทั่วทั้งแผ่นดินโลก

40อาณาจักรที่สี่จะแข็งแกร่งดั่งเหล็ก เพราะเหล็กทุบและบดสิ่งทั้งปวงให้แหลก และเหมือนเหล็กที่ขยี้ทุกสิ่ง อาณาจักรนี้จะทุบและบดอาณาจักรอื่นทั้งหมดให้แหลก

41และที่ฝ่าพระบาททอดพระเนตรเห็นเท้าและนิ้วเท้าเป็นดินเหนียวปั้นหม้อปนเหล็กบางส่วนนั้น อาณาจักรนี้จะแตกแยก แต่จะมีความแข็งแกร่งของเหล็กอยู่บ้าง ดังที่ฝ่าพระบาทเห็นเหล็กปนกับดินเหนียว

42และที่นิ้วเท้าเป็นเหล็กปนดินเหนียว อาณาจักรนี้จึงจะแข็งแกร่งบ้างและเปราะบ้าง

43ที่ฝ่าพระบาทเห็นเหล็กปนดินเหนียวนั้น หมายความว่าผู้คนจะปะปนกันด้วยการแต่งงาน แต่จะไม่ยึดติดเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน เหมือนเหล็กที่ไม่อาจผสมกับดินเหนียวได้

44ในรัชสมัยของกษัตริย์เหล่านั้น พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์จะทรงสถาปนาอาณาจักรหนึ่งซึ่งจะไม่มีวันถูกทำลาย และจะไม่ตกแก่ชนชาติอื่น อาณาจักรนี้จะทุบอาณาจักรทั้งหมดเหล่านั้นให้แหลกและล้างผลาญเสีย แต่ตัวมันเองจะตั้งมั่นอยู่เป็นนิตย์

45ตามที่ฝ่าพระบาททอดพระเนตรเห็นศิลาถูกสกัดออกจากภูเขาโดยมิใช่ด้วยมือมนุษย์ และศิลานั้นทุบเหล็ก ทองสัมฤทธิ์ ดินเหนียว เงิน และทองคำให้แหลกไป พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ได้ทรงสำแดงแก่กษัตริย์ถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นในภายหน้า พระสุบินนั้นเที่ยงแท้ และคำแก้ก็เชื่อถือได้”

เนบูคัดเนสซาร์เลื่อนตำแหน่งดาเนียลNebuchadnezzar Promotes Daniel

46แล้วกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ก็ทรงกราบลงซบพระพักตร์ถึงดินต่อดาเนียล และรับสั่งให้ถวายเครื่องบูชาและเครื่องหอมแก่ดาเนียล

47กษัตริย์ตรัสแก่ดาเนียลว่า “แท้จริงพระเจ้าของเจ้าทรงเป็นพระเจ้าของพระทั้งหลาย และเป็นองค์เจ้านายแห่งกษัตริย์ทั้งหลาย ทั้งทรงเป็นผู้เปิดเผยความล้ำลึก เพราะเจ้าสามารถเปิดเผยความล้ำลึกนี้ได้”

48แล้วกษัตริย์ก็ทรงเลื่อนยศดาเนียลให้สูงขึ้น พระราชทานของกำนัลล้ำค่ามากมาย ทรงตั้งดาเนียลให้ปกครองทั่วทั้งมณฑลบาบิโลน และเป็นหัวหน้าเหนือนักปราชญ์ทั้งปวงของบาบิโลน

49ดาเนียลทูลขอกษัตริย์ และกษัตริย์ทรงแต่งตั้งชัดรัค เมชาค และอาเบดเนโกให้ดูแลกิจการของมณฑลบาบิโลน ส่วนดาเนียลอยู่ในราชสำนักของกษัตริย์

หมายเหตุบริบทเป็นคำอธิบายเชิงบรรณาธิการ ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของเนื้อความพระคัมภีร์Context notes are editorial commentary — not part of the biblical text.