บทที่ 8
1ในปีที่สามแห่งรัชกาลกษัตริย์เบลชัสซาร์ มีนิมิตปรากฏแก่ข้าพเจ้าดาเนียล ภายหลังนิมิตที่ได้ปรากฏแก่ข้าพเจ้าครั้งก่อน
2ในนิมิตนั้น ข้าพเจ้าเห็นว่าตนเองอยู่ในป้อมเมืองสุสา ซึ่งอยู่ในแคว้นเอลาม และในนิมิตนั้น ข้าพเจ้าอยู่ริมคลองอูลัย
3ข้าพเจ้าเงยหน้าขึ้นมองดู ดูเถิด มีแกะผู้ตัวหนึ่งยืนอยู่ริมคลอง มันมีเขาสองเขา เขาทั้งสองยาว แต่เขาหนึ่งยาวกว่าอีกเขาหนึ่ง และเขาที่ยาวกว่านั้นงอกขึ้นมาทีหลัง
4ข้าพเจ้าเห็นแกะผู้นั้นขวิดไปทางตะวันตก ทางเหนือ และทางใต้ ไม่มีสัตว์ตัวใดต้านทานมันได้ และไม่มีใครช่วยให้พ้นจากอำนาจของมันได้ มันทำตามใจชอบและพองตัวขึ้น
5ขณะที่ข้าพเจ้ากำลังพิจารณาอยู่ ดูเถิด มีแพะผู้ตัวหนึ่งมาจากทางตะวันตก ข้ามพื้นแผ่นดินทั้งสิ้นโดยไม่แตะพื้นดินเลย แพะตัวนั้นมีเขาเด่นอยู่เขาหนึ่งระหว่างตา
6มันมาหาแกะผู้สองเขาที่ข้าพเจ้าเห็นยืนอยู่ริมคลอง และวิ่งเข้าใส่มันด้วยกำลังอันเดือดดาล
7ข้าพเจ้าเห็นมันเข้าประชิดแกะผู้ มันเดือดดาลใส่แกะ ขวิดแกะจนเขาทั้งสองของมันหักไป แกะไม่มีกำลังต้านทาน แพะจึงเหวี่ยงแกะลงดินและเหยียบย่ำเสีย ไม่มีใครช่วยแกะให้พ้นจากอำนาจของมันได้
8แพะผู้นั้นก็พองตัวขึ้นอย่างยิ่ง แต่เมื่อมันแข็งแรงเต็มที่ เขาใหญ่นั้นก็หักไป และมีเขาเด่นสี่เขางอกขึ้นแทนที่ ชี้ไปยังลมทั้งสี่ทิศแห่งฟ้าสวรรค์
9จากเขาเหล่านั้นเขาหนึ่ง มีเขาเล็ก ๆ งอกออกมาเขาหนึ่ง และเติบโตใหญ่ขึ้นมากไปทางใต้ ทางตะวันออก และไปยังดินแดนอันงดงาม
10มันเติบโตใหญ่ขึ้นจนถึงกองทัพแห่งฟ้าสวรรค์ และเหวี่ยงบางส่วนของกองทัพและของดวงดาวลงมาที่แผ่นดิน แล้วเหยียบย่ำเสีย
11มันพองตัวขึ้นจนถึงองค์ผู้บัญชาการแห่งกองทัพ ริบเครื่องบูชาประจำวันไปจากพระองค์ และเหวี่ยงสถานนมัสการของพระองค์ลง
12กองทัพถูกมอบไว้แก่เขานั้นพร้อมกับเครื่องบูชาประจำวัน เพราะการกบฏ มันเหวี่ยงความจริงลงสู่พื้นดิน และมันกระทำการเจริญรุ่งเรืองในทุกสิ่งที่ทำ
13แล้วข้าพเจ้าได้ยินผู้บริสุทธิ์องค์หนึ่งกำลังพูดอยู่ และผู้บริสุทธิ์อีกองค์หนึ่งถามผู้ที่กำลังพูดนั้นว่า ‘นิมิตเรื่องเครื่องบูชาประจำวัน การกบฏที่ก่อความเริศร้าง และการมอบสถานบริสุทธิ์กับกองทัพให้ถูกเหยียบย่ำนั้น จะเป็นไปอีกนานเท่าใด’
14ท่านตอบข้าพเจ้าว่า ‘จะเป็นเวลาสองพันสามร้อยเวลาเย็นและเวลาเช้า แล้วสถานบริสุทธิ์จะได้รับการชำระให้กลับคืนสู่สภาพอันควร’
15เมื่อข้าพเจ้าดาเนียลได้เห็นนิมิตนั้น และพยายามจะเข้าใจมัน ดูเถิด มีผู้หนึ่งมีลักษณะเหมือนชายคนหนึ่งมายืนอยู่ตรงหน้าข้าพเจ้า
16และข้าพเจ้าได้ยินเสียงมนุษย์ดังมาจากกลางคลองอูลัย ร้องเรียกว่า ‘กาเบรียลเอ๋ย จงอธิบายนิมิตนั้นแก่ชายผู้นี้’
17กาเบรียลจึงเข้ามาใกล้ที่ข้าพเจ้ายืนอยู่ เมื่อท่านเข้ามา ข้าพเจ้าก็ตกใจกลัวและซบหน้าลงถึงดิน แต่ท่านกล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า ‘บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงเข้าใจเถิดว่านิมิตนี้เกี่ยวกับวาระสุดท้าย’
18ขณะที่ท่านกำลังพูดกับข้าพเจ้า ข้าพเจ้าก็สลบซบหน้าลงถึงดิน แต่ท่านแตะต้องข้าพเจ้าและช่วยให้ข้าพเจ้ายืนขึ้น
19และท่านกล่าวว่า ‘ดูเถิด เราจะแจ้งให้เจ้าทราบถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นในวาระสุดท้ายแห่งพระพิโรธ เพราะนิมิตนี้เกี่ยวกับวาระกำหนดแห่งอวสาน
20แกะผู้สองเขาที่เจ้าเห็นนั้น คือบรรดากษัตริย์แห่งมีเดียและเปอร์เซีย
21ส่วนแพะผู้มีขนยาวนั้นคือกษัตริย์แห่งกรีก และเขาใหญ่ที่อยู่ระหว่างตาของมันคือกษัตริย์องค์แรก
22เขาที่หักไปแล้วมีสี่เขางอกขึ้นแทนนั้น คืออาณาจักรสี่อาณาจักรที่จะเกิดขึ้นจากชนชาตินั้น แต่จะไม่มีอำนาจเท่าเขาเดิม
23ในตอนปลายแห่งรัชสมัยของอาณาจักรเหล่านั้น เมื่อบรรดาคนกบฏทำบาปเต็มขนาดแล้ว จะมีกษัตริย์หน้าด้านองค์หนึ่งเกิดขึ้น ผู้ชำนาญในเล่ห์อุบาย
24อำนาจของเขาจะยิ่งใหญ่ แต่ไม่ใช่ด้วยกำลังของเขาเอง เขาจะก่อความพินาศอย่างน่ากลัว และจะกระทำการเจริญรุ่งเรืองในทุกสิ่งที่ทำ เขาจะทำลายผู้มีกำลังและประชากรของวิสุทธิชน
25ด้วยความเจ้าเล่ห์ของเขา เขาจะทำให้กลอุบายเจริญขึ้นในมือของเขา และในใจของเขา เขาจะยกตนขึ้น เขาจะทำลายคนเป็นอันมากขณะที่พวกเขาอยู่อย่างปลอดภัย และเขาจะลุกขึ้นต่อสู้องค์เจ้านายเหนือเจ้านายทั้งปวง แต่เขาจะถูกทำลายลง โดยมิใช่ด้วยมือมนุษย์
26นิมิตเรื่องเวลาเย็นและเวลาเช้าที่ได้บอกไว้นั้นเป็นความจริง แต่จงปิดผนึกนิมิตนั้นไว้ เพราะเป็นเรื่องของวันข้างหน้าอีกนาน
27ส่วนข้าพเจ้าดาเนียลก็อ่อนเปลี้ยและล้มป่วยอยู่หลายวัน แล้วข้าพเจ้าก็ลุกขึ้นไปปฏิบัติราชการของกษัตริย์ ข้าพเจ้างุนงงกับนิมิตนั้น และไม่มีใครเข้าใจมันได้
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.