บทที่ 9

1ในปีต้นรัชกาลดาริอัสโอรสของอาหสุเอรัส เชื้อสายมีเดีย ผู้ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์เหนือราชอาณาจักรของชาวเคลเดีย

2ในปีต้นรัชกาลของท่าน ข้าพเจ้าดาเนียลพิจารณาจากหนังสือทั้งหลาย เข้าใจจำนวนปีตามพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่มาถึงเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะว่า กรุงเยรูซาเล็มจะร้างเปล่าอยู่เจ็ดสิบปี

3ข้าพเจ้าจึงหันหน้าเข้าหาองค์เจ้านายพระเจ้า เพื่อแสวงหาพระองค์ด้วยการอธิษฐานและการวิงวอน ด้วยการอดอาหาร นุ่งห่มผ้ากระสอบ และนั่งบนขี้เถ้า

4ข้าพเจ้าอธิษฐานต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของข้าพเจ้า และสารภาพบาปว่า ‘ข้าแต่องค์เจ้านาย พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่และน่าเกรงขาม ผู้ทรงรักษาพันธสัญญาและความรักมั่นคงต่อบรรดาผู้ที่รักพระองค์และรักษาพระบัญญัติของพระองค์

5ข้าพระองค์ทั้งหลายได้ทำบาปและทำผิด ได้ประพฤติชั่วและกบฏ หันเหไปจากพระบัญญัติและกฎเกณฑ์ของพระองค์

6ข้าพระองค์ทั้งหลายไม่ได้ฟังบรรดาผู้เผยพระวจนะผู้รับใช้ของพระองค์ ซึ่งได้กล่าวในพระนามของพระองค์ต่อบรรดากษัตริย์ เจ้านาย บรรพบุรุษ และประชาชนทั้งปวงแห่งแผ่นดิน

7ข้าแต่องค์เจ้านาย ความชอบธรรมเป็นของพระองค์ แต่ความอับอายตกแก่ข้าพระองค์ทั้งหลายดังเช่นทุกวันนี้ คือคนยูดาห์ ชาวกรุงเยรูซาเล็ม และอิสราเอลทั้งสิ้น ทั้งที่อยู่ใกล้และไกลในทุกดินแดนที่พระองค์ทรงขับไล่เขาไป เพราะความไม่ซื่อสัตย์ที่เขากระทำต่อพระองค์

8ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ความอับอายตกแก่ข้าพระองค์ทั้งหลาย คือบรรดากษัตริย์ เจ้านาย และบรรพบุรุษของข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์ได้ทำบาปต่อพระองค์

9พระเมตตาและการอภัยโทษเป็นขององค์เจ้านายพระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลาย แม้ข้าพระองค์ได้กบฏต่อพระองค์

10ข้าพระองค์ทั้งหลายไม่ได้เชื่อฟังพระสุรเสียงขององค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของข้าพระองค์ ที่จะดำเนินตามธรรมบัญญัติของพระองค์ ซึ่งพระองค์ประทานไว้ต่อหน้าข้าพระองค์ผ่านบรรดาผู้รับใช้คือผู้เผยพระวจนะ

11อิสราเอลทั้งสิ้นได้ละเมิดธรรมบัญญัติของพระองค์ หันเหไปและไม่ยอมเชื่อฟังพระสุรเสียงของพระองค์ คำสาปแช่งและคำปฏิญาณที่เขียนไว้ในธรรมบัญญัติของโมเสสผู้รับใช้ของพระเจ้าจึงเทลงเหนือข้าพระองค์ทั้งหลาย เพราะข้าพระองค์ได้ทำบาปต่อพระองค์

12พระองค์ทรงกระทำให้พระวจนะที่ตรัสไว้กับข้าพระองค์และกับบรรดาผู้ปกครองของข้าพระองค์สำเร็จ โดยทรงนำภัยพิบัติใหญ่ยิ่งมาเหนือข้าพระองค์ ภัยอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นใต้ฟ้าทั้งสิ้นเหมือนที่เกิดแก่กรุงเยรูซาเล็ม

13ภัยพิบัติทั้งหมดนี้มาถึงข้าพระองค์ ตามที่เขียนไว้ในธรรมบัญญัติของโมเสส ถึงกระนั้นข้าพระองค์ก็ไม่ได้ทูลขอความโปรดปรานจากองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลาย ด้วยการหันจากความชั่วและใส่ใจในความจริงของพระองค์

14องค์พระผู้เป็นเจ้าจึงทรงเตรียมภัยพิบัตินั้นไว้และทรงนำมาเหนือข้าพระองค์ เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลายทรงชอบธรรมในทุกสิ่งที่พระองค์ทรงกระทำ แต่ข้าพระองค์ก็ไม่ได้เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระองค์

15บัดนี้ ข้าแต่องค์เจ้านายพระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลาย ผู้ทรงนำประชากรของพระองค์ออกจากแผ่นดินอียิปต์ด้วยพระหัตถ์อันเข้มแข็ง และทำให้พระนามของพระองค์เลื่องลือมาจนทุกวันนี้ ข้าพระองค์ได้ทำบาปและประพฤติชั่ว

16ข้าแต่องค์เจ้านาย ตามพระราชกิจอันชอบธรรมทั้งสิ้นของพระองค์ ขอให้พระพิโรธและพระโทสะของพระองค์หันไปจากกรุงเยรูซาเล็ม นครของพระองค์ ภูเขาบริสุทธิ์ของพระองค์ เพราะบาปของข้าพระองค์และความชั่วของบรรพบุรุษ ทำให้กรุงเยรูซาเล็มและประชากรของพระองค์ตกเป็นที่ดูหมิ่นแก่ทุกคนที่อยู่รอบข้าง

17บัดนี้ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงสดับคำอธิษฐานและคำวิงวอนของผู้รับใช้ของพระองค์ และเพื่อเห็นแก่องค์เจ้านาย ขอทรงให้พระพักตร์ของพระองค์ทอแสงเหนือสถานนมัสการของพระองค์ที่รกร้างอยู่

18ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงเอียงพระกรรณลงสดับฟัง ขอทอดพระเนตรดูความรกร้างของข้าพระองค์ และดูเมืองที่ได้ชื่อตามพระนามของพระองค์ เพราะข้าพระองค์มิได้ทูลวิงวอนต่อพระพักตร์พระองค์เพราะความชอบธรรมของข้าพระองค์ แต่เพราะพระเมตตาอันยิ่งใหญ่ของพระองค์

19ข้าแต่องค์เจ้านาย ขอทรงสดับ ข้าแต่องค์เจ้านาย ขอทรงอภัย ข้าแต่องค์เจ้านาย ขอทรงสดับและทรงจัดการ ขออย่าทรงรอช้าเลย ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ เพื่อเห็นแก่พระองค์เอง เพราะนครของพระองค์และประชากรของพระองค์ได้ชื่อตามพระนามของพระองค์

20ขณะที่ข้าพเจ้ายังกล่าว อธิษฐาน และสารภาพบาปของข้าพเจ้าและบาปของอิสราเอลประชากรของข้าพเจ้า และทูลวิงวอนต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของข้าพเจ้า เพื่อภูเขาบริสุทธิ์ของพระเจ้าของข้าพเจ้านั้น

21ขณะที่ข้าพเจ้ายังอธิษฐานอยู่ กาเบรียลผู้ที่ข้าพเจ้าได้เห็นในนิมิตครั้งก่อน ก็บินมาอย่างรวดเร็วและมาถึงข้าพเจ้าราวเวลาถวายเครื่องบูชาตอนเย็น

22ท่านสอนและพูดกับข้าพเจ้าว่า ‘ดาเนียลเอ๋ย บัดนี้เราออกมาเพื่อให้เจ้ามีความเข้าใจและสติปัญญา

23เมื่อเจ้าเริ่มทูลวิงวอน ก็มีพระดำรัสตอบออกมา และเราได้มาบอกเจ้า เพราะเจ้าเป็นที่รักยิ่ง ฉะนั้นจงพิจารณาพระดำรัสและเข้าใจนิมิตนั้นเถิด

24เจ็ดสิบสัปดาห์ถูกกำหนดไว้สำหรับประชากรของเจ้าและนครบริสุทธิ์ของเจ้า เพื่อให้การละเมิดสิ้นสุดลง ให้บาปจบสิ้น ให้ลบมลทินความผิด ให้นำความชอบธรรมนิรันดร์เข้ามา ให้ประทับตรานิมิตและคำพยากรณ์ และเพื่อเจิมสถานบริสุทธิ์ที่สุด

25จงรู้และเข้าใจเถิดว่า ตั้งแต่การออกพระบัญชาให้ฟื้นฟูและสร้างกรุงเยรูซาเล็มขึ้นใหม่ จนถึงผู้ถูกเจิมผู้เป็นเจ้านาย จะมีเจ็ดสัปดาห์ และอีกหกสิบสองสัปดาห์ กรุงนั้นจะถูกสร้างขึ้นใหม่ มีถนนและคูเมือง แต่ในยามทุกข์ลำบาก

26หลังจากหกสิบสองสัปดาห์นั้น ผู้ถูกเจิมจะถูกตัดขาดและจะไม่มีอะไรเหลือ ประชาชนของเจ้านายที่จะมานั้นจะทำลายกรุงและสถานบริสุทธิ์ จุดจบจะมาดุจน้ำท่วม และจะมีสงครามจนถึงที่สุด ความเริศร้างถูกกำหนดไว้แล้ว

27ท่านจะทำพันธสัญญาอันมั่นคงกับคนเป็นอันมากตลอดหนึ่งสัปดาห์ แต่กลางสัปดาห์นั้นท่านจะให้การถวายสัตวบูชาและเครื่องบูชาหยุดลง และผู้ก่อความเริศร้างจะมาบนปีกแห่งสิ่งน่าสะอิดสะเอียน จนกว่าวาระสุดท้ายที่ถูกกำหนดไว้จะเทลงเหนือผู้ก่อความเริศร้างนั้น

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.