บทที่ 4

1บัดนี้ โอ อิสราเอล จงฟังข้อกำหนดและคำตัดสินที่ข้าพเจ้ากำลังสอนให้พวกเจ้าปฏิบัติ เพื่อพวกเจ้าจะมีชีวิตและเข้าครอบครองแผ่นดินที่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของบรรพบุรุษของพวกเจ้าทรงประทานให้แก่พวกเจ้า 2พวกเจ้าจะต้องไม่เพิ่มเติมหรือลดทอนสิ่งที่ข้าพเจ้าสั่งพวกเจ้า เพื่อพวกเจ้าจะรักษาบัญญัติขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของพวกเจ้าที่ข้าพเจ้ากำลังให้แก่พวกเจ้า 3ตาของพวกเจ้าได้เห็นสิ่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทำที่บาอัล-เปโอร์ เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าได้ทรงทำลายชายทุกคนที่ตามบาอัลแห่งเปโอร์ออกจากท่ามกลางพวกเจ้า 4แต่พวกเจ้าผู้ติดสนิทอยู่กับองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของพวกเจ้ายังมีชีวิตอยู่ทุกวันนี้ ทุกคน 5ดูเถิด ข้าพเจ้าได้สอนข้อกำหนดและคำตัดสินแก่พวกเจ้า ตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของข้าพเจ้าได้ทรงบัญชาข้าพเจ้า เพื่อพวกเจ้าจะปฏิบัติตามในแผ่นดินที่พวกเจ้ากำลังจะเข้าไปครอบครอง 6จงรักษาและปฏิบัติอย่างระมัดระวัง เพราะนี่จะแสดงปัญญาและความเข้าใจของพวกเจ้าในสายตาของชนชาติ ผู้จะได้ยินข้อกำหนดทั้งหมดเหล่านี้และกล่าวว่า “แท้จริง ชาติใหญ่นี้เป็นชนชาติที่ฉลาดและมีปัญญา” 7เพราะมีชาติใหญ่ใดที่มีพระอยู่ใกล้พวกเขาเหมือนกับองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเราอยู่ใกล้เราเมื่อเราร้องเรียกพระองค์? 8และมีชาติใหญ่ใดที่มีข้อกำหนดและคำตัดสินที่ชอบธรรมเหมือนกับธรรมบัญญัติทั้งหมดนี้ที่ข้าพเจ้าวางไว้ต่อหน้าพวกเจ้าในวันนี้? 9เพียงแต่จงระมัดระวังและเฝ้าดูตัวเจ้าอย่างขยันขันแข็ง เพื่อเจ้าจะไม่ลืมสิ่งที่ตาของเจ้าได้เห็น และเพื่อสิ่งเหล่านั้นจะไม่หลุดจากใจของเจ้าตลอดชีวิตของเจ้า จงสอนสิ่งเหล่านี้แก่บุตรและหลานของเจ้า 10ในวันที่เจ้ายืนต่อหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าที่โฮเรบ องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับข้าพเจ้าว่า “จงรวบรวมประชาชนต่อหน้าเราเพื่อให้ฟังถ้อยคำของเรา เพื่อพวกเขาจะเรียนรู้ที่จะเกรงกลัวเราตลอดวันที่พวกเขามีชีวิตอยู่บนแผ่นดิน และเพื่อพวกเขาจะสอนบุตรของพวกเขา” 11พวกเจ้าเข้ามาใกล้และยืนที่เชิงภูเขา ภูเขาลุกโชนด้วยไฟไปจนถึงท้องฟ้า มีเมฆดำและความมืดหนาทึบ 12และองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับพวกเจ้าจากท่ามกลางไฟ พวกเจ้าได้ยินเสียงของถ้อยคำแต่ไม่เห็นรูป มีเพียงเสียงเท่านั้น 13พระองค์ทรงประกาศแก่พวกเจ้าซึ่งพันธสัญญาของพระองค์ที่ทรงบัญชาให้พวกเจ้าปฏิบัติ คือบัญญัติสิบประการที่ทรงเขียนไว้บนแผ่นศิลาสองแผ่น 14ในเวลานั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชาข้าพเจ้าให้สอนพวกเจ้าซึ่งข้อกำหนดและคำตัดสินที่พวกเจ้าจะปฏิบัติในแผ่นดินที่พวกเจ้ากำลังข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปครอบครอง 15ดังนั้น เนื่องจากพวกเจ้าไม่เห็นรูปใด ๆ ในวันที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับพวกเจ้าจากท่ามกลางไฟที่โฮเรบ จงระมัดระวังให้มากต่อจิตวิญญาณของพวกเจ้า 16เพื่อพวกเจ้าจะไม่ทำการเสื่อมเสียและสร้างรูปเคารพสำหรับตัวเองในรูปร่างหรือสัณฐานใด ๆ ไม่ว่าจะเป็นรูปเหมือนชายหรือหญิง 17ไม่ว่าจะเป็นสัณฐานของสัตว์ใดที่อยู่บนแผ่นดิน หรือสัณฐานของนกที่มีปีกที่บินในท้องฟ้า 18หรือสัณฐานของสิ่งที่คลานบนพื้นดิน หรือสัณฐานของปลาที่อยู่ในน้ำใต้แผ่นดิน 19เมื่อเจ้ามองขึ้นไปยังท้องฟ้าและเห็นดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาว — บริวารทั้งหมดของท้องฟ้า — อย่าให้ถูกชักจูงให้กราบไหว้และนมัสการสิ่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าได้ทรงแบ่งให้แก่ชนชาติทั้งหลายภายใต้ฟ้า 20แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงรับพวกเจ้าและทรงนำพวกเจ้าออกจากเตาเหล็ก คือออกจากอียิปต์ เพื่อเป็นประชากรแห่งมรดกของพระองค์ ดังเช่นทุกวันนี้ 21แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงพิโรธต่อข้าพเจ้าเพราะเหตุของพวกเจ้า และทรงปฏิญาณว่าข้าพเจ้าจะไม่ข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปสู่แผ่นดินอันดีที่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าทรงประทานให้แก่เจ้าเป็นมรดก 22เพราะข้าพเจ้าจะไม่ได้ข้ามแม่น้ำจอร์แดน เนื่องจากข้าพเจ้าต้องตายในแผ่นดินนี้ แต่พวกเจ้าจะข้ามไปและครอบครองแผ่นดินอันดีนั้น 23จงระมัดระวังที่พวกเจ้าจะไม่ลืมพันธสัญญาขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของพวกเจ้าที่ทรงทำกับพวกเจ้า และอย่าสร้างรูปเคารพสำหรับตัวเองในรูปร่างใด ๆ ที่พระองค์ทรงห้ามเจ้า 24เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าเป็นเหมือนไฟที่กลืนกิน เป็นพระเจ้าผู้ทรงหวงแหน 25เมื่อเจ้ามีบุตรและหลานแล้ว และพวกเจ้าได้อยู่ในแผ่นดินเป็นเวลานาน ถ้าพวกเจ้าทำการเสื่อมเสียและสร้างรูปเคารพในรูปร่างใด ๆ ทำสิ่งชั่วร้ายในสายตาขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้า ทำให้พระองค์ทรงพิโรธ 26ข้าพเจ้าเรียกฟ้าและแผ่นดินเป็นพยานต่อต้านพวกเจ้าในวันนี้ว่าพวกเจ้าจะพินาศอย่างรวดเร็วจากแผ่นดินที่พวกเจ้ากำลังข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปครอบครอง พวกเจ้าจะไม่อยู่นานบนแผ่นดินนั้น แต่จะถูกทำลายอย่างสิ้นเชิง 27แล้วองค์พระผู้เป็นเจ้าจะกระจายพวกเจ้าไปท่ามกลางชนชาติ และจะเหลือพวกเจ้าเพียงไม่กี่คนท่ามกลางชาติทั้งหลายที่องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงนำพวกเจ้าไป 28และที่นั่นพวกเจ้าจะรับใช้พระที่ทำด้วยมือมนุษย์ คือไม้และหิน ซึ่งมองไม่เห็น ได้ยินไม่ได้ กินไม่ได้ และดมกลิ่นไม่ได้ 29แต่ถ้าจากที่นั่นพวกเจ้าจะแสวงหาองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้า พวกเจ้าจะพบพระองค์ ถ้าพวกเจ้าแสวงหาพระองค์ด้วยสุดใจและสุดจิตวิญญาณของเจ้า 30เมื่อเจ้าทุกข์ใจและสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดเกิดขึ้นกับเจ้า ในวันสุดท้ายเจ้าจะกลับมาหาองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าและฟังพระสุรเสียงของพระองค์ 31เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าเป็นพระเจ้าผู้ทรงพระเมตตา พระองค์จะไม่ทรงทอดทิ้งเจ้าหรือทำลายเจ้า และจะไม่ทรงลืมพันธสัญญากับบรรพบุรุษของเจ้า ซึ่งพระองค์ทรงปฏิญาณกับพวกเขา 32จงถามถึงวันก่อน ๆ ที่เคยมีมาก่อนเจ้า ตั้งแต่วันที่พระเจ้าทรงสร้างมนุษย์บนแผ่นดิน จากปลายฟ้าหนึ่งถึงปลายฟ้าอีกด้านหนึ่ง: เคยมีเรื่องใหญ่อย่างนี้เกิดขึ้นหรือเคยได้ยินรายงานเช่นนี้บ้างหรือไม่? 33เคยมีชนชาติใดที่ได้ยินพระสุรเสียงของพระเจ้าตรัสจากท่ามกลางไฟอย่างที่เจ้าได้ยินและยังมีชีวิตอยู่หรือไม่? 34หรือเคยมีพระใดพยายามรับชาติหนึ่งออกจากท่ามกลางอีกชาติหนึ่ง — โดยการทดสอบ หมายสำคัญ อัศจรรย์ และสงคราม โดยพระหัตถ์อันแข็งแกร่งและพระกรที่เหยียดออก และโดยการกระทำที่น่าหวาดกลัวอันยิ่งใหญ่ — เหมือนกับทุกสิ่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของพวกเจ้าได้ทรงทำเพื่อพวกเจ้าในอียิปต์ ต่อหน้าตาของเจ้าหรือไม่? 35พวกเจ้าได้รับการสำแดงสิ่งเหล่านี้เพื่อให้พวกเจ้ารู้ว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นพระเจ้า ไม่มีอื่นใดนอกจากพระองค์ 36พระองค์ทรงให้เจ้าได้ยินพระสุรเสียงของพระองค์จากท้องฟ้าเพื่อทรงตีสอนเจ้า และบนแผ่นดินพระองค์ทรงสำแดงไฟอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ และเจ้าได้ยินถ้อยคำของพระองค์จากท่ามกลางไฟ 37เพราะพระองค์ทรงรักบรรพบุรุษของเจ้า พระองค์จึงทรงเลือกเชื้อสายของพวกเขาหลังจากนั้น และทรงนำเจ้าออกจากอียิปต์ด้วยการประทับและฤทธิ์อำนาจอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ 38เพื่อขับไล่ชาติที่ใหญ่และมีอำนาจมากกว่าเจ้าให้พ้นจากต่อหน้าเจ้า และนำเจ้าเข้าไปในแผ่นดินของพวกเขาและให้แผ่นดินนั้นแก่เจ้าเป็นมรดก ดังเช่นทุกวันนี้ 39ดังนั้น จงรู้ในวันนี้ และจงนำเข้าไว้ในใจของเจ้าว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นพระเจ้าในท้องฟ้าเบื้องบนและบนแผ่นดินเบื้องล่าง ไม่มีอื่นใด 40จงรักษาข้อกำหนดและบัญญัติของพระองค์ที่ข้าพเจ้ากำลังให้แก่เจ้าในวันนี้ เพื่อเจ้าและบุตรของเจ้าหลังจากเจ้าจะรุ่งเรือง และเพื่อเจ้าจะมีชีวิตยาวนานในแผ่นดินที่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าทรงประทานให้เจ้าตลอดไป” 41แล้วโมเสสแยกตั้งสามเมืองทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน ทางทิศตะวันออก 42เพื่อผู้ฆ่าคนได้หนีไปที่นั่นหลังจากฆ่าเพื่อนบ้านของตนโดยไม่ตั้งใจและไม่มีความเป็นปฏิปักษ์มาก่อน เพื่อรักษาชีวิตของตน เขาสามารถหนีไปยังเมืองหนึ่งในเมืองเหล่านี้ 43คือเบเซอร์ในถิ่นทุรกันดารบนที่ราบสูงสำหรับชาวรูเบน ราโมทในกิเลอาดสำหรับชาวกาด และโกลันในบาชานสำหรับชาวมนัสเสห์ 44นี่คือธรรมบัญญัติที่โมเสสได้วางไว้ต่อหน้าบุตรอิสราเอล 45เหล่านี้เป็นคำพยาน ข้อกำหนด และคำตัดสินที่โมเสสประกาศแก่พวกเขาหลังจากที่พวกเขาได้ออกจากอียิปต์ 46ขณะที่พวกเขาอยู่ในหุบเขาฝั่งตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน ตรงข้ามเบธ-เปโอร์ ในแผ่นดินของสิโหนกษัตริย์ของชาวอาโมไรต์ ผู้อาศัยในเฮชโบนและถูกโมเสสและบุตรอิสราเอลปราบหลังจากที่พวกเขาได้ออกจากอียิปต์ 47พวกเขายึดครองแผ่นดินของสิโหนและของโอกกษัตริย์ของบาชาน — กษัตริย์อาโมไรต์ทั้งสองที่อยู่ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน ทางทิศตะวันออก 48ตั้งแต่อาโรเอร์ที่ขอบหุบเขาอาร์โนน จนถึงภูเขาซีโยน (คือเฮอร์โมน) 49รวมทั้งอาราบาห์ทั้งหมดฝั่งตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน และจนถึงทะเลของอาราบาห์ ที่ลาดเขาพิสกาห์

2พวกเจ้าจะต้องไม่เพิ่มเติมหรือลดทอนสิ่งที่ข้าพเจ้าสั่งพวกเจ้า เพื่อพวกเจ้าจะรักษาบัญญัติขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของพวกเจ้าที่ข้าพเจ้ากำลังให้แก่พวกเจ้า

3ตาของพวกเจ้าได้เห็นสิ่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทำที่บาอัล-เปโอร์ เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าได้ทรงทำลายชายทุกคนที่ตามบาอัลแห่งเปโอร์ออกจากท่ามกลางพวกเจ้า

4แต่พวกเจ้าผู้ติดสนิทอยู่กับองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของพวกเจ้ายังมีชีวิตอยู่ทุกวันนี้ ทุกคน

5ดูเถิด ข้าพเจ้าได้สอนข้อกำหนดและคำตัดสินแก่พวกเจ้า ตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของข้าพเจ้าได้ทรงบัญชาข้าพเจ้า เพื่อพวกเจ้าจะปฏิบัติตามในแผ่นดินที่พวกเจ้ากำลังจะเข้าไปครอบครอง

6จงรักษาและปฏิบัติอย่างระมัดระวัง เพราะนี่จะแสดงปัญญาและความเข้าใจของพวกเจ้าในสายตาของชนชาติ ผู้จะได้ยินข้อกำหนดทั้งหมดเหล่านี้และกล่าวว่า “แท้จริง ชาติใหญ่นี้เป็นชนชาติที่ฉลาดและมีปัญญา”

7เพราะมีชาติใหญ่ใดที่มีพระอยู่ใกล้พวกเขาเหมือนกับองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเราอยู่ใกล้เราเมื่อเราร้องเรียกพระองค์?

8และมีชาติใหญ่ใดที่มีข้อกำหนดและคำตัดสินที่ชอบธรรมเหมือนกับธรรมบัญญัติทั้งหมดนี้ที่ข้าพเจ้าวางไว้ต่อหน้าพวกเจ้าในวันนี้?

9เพียงแต่จงระมัดระวังและเฝ้าดูตัวเจ้าอย่างขยันขันแข็ง เพื่อเจ้าจะไม่ลืมสิ่งที่ตาของเจ้าได้เห็น และเพื่อสิ่งเหล่านั้นจะไม่หลุดจากใจของเจ้าตลอดชีวิตของเจ้า จงสอนสิ่งเหล่านี้แก่บุตรและหลานของเจ้า

10ในวันที่เจ้ายืนต่อหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าที่โฮเรบ องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับข้าพเจ้าว่า “จงรวบรวมประชาชนต่อหน้าเราเพื่อให้ฟังถ้อยคำของเรา เพื่อพวกเขาจะเรียนรู้ที่จะเกรงกลัวเราตลอดวันที่พวกเขามีชีวิตอยู่บนแผ่นดิน และเพื่อพวกเขาจะสอนบุตรของพวกเขา”

11พวกเจ้าเข้ามาใกล้และยืนที่เชิงภูเขา ภูเขาลุกโชนด้วยไฟไปจนถึงท้องฟ้า มีเมฆดำและความมืดหนาทึบ

12และองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับพวกเจ้าจากท่ามกลางไฟ พวกเจ้าได้ยินเสียงของถ้อยคำแต่ไม่เห็นรูป มีเพียงเสียงเท่านั้น

13พระองค์ทรงประกาศแก่พวกเจ้าซึ่งพันธสัญญาของพระองค์ที่ทรงบัญชาให้พวกเจ้าปฏิบัติ คือบัญญัติสิบประการที่ทรงเขียนไว้บนแผ่นศิลาสองแผ่น

14ในเวลานั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชาข้าพเจ้าให้สอนพวกเจ้าซึ่งข้อกำหนดและคำตัดสินที่พวกเจ้าจะปฏิบัติในแผ่นดินที่พวกเจ้ากำลังข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปครอบครอง

15ดังนั้น เนื่องจากพวกเจ้าไม่เห็นรูปใด ๆ ในวันที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับพวกเจ้าจากท่ามกลางไฟที่โฮเรบ จงระมัดระวังให้มากต่อจิตวิญญาณของพวกเจ้า

16เพื่อพวกเจ้าจะไม่ทำการเสื่อมเสียและสร้างรูปเคารพสำหรับตัวเองในรูปร่างหรือสัณฐานใด ๆ ไม่ว่าจะเป็นรูปเหมือนชายหรือหญิง

17ไม่ว่าจะเป็นสัณฐานของสัตว์ใดที่อยู่บนแผ่นดิน หรือสัณฐานของนกที่มีปีกที่บินในท้องฟ้า

18หรือสัณฐานของสิ่งที่คลานบนพื้นดิน หรือสัณฐานของปลาที่อยู่ในน้ำใต้แผ่นดิน

19เมื่อเจ้ามองขึ้นไปยังท้องฟ้าและเห็นดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาว — บริวารทั้งหมดของท้องฟ้า — อย่าให้ถูกชักจูงให้กราบไหว้และนมัสการสิ่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าได้ทรงแบ่งให้แก่ชนชาติทั้งหลายภายใต้ฟ้า

20แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงรับพวกเจ้าและทรงนำพวกเจ้าออกจากเตาเหล็ก คือออกจากอียิปต์ เพื่อเป็นประชากรแห่งมรดกของพระองค์ ดังเช่นทุกวันนี้

21แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงพิโรธต่อข้าพเจ้าเพราะเหตุของพวกเจ้า และทรงปฏิญาณว่าข้าพเจ้าจะไม่ข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปสู่แผ่นดินอันดีที่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าทรงประทานให้แก่เจ้าเป็นมรดก

22เพราะข้าพเจ้าจะไม่ได้ข้ามแม่น้ำจอร์แดน เนื่องจากข้าพเจ้าต้องตายในแผ่นดินนี้ แต่พวกเจ้าจะข้ามไปและครอบครองแผ่นดินอันดีนั้น

23จงระมัดระวังที่พวกเจ้าจะไม่ลืมพันธสัญญาขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของพวกเจ้าที่ทรงทำกับพวกเจ้า และอย่าสร้างรูปเคารพสำหรับตัวเองในรูปร่างใด ๆ ที่พระองค์ทรงห้ามเจ้า

24เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าเป็นเหมือนไฟที่กลืนกิน เป็นพระเจ้าผู้ทรงหวงแหน

25เมื่อเจ้ามีบุตรและหลานแล้ว และพวกเจ้าได้อยู่ในแผ่นดินเป็นเวลานาน ถ้าพวกเจ้าทำการเสื่อมเสียและสร้างรูปเคารพในรูปร่างใด ๆ ทำสิ่งชั่วร้ายในสายตาขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้า ทำให้พระองค์ทรงพิโรธ

26ข้าพเจ้าเรียกฟ้าและแผ่นดินเป็นพยานต่อต้านพวกเจ้าในวันนี้ว่าพวกเจ้าจะพินาศอย่างรวดเร็วจากแผ่นดินที่พวกเจ้ากำลังข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปครอบครอง พวกเจ้าจะไม่อยู่นานบนแผ่นดินนั้น แต่จะถูกทำลายอย่างสิ้นเชิง

27แล้วองค์พระผู้เป็นเจ้าจะกระจายพวกเจ้าไปท่ามกลางชนชาติ และจะเหลือพวกเจ้าเพียงไม่กี่คนท่ามกลางชาติทั้งหลายที่องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงนำพวกเจ้าไป

28และที่นั่นพวกเจ้าจะรับใช้พระที่ทำด้วยมือมนุษย์ คือไม้และหิน ซึ่งมองไม่เห็น ได้ยินไม่ได้ กินไม่ได้ และดมกลิ่นไม่ได้

29แต่ถ้าจากที่นั่นพวกเจ้าจะแสวงหาองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้า พวกเจ้าจะพบพระองค์ ถ้าพวกเจ้าแสวงหาพระองค์ด้วยสุดใจและสุดจิตวิญญาณของเจ้า

30เมื่อเจ้าทุกข์ใจและสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดเกิดขึ้นกับเจ้า ในวันสุดท้ายเจ้าจะกลับมาหาองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าและฟังพระสุรเสียงของพระองค์

31เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าเป็นพระเจ้าผู้ทรงพระเมตตา พระองค์จะไม่ทรงทอดทิ้งเจ้าหรือทำลายเจ้า และจะไม่ทรงลืมพันธสัญญากับบรรพบุรุษของเจ้า ซึ่งพระองค์ทรงปฏิญาณกับพวกเขา

32จงถามถึงวันก่อน ๆ ที่เคยมีมาก่อนเจ้า ตั้งแต่วันที่พระเจ้าทรงสร้างมนุษย์บนแผ่นดิน จากปลายฟ้าหนึ่งถึงปลายฟ้าอีกด้านหนึ่ง: เคยมีเรื่องใหญ่อย่างนี้เกิดขึ้นหรือเคยได้ยินรายงานเช่นนี้บ้างหรือไม่?

33เคยมีชนชาติใดที่ได้ยินพระสุรเสียงของพระเจ้าตรัสจากท่ามกลางไฟอย่างที่เจ้าได้ยินและยังมีชีวิตอยู่หรือไม่?

34หรือเคยมีพระใดพยายามรับชาติหนึ่งออกจากท่ามกลางอีกชาติหนึ่ง — โดยการทดสอบ หมายสำคัญ อัศจรรย์ และสงคราม โดยพระหัตถ์อันแข็งแกร่งและพระกรที่เหยียดออก และโดยการกระทำที่น่าหวาดกลัวอันยิ่งใหญ่ — เหมือนกับทุกสิ่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของพวกเจ้าได้ทรงทำเพื่อพวกเจ้าในอียิปต์ ต่อหน้าตาของเจ้าหรือไม่?

35พวกเจ้าได้รับการสำแดงสิ่งเหล่านี้เพื่อให้พวกเจ้ารู้ว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นพระเจ้า ไม่มีอื่นใดนอกจากพระองค์

36พระองค์ทรงให้เจ้าได้ยินพระสุรเสียงของพระองค์จากท้องฟ้าเพื่อทรงตีสอนเจ้า และบนแผ่นดินพระองค์ทรงสำแดงไฟอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ และเจ้าได้ยินถ้อยคำของพระองค์จากท่ามกลางไฟ

37เพราะพระองค์ทรงรักบรรพบุรุษของเจ้า พระองค์จึงทรงเลือกเชื้อสายของพวกเขาหลังจากนั้น และทรงนำเจ้าออกจากอียิปต์ด้วยการประทับและฤทธิ์อำนาจอันยิ่งใหญ่ของพระองค์

38เพื่อขับไล่ชาติที่ใหญ่และมีอำนาจมากกว่าเจ้าให้พ้นจากต่อหน้าเจ้า และนำเจ้าเข้าไปในแผ่นดินของพวกเขาและให้แผ่นดินนั้นแก่เจ้าเป็นมรดก ดังเช่นทุกวันนี้

39ดังนั้น จงรู้ในวันนี้ และจงนำเข้าไว้ในใจของเจ้าว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นพระเจ้าในท้องฟ้าเบื้องบนและบนแผ่นดินเบื้องล่าง ไม่มีอื่นใด

40จงรักษาข้อกำหนดและบัญญัติของพระองค์ที่ข้าพเจ้ากำลังให้แก่เจ้าในวันนี้ เพื่อเจ้าและบุตรของเจ้าหลังจากเจ้าจะรุ่งเรือง และเพื่อเจ้าจะมีชีวิตยาวนานในแผ่นดินที่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าทรงประทานให้เจ้าตลอดไป”

41แล้วโมเสสแยกตั้งสามเมืองทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน ทางทิศตะวันออก

42เพื่อผู้ฆ่าคนได้หนีไปที่นั่นหลังจากฆ่าเพื่อนบ้านของตนโดยไม่ตั้งใจและไม่มีความเป็นปฏิปักษ์มาก่อน เพื่อรักษาชีวิตของตน เขาสามารถหนีไปยังเมืองหนึ่งในเมืองเหล่านี้

43คือเบเซอร์ในถิ่นทุรกันดารบนที่ราบสูงสำหรับชาวรูเบน ราโมทในกิเลอาดสำหรับชาวกาด และโกลันในบาชานสำหรับชาวมนัสเสห์

44นี่คือธรรมบัญญัติที่โมเสสได้วางไว้ต่อหน้าบุตรอิสราเอล

45เหล่านี้เป็นคำพยาน ข้อกำหนด และคำตัดสินที่โมเสสประกาศแก่พวกเขาหลังจากที่พวกเขาได้ออกจากอียิปต์

46ขณะที่พวกเขาอยู่ในหุบเขาฝั่งตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน ตรงข้ามเบธ-เปโอร์ ในแผ่นดินของสิโหนกษัตริย์ของชาวอาโมไรต์ ผู้อาศัยในเฮชโบนและถูกโมเสสและบุตรอิสราเอลปราบหลังจากที่พวกเขาได้ออกจากอียิปต์

47พวกเขายึดครองแผ่นดินของสิโหนและของโอกกษัตริย์ของบาชาน — กษัตริย์อาโมไรต์ทั้งสองที่อยู่ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน ทางทิศตะวันออก

48ตั้งแต่อาโรเอร์ที่ขอบหุบเขาอาร์โนน จนถึงภูเขาซีโยน (คือเฮอร์โมน)

49รวมทั้งอาราบาห์ทั้งหมดฝั่งตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน และจนถึงทะเลของอาราบาห์ ที่ลาดเขาพิสกาห์

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.