บทที่ 11

1องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “เราจะนำภัยพิบัติอีกหนึ่งอย่างมาเหนือฟาโรห์และอียิปต์ หลังจากนั้นเขาจะปล่อยพวกเจ้าออกจากที่นี่ เมื่อเขาปล่อยพวกเจ้า เขาจะขับไล่พวกเจ้าออกจากที่นี่อย่างสิ้นเชิง

2บัดนี้ จงประกาศแก่ชนชาตินั้นให้ผู้ชายและผู้หญิงต่างขอเครื่องเงินและเครื่องทองจากเพื่อนบ้านของตน”

3องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประทานความโปรดปรานแก่ชนชาติในสายตาของชาวอียิปต์ ยิ่งกว่านั้น โมเสสเองก็เป็นที่ยกย่องอย่างยิ่งในแผ่นดินอียิปต์ ทั้งในสายตาของข้าราชการของฟาโรห์และในสายตาของชนชาตินั้น

4โมเสสประกาศว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า ‘ราวเที่ยงคืน เราจะออกไปท่ามกลางอียิปต์

5บุตรหัวปีทุกคนในแผ่นดินอียิปต์จะตาย ตั้งแต่บุตรหัวปีของฟาโรห์ที่ประทับบนพระที่นั่งของพระองค์ จนถึงบุตรหัวปีของสาวใช้ที่อยู่หลังเครื่องโม่ และบุตรหัวปีของสัตว์ทั้งหมด

6เสียงร้องไห้อันดังจะดังไปทั่วแผ่นดินอียิปต์ เสียงร้องเช่นนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนและจะไม่เกิดขึ้นอีกเลย

7แต่ในหมู่บุตรอิสราเอลทั้งหมด แม้แต่สุนัขก็จะไม่ขยับลิ้นเห่าทั้งคนหรือสัตว์’ เพื่อพวกท่านจะได้ทราบว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงแยกระหว่างอียิปต์และอิสราเอล

8ข้าราชการเหล่านี้ของพระองค์ทั้งหมดจะลงมาหาข้าพระองค์ กราบลงต่อหน้าข้าพระองค์ กล่าวว่า ‘ท่านและชนชาติทั้งหมดที่ติดตามท่านจงออกไป’ หลังจากนั้นข้าพระองค์จะออกไป” โมเสสจึงออกจากฟาโรห์ด้วยความโกรธอันแรงกล้า

9องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “ฟาโรห์จะไม่ฟังพวกเจ้า เพื่อการมหัศจรรย์ของเราจะได้ทวีคูณในแผ่นดินอียิปต์”

10โมเสสและอาโรนทำการมหัศจรรย์ทั้งหมดเหล่านี้ต่อหน้าฟาโรห์ แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทำให้ใจของฟาโรห์แข็งกระด้าง และเขาไม่ยอมปล่อยบุตรอิสราเอลออกจากแผ่นดินของเขา

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.