บทที่ 31

1ในวันที่หนึ่งของเดือนที่สาม ปีที่สิบเอ็ด พระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงข้าพเจ้าว่า

2“บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงกล่าวแก่ฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์และแก่ฝูงชนของเขาว่า เจ้าเปรียบได้กับใครในความยิ่งใหญ่ของเจ้า

3ดูเถิด อัสซีเรียเคยเป็นต้นสนซีดาร์ในเลบานอน มีกิ่งก้านงดงามให้ร่มเงาแก่ป่า สูงตระหง่าน และยอดของมันชูขึ้นท่ามกลางพุ่มเมฆ

4น้ำได้บำรุงเลี้ยงมันให้เติบโต ห้วงน้ำลึกทำให้มันสูงขึ้น น้ำในแม่น้ำไหลรอบโคนต้นของมัน และส่งลำธารไปยังต้นไม้ทั้งสิ้นในทุ่ง

5เพราะฉะนั้น มันจึงสูงเด่นกว่าต้นไม้ทั้งสิ้นในทุ่ง กิ่งของมันก็ทวีขึ้น และก้านของมันก็ยาวออกไปเพราะน้ำอันอุดมเมื่อมันแผ่กิ่งออก

6นกในอากาศทั้งสิ้นทำรังอยู่ตามกิ่งของมัน สัตว์ป่าทั้งปวงตกลูกอยู่ใต้ก้านของมัน และบรรดาประชาชาติที่ยิ่งใหญ่ก็อาศัยอยู่ใต้ร่มเงาของมัน

7มันงดงามในความยิ่งใหญ่ของมัน ในความยาวของกิ่งก้านของมัน เพราะรากของมันหยั่งลงไปถึงน้ำอันอุดม

8ต้นสนซีดาร์ในสวนของพระเจ้าก็เทียบมันไม่ได้ ต้นสนไซเปรสก็เทียบกิ่งของมันไม่ได้ ต้นเปลนก็เทียบก้านของมันไม่ได้ ไม่มีต้นไม้ใดในสวนของพระเจ้าเทียบความงามของมันได้

9เราได้ทำให้มันงดงามด้วยกิ่งก้านมากมายของมัน จนต้นไม้ทั้งสิ้นแห่งเอเดนที่อยู่ในสวนของพระเจ้าต่างอิจฉามัน

10เพราะฉะนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า เพราะมันสูงเด่นขึ้น ชูยอดของมันขึ้นท่ามกลางพุ่มเมฆ และใจของมันก็ผยองขึ้นเพราะความสูงของมัน

11เราจึงมอบมันไว้ในมือของผู้มีอำนาจแห่งประชาชาติ ให้เขาจัดการกับมันตามความชั่วร้ายของมัน เราได้ขับไล่มันออกไปแล้ว

12คนต่างด้าว คือชนชาติที่โหดเหี้ยมที่สุด ได้โค่นมันลงและทิ้งมันไว้ กิ่งของมันตกลงบนภูเขาและตามหุบเขาทั้งสิ้น ก้านของมันหักอยู่ตามลำธารทั้งหมดในแผ่นดิน บรรดาชนชาติแห่งแผ่นดินโลกพากันออกไปจากร่มเงาของมันและทิ้งมันไว้

13นกในอากาศทั้งสิ้นมาเกาะอยู่บนซากที่ล้มของมัน และสัตว์ป่าทั้งปวงก็อยู่ตามก้านของมัน

14ทั้งนี้เพื่อไม่ให้ต้นไม้ที่อยู่ริมน้ำต้นใดสูงเด่นขึ้นในความสูงของมัน หรือชูยอดขึ้นท่ามกลางพุ่มเมฆ และเพื่อไม่ให้ต้นไม้ที่ได้รับน้ำอย่างดีต้นใดยืนยงอยู่ในความสูงของมัน เพราะทั้งหมดถูกมอบไว้แก่ความตาย ลงสู่แผ่นดินเบื้องล่าง ท่ามกลางบุตรของมนุษย์ พร้อมกับบรรดาผู้ที่ลงสู่หลุมลึก

15องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า ในวันที่มันลงสู่แดนมรณา เราได้บันดาลให้เกิดการไว้ทุกข์ เราปิดห้วงน้ำลึกคลุมมันไว้ ยับยั้งแม่น้ำของมัน และกักน้ำอันอุดมไว้ เราทำให้เลบานอนคร่ำครวญเพราะมัน และต้นไม้ทั้งสิ้นในทุ่งก็สลบไปเพราะมัน

16เราทำให้บรรดาประชาชาติสั่นสะเทือนด้วยเสียงความล่มจมของมัน เมื่อเราเหวี่ยงมันลงสู่แดนมรณาพร้อมกับบรรดาผู้ที่ลงสู่หลุมลึก แล้วต้นไม้ทั้งสิ้นแห่งเอเดน คือต้นไม้ที่ดีเลิศและงดงามที่สุดของเลบานอน ต้นไม้ทั้งปวงที่ได้รับน้ำอย่างดี ก็ได้รับการปลอบโยนในแผ่นดินเบื้องล่าง

17พวกมันก็ลงไปสู่แดนมรณาพร้อมกับมันด้วย ไปยังบรรดาผู้ที่ถูกฆ่าด้วยดาบ คือพันธมิตรของมันที่เคยอาศัยอยู่ใต้ร่มเงาของมันท่ามกลางประชาชาติ

18เจ้าเปรียบได้กับต้นไม้ต้นใดในเอเดนเช่นนี้ในด้านศักดิ์ศรีและความยิ่งใหญ่ เจ้าก็จะถูกนำลงไปสู่แผ่นดินเบื้องล่างพร้อมกับต้นไม้ทั้งหลายแห่งเอเดน เจ้าจะนอนอยู่ท่ามกลางคนที่ไม่ได้เข้าสุหนัต พร้อมกับบรรดาผู้ที่ถูกฆ่าด้วยดาบ นี่แหละคือฟาโรห์และฝูงชนทั้งสิ้นของเขา องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้”

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.