บทที่ 32

1ในวันที่หนึ่งของเดือนที่สิบสอง ปีที่สิบสอง พระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงข้าพเจ้าว่า 2“บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงร้องบทคร่ำครวญเกี่ยวกับฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์ และกล่าวแก่เขาว่า เจ้าเปรียบตนเองเป็นสิงห์หนุ่มแห่งประชาชาติ แต่เจ้ากลับเป็นเหมือนสัตว์ร้ายในทะเล เจ้าพ่นน้ำในแม่น้ำของเจ้า กวนน้ำให้ขุ่นด้วยเท้าของเจ้า และเหยียบย่ำลำน้ำของพวกมัน 3องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า เราจะกางตาข่ายของเราคลุมเจ้าด้วยกองทัพชนชาติมากมาย และพวกเขาจะลากเจ้าขึ้นมาด้วยตาข่ายของเรา 4เราจะทิ้งเจ้าไว้บนบก เหวี่ยงเจ้าลงกลางทุ่ง เราจะให้นกในอากาศทั้งสิ้นมาเกาะบนเจ้า และให้สัตว์ป่าทั่วทั้งแผ่นดินกินเจ้าจนอิ่ม 5เราจะวางเนื้อของเจ้าไว้บนภูเขา และเอาซากของเจ้าถมหุบเขาทั้งหลายให้เต็ม 6เราจะให้แผ่นดินอิ่มด้วยโลหิตของเจ้าที่ไหลออก ไหลไปไกลจนถึงภูเขา และลำธารทั้งหลายจะเต็มไปด้วยเจ้า 7เมื่อเราดับเจ้า เราจะปิดคลุมฟ้าสวรรค์และทำให้ดวงดาวมืดมิด เราจะเอาเมฆบังดวงอาทิตย์ และดวงจันทร์จะไม่ส่องแสงของมัน 8เราจะทำให้ดวงสว่างทั้งสิ้นในท้องฟ้ามืดลงเหนือเจ้า และจะนำความมืดมาเหนือแผ่นดินของเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้ 9เราจะทำให้จิตใจของชนชาติมากมายเป็นทุกข์ เมื่อเรานำข่าวความพินาศของเจ้าไปท่ามกลางประชาชาติ ไปยังแผ่นดินที่เจ้าไม่เคยรู้จัก 10เราจะทำให้ชนชาติมากมายตกตะลึงเพราะเจ้า และบรรดากษัตริย์ของพวกเขาจะขนพองสยองเกล้าเพราะเจ้า เมื่อเรากวัดแกว่งดาบของเราต่อหน้าพวกเขา ในวันที่เจ้าล่มจม พวกเขาทุกคนจะตัวสั่นอยู่ทุกขณะ ต่างหวาดกลัวเพื่อชีวิตของตน 11เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า ดาบของกษัตริย์บาบิโลนจะมาเหนือเจ้า 12เราจะให้ฝูงชนของเจ้าล้มลงด้วยดาบของบรรดาผู้มีกำลัง คือชนชาติที่โหดเหี้ยมที่สุด พวกเขาจะทำลายความภาคภูมิของอียิปต์ และฝูงชนทั้งสิ้นของอียิปต์จะถูกทำลาย 13เราจะทำลายสัตว์เลี้ยงทั้งสิ้นของอียิปต์ที่อยู่ริมน้ำอันอุดม จะไม่มีเท้าของคนกวนน้ำนั้นให้ขุ่นอีก และกีบของสัตว์ก็จะไม่กวนน้ำนั้นอีกต่อไป 14แล้วเราจะทำให้น้ำของพวกเขาใสนิ่ง และทำให้แม่น้ำของพวกเขาไหลเหมือนน้ำมัน องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้ 15เมื่อเราทำให้แผ่นดินอียิปต์ร้างเปล่า ถูกริบไปจนหมดสิ้นทุกสิ่งที่เคยมีอยู่ เมื่อเราฟาดฟันทุกคนที่อาศัยอยู่ในนั้น แล้วพวกเขาจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า 16นี่คือบทคร่ำครวญ และเขาทั้งหลายจะร้องบทนี้ บรรดาบุตรสาวของประชาชาติจะร้องบทคร่ำครวญนี้ พวกเขาจะร้องคร่ำครวญบทนี้เกี่ยวกับอียิปต์และฝูงชนทั้งสิ้นของอียิปต์ องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้” 17ในวันที่สิบห้าของเดือนนั้น ปีที่สิบสอง พระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงข้าพเจ้าว่า 18“บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงร่ำไห้เพราะฝูงชนของอียิปต์ และส่งทั้งอียิปต์และบรรดาบุตรสาวของประชาชาติที่ยิ่งใหญ่ลงไปสู่แผ่นดินเบื้องล่าง พร้อมกับบรรดาผู้ที่ลงสู่หลุมลึก 19เจ้างดงามเหนือใครเล่า จงลงไปเถิด และถูกวางให้นอนอยู่กับคนที่ไม่ได้เข้าสุหนัต 20พวกเขาจะล้มลงท่ามกลางบรรดาผู้ที่ถูกฆ่าด้วยดาบ ดาบนั้นถูกชักออกมาแล้ว จงลากอียิปต์ไปพร้อมกับฝูงชนทั้งสิ้นของมัน 21บรรดาหัวหน้าผู้มีกำลังจะพูดถึงอียิปต์และพันธมิตรของมันจากท่ามกลางแดนมรณาว่า ‘พวกมันลงมาแล้ว นอนนิ่งอยู่กับคนที่ไม่ได้เข้าสุหนัต ผู้ถูกฆ่าด้วยดาบ’ 22อัสซีเรียอยู่ที่นั่นพร้อมกับกองทัพทั้งสิ้นของมัน หลุมศพของมันอยู่รอบมัน ทุกคนถูกฆ่า ล้มลงด้วยดาบ 23หลุมศพของอัสซีเรียตั้งอยู่ในส่วนลึกที่สุดของหลุมลึก และกองทัพของมันอยู่รอบหลุมศพของมัน ทุกคนถูกฆ่า ล้มลงด้วยดาบ คือผู้ที่เคยทำให้เกิดความหวาดกลัวในแผ่นดินของคนเป็น 24เอลามอยู่ที่นั่นพร้อมกับฝูงชนทั้งสิ้นของมันรอบหลุมศพของมัน ทุกคนถูกฆ่า ล้มลงด้วยดาบ คือผู้ที่ลงไปสู่แผ่นดินเบื้องล่างอย่างคนที่ไม่ได้เข้าสุหนัต ผู้ที่เคยทำให้เกิดความหวาดกลัวในแผ่นดินของคนเป็น พวกเขาแบกรับความอับอายของตนพร้อมกับบรรดาผู้ที่ลงสู่หลุมลึก 25เขาจัดที่นอนให้เอลามท่ามกลางบรรดาผู้ถูกฆ่า พร้อมกับฝูงชนทั้งสิ้นของมันรอบหลุมศพของมัน ทุกคนเป็นคนที่ไม่ได้เข้าสุหนัต ถูกฆ่าด้วยดาบ เพราะความหวาดกลัวที่พวกเขาเคยก่อในแผ่นดินของคนเป็น พวกเขาแบกรับความอับอายของตนพร้อมกับบรรดาผู้ที่ลงสู่หลุมลึก ถูกวางไว้ท่ามกลางบรรดาผู้ถูกฆ่า 26เมเชคและทูบัลอยู่ที่นั่นพร้อมกับฝูงชนทั้งสิ้นของพวกเขารอบหลุมศพของพวกเขา ทุกคนเป็นคนที่ไม่ได้เข้าสุหนัต ถูกฆ่าด้วยดาบ เพราะพวกเขาเคยทำให้เกิดความหวาดกลัวในแผ่นดินของคนเป็น 27พวกเขาไม่ได้นอนอยู่กับบรรดานักรบผู้มีกำลังในสมัยโบราณที่ได้ล้มตายไป ผู้ซึ่งลงไปสู่แดนมรณาพร้อมกับอาวุธสงครามของตน ดาบของพวกเขาวางอยู่ใต้ศีรษะ และโล่ของพวกเขาวางอยู่บนกระดูกของตน เพราะความน่าสะพรึงกลัวของนักรบเหล่านี้เคยแผ่ไปทั่วแผ่นดินของคนเป็น 28ส่วนเจ้าก็จะถูกทำให้แตกหัก และจะนอนอยู่ท่ามกลางคนที่ไม่ได้เข้าสุหนัต พร้อมกับบรรดาผู้ที่ถูกฆ่าด้วยดาบ 29เอโดมอยู่ที่นั่น พร้อมกับบรรดากษัตริย์และเจ้านายทั้งสิ้นของมัน ผู้ซึ่งแม้จะมีกำลัง ก็ยังถูกวางไว้กับบรรดาผู้ถูกฆ่าด้วยดาบ พวกเขานอนอยู่กับคนที่ไม่ได้เข้าสุหนัต และกับบรรดาผู้ที่ลงสู่หลุมลึก 30บรรดาเจ้านายแห่งทิศเหนือทั้งสิ้น และชาวไซดอนทั้งหมดอยู่ที่นั่น ผู้ซึ่งลงไปด้วยความอับอายพร้อมกับบรรดาผู้ถูกฆ่า แม้จะเคยน่าสะพรึงกลัวด้วยกำลังของตน พวกเขานอนอยู่อย่างคนที่ไม่ได้เข้าสุหนัตพร้อมกับบรรดาผู้ที่ถูกฆ่าด้วยดาบ และแบกรับความอับอายของตนพร้อมกับบรรดาผู้ที่ลงสู่หลุมลึก 31ฟาโรห์จะเห็นพวกเขาและได้รับการปลอบใจเกี่ยวกับฝูงชนทั้งสิ้นของตน คือฟาโรห์และกองทัพทั้งสิ้นของเขาที่ถูกฆ่าด้วยดาบ องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้ 32เพราะเราได้ทำให้เกิดความหวาดกลัวเพราะเราในแผ่นดินของคนเป็น ฟาโรห์และฝูงชนทั้งสิ้นของเขาจึงจะถูกวางให้นอนอยู่ท่ามกลางคนที่ไม่ได้เข้าสุหนัต พร้อมกับบรรดาผู้ที่ถูกฆ่าด้วยดาบ องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้”

1ในวันที่หนึ่งของเดือนที่สิบสอง ปีที่สิบสอง พระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงข้าพเจ้าว่า

2“บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงร้องบทคร่ำครวญเกี่ยวกับฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์ และกล่าวแก่เขาว่า เจ้าเปรียบตนเองเป็นสิงห์หนุ่มแห่งประชาชาติ แต่เจ้ากลับเป็นเหมือนสัตว์ร้ายในทะเล เจ้าพ่นน้ำในแม่น้ำของเจ้า กวนน้ำให้ขุ่นด้วยเท้าของเจ้า และเหยียบย่ำลำน้ำของพวกมัน

3องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า เราจะกางตาข่ายของเราคลุมเจ้าด้วยกองทัพชนชาติมากมาย และพวกเขาจะลากเจ้าขึ้นมาด้วยตาข่ายของเรา

4เราจะทิ้งเจ้าไว้บนบก เหวี่ยงเจ้าลงกลางทุ่ง เราจะให้นกในอากาศทั้งสิ้นมาเกาะบนเจ้า และให้สัตว์ป่าทั่วทั้งแผ่นดินกินเจ้าจนอิ่ม

5เราจะวางเนื้อของเจ้าไว้บนภูเขา และเอาซากของเจ้าถมหุบเขาทั้งหลายให้เต็ม

6เราจะให้แผ่นดินอิ่มด้วยโลหิตของเจ้าที่ไหลออก ไหลไปไกลจนถึงภูเขา และลำธารทั้งหลายจะเต็มไปด้วยเจ้า

7เมื่อเราดับเจ้า เราจะปิดคลุมฟ้าสวรรค์และทำให้ดวงดาวมืดมิด เราจะเอาเมฆบังดวงอาทิตย์ และดวงจันทร์จะไม่ส่องแสงของมัน

8เราจะทำให้ดวงสว่างทั้งสิ้นในท้องฟ้ามืดลงเหนือเจ้า และจะนำความมืดมาเหนือแผ่นดินของเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้

9เราจะทำให้จิตใจของชนชาติมากมายเป็นทุกข์ เมื่อเรานำข่าวความพินาศของเจ้าไปท่ามกลางประชาชาติ ไปยังแผ่นดินที่เจ้าไม่เคยรู้จัก

10เราจะทำให้ชนชาติมากมายตกตะลึงเพราะเจ้า และบรรดากษัตริย์ของพวกเขาจะขนพองสยองเกล้าเพราะเจ้า เมื่อเรากวัดแกว่งดาบของเราต่อหน้าพวกเขา ในวันที่เจ้าล่มจม พวกเขาทุกคนจะตัวสั่นอยู่ทุกขณะ ต่างหวาดกลัวเพื่อชีวิตของตน

11เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า ดาบของกษัตริย์บาบิโลนจะมาเหนือเจ้า

12เราจะให้ฝูงชนของเจ้าล้มลงด้วยดาบของบรรดาผู้มีกำลัง คือชนชาติที่โหดเหี้ยมที่สุด พวกเขาจะทำลายความภาคภูมิของอียิปต์ และฝูงชนทั้งสิ้นของอียิปต์จะถูกทำลาย

13เราจะทำลายสัตว์เลี้ยงทั้งสิ้นของอียิปต์ที่อยู่ริมน้ำอันอุดม จะไม่มีเท้าของคนกวนน้ำนั้นให้ขุ่นอีก และกีบของสัตว์ก็จะไม่กวนน้ำนั้นอีกต่อไป

14แล้วเราจะทำให้น้ำของพวกเขาใสนิ่ง และทำให้แม่น้ำของพวกเขาไหลเหมือนน้ำมัน องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้

15เมื่อเราทำให้แผ่นดินอียิปต์ร้างเปล่า ถูกริบไปจนหมดสิ้นทุกสิ่งที่เคยมีอยู่ เมื่อเราฟาดฟันทุกคนที่อาศัยอยู่ในนั้น แล้วพวกเขาจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า

16นี่คือบทคร่ำครวญ และเขาทั้งหลายจะร้องบทนี้ บรรดาบุตรสาวของประชาชาติจะร้องบทคร่ำครวญนี้ พวกเขาจะร้องคร่ำครวญบทนี้เกี่ยวกับอียิปต์และฝูงชนทั้งสิ้นของอียิปต์ องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้”

17ในวันที่สิบห้าของเดือนนั้น ปีที่สิบสอง พระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงข้าพเจ้าว่า

18“บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงร่ำไห้เพราะฝูงชนของอียิปต์ และส่งทั้งอียิปต์และบรรดาบุตรสาวของประชาชาติที่ยิ่งใหญ่ลงไปสู่แผ่นดินเบื้องล่าง พร้อมกับบรรดาผู้ที่ลงสู่หลุมลึก

19เจ้างดงามเหนือใครเล่า จงลงไปเถิด และถูกวางให้นอนอยู่กับคนที่ไม่ได้เข้าสุหนัต

20พวกเขาจะล้มลงท่ามกลางบรรดาผู้ที่ถูกฆ่าด้วยดาบ ดาบนั้นถูกชักออกมาแล้ว จงลากอียิปต์ไปพร้อมกับฝูงชนทั้งสิ้นของมัน

21บรรดาหัวหน้าผู้มีกำลังจะพูดถึงอียิปต์และพันธมิตรของมันจากท่ามกลางแดนมรณาว่า ‘พวกมันลงมาแล้ว นอนนิ่งอยู่กับคนที่ไม่ได้เข้าสุหนัต ผู้ถูกฆ่าด้วยดาบ’

22อัสซีเรียอยู่ที่นั่นพร้อมกับกองทัพทั้งสิ้นของมัน หลุมศพของมันอยู่รอบมัน ทุกคนถูกฆ่า ล้มลงด้วยดาบ

23หลุมศพของอัสซีเรียตั้งอยู่ในส่วนลึกที่สุดของหลุมลึก และกองทัพของมันอยู่รอบหลุมศพของมัน ทุกคนถูกฆ่า ล้มลงด้วยดาบ คือผู้ที่เคยทำให้เกิดความหวาดกลัวในแผ่นดินของคนเป็น

24เอลามอยู่ที่นั่นพร้อมกับฝูงชนทั้งสิ้นของมันรอบหลุมศพของมัน ทุกคนถูกฆ่า ล้มลงด้วยดาบ คือผู้ที่ลงไปสู่แผ่นดินเบื้องล่างอย่างคนที่ไม่ได้เข้าสุหนัต ผู้ที่เคยทำให้เกิดความหวาดกลัวในแผ่นดินของคนเป็น พวกเขาแบกรับความอับอายของตนพร้อมกับบรรดาผู้ที่ลงสู่หลุมลึก

25เขาจัดที่นอนให้เอลามท่ามกลางบรรดาผู้ถูกฆ่า พร้อมกับฝูงชนทั้งสิ้นของมันรอบหลุมศพของมัน ทุกคนเป็นคนที่ไม่ได้เข้าสุหนัต ถูกฆ่าด้วยดาบ เพราะความหวาดกลัวที่พวกเขาเคยก่อในแผ่นดินของคนเป็น พวกเขาแบกรับความอับอายของตนพร้อมกับบรรดาผู้ที่ลงสู่หลุมลึก ถูกวางไว้ท่ามกลางบรรดาผู้ถูกฆ่า

26เมเชคและทูบัลอยู่ที่นั่นพร้อมกับฝูงชนทั้งสิ้นของพวกเขารอบหลุมศพของพวกเขา ทุกคนเป็นคนที่ไม่ได้เข้าสุหนัต ถูกฆ่าด้วยดาบ เพราะพวกเขาเคยทำให้เกิดความหวาดกลัวในแผ่นดินของคนเป็น

27พวกเขาไม่ได้นอนอยู่กับบรรดานักรบผู้มีกำลังในสมัยโบราณที่ได้ล้มตายไป ผู้ซึ่งลงไปสู่แดนมรณาพร้อมกับอาวุธสงครามของตน ดาบของพวกเขาวางอยู่ใต้ศีรษะ และโล่ของพวกเขาวางอยู่บนกระดูกของตน เพราะความน่าสะพรึงกลัวของนักรบเหล่านี้เคยแผ่ไปทั่วแผ่นดินของคนเป็น

28ส่วนเจ้าก็จะถูกทำให้แตกหัก และจะนอนอยู่ท่ามกลางคนที่ไม่ได้เข้าสุหนัต พร้อมกับบรรดาผู้ที่ถูกฆ่าด้วยดาบ

29เอโดมอยู่ที่นั่น พร้อมกับบรรดากษัตริย์และเจ้านายทั้งสิ้นของมัน ผู้ซึ่งแม้จะมีกำลัง ก็ยังถูกวางไว้กับบรรดาผู้ถูกฆ่าด้วยดาบ พวกเขานอนอยู่กับคนที่ไม่ได้เข้าสุหนัต และกับบรรดาผู้ที่ลงสู่หลุมลึก

30บรรดาเจ้านายแห่งทิศเหนือทั้งสิ้น และชาวไซดอนทั้งหมดอยู่ที่นั่น ผู้ซึ่งลงไปด้วยความอับอายพร้อมกับบรรดาผู้ถูกฆ่า แม้จะเคยน่าสะพรึงกลัวด้วยกำลังของตน พวกเขานอนอยู่อย่างคนที่ไม่ได้เข้าสุหนัตพร้อมกับบรรดาผู้ที่ถูกฆ่าด้วยดาบ และแบกรับความอับอายของตนพร้อมกับบรรดาผู้ที่ลงสู่หลุมลึก

31ฟาโรห์จะเห็นพวกเขาและได้รับการปลอบใจเกี่ยวกับฝูงชนทั้งสิ้นของตน คือฟาโรห์และกองทัพทั้งสิ้นของเขาที่ถูกฆ่าด้วยดาบ องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้

32เพราะเราได้ทำให้เกิดความหวาดกลัวเพราะเราในแผ่นดินของคนเป็น ฟาโรห์และฝูงชนทั้งสิ้นของเขาจึงจะถูกวางให้นอนอยู่ท่ามกลางคนที่ไม่ได้เข้าสุหนัต พร้อมกับบรรดาผู้ที่ถูกฆ่าด้วยดาบ องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้”

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.