เอเรโมส · Eremos Thai Bible

ปฐมกาล · Genesis

บทที่ 41

1หลังจากผ่านไปสองปีเต็ม ฟาโรห์ทรงพระสุบินว่า พระองค์ประทับยืนอยู่ริมแม่น้ำไนล์ 2ทันใดนั้น มีโคเจ็ดตัว สวยและอ้วน ขึ้นมาจากแม่น้ำ และเริ่มกินหญ้าในที่ลุ่ม 3ภายหลังโคเจ็ดตัวอื่น ผอมและน่าเกลียด ก็ขึ้นมาจากแม่น้ำไนล์ และยืนข้างโคที่อ้วนที่ริมฝั่งแม่น้ำ 4โคที่ผอมและน่าเกลียดกินโคที่สวยและอ้วนทั้งเจ็ดตัว แล้วฟาโรห์ตื่น 5พระองค์หลับอีก และทรงพระสุบินครั้งที่สอง ดูเถิด รวงข้าวเจ็ดรวง อ้วนและสุก ขึ้นบนต้นเดียว 6ภายหลัง รวงข้าวเจ็ดรวงอื่น ผอมและถูกลมตะวันออกเผา ก็งอกขึ้น 7รวงข้าวที่ผอมกลืนรวงข้าวอ้วนและสุกทั้งเจ็ดรวง แล้วฟาโรห์ตื่นและรู้ว่าเป็นความฝัน 8ในตอนเช้า พระทัยของพระองค์รู้สึกไม่สบาย พระองค์จึงทรงเรียกพวกหมอผีและคนปราชญ์ทั้งหมดของอียิปต์มา ฟาโรห์ทรงเล่าฝันให้พวกเขาฟัง แต่ไม่มีใครแปลให้พระองค์ได้ 9ผู้ดูแลพนักงานรินเหล้าจึงพูดกับฟาโรห์ว่า “วันนี้ข้าพระองค์ระลึกถึงความผิดของข้าพระองค์ 10ครั้งหนึ่ง ฟาโรห์ทรงพิโรธต่อข้าราชการของพระองค์ และทรงให้ข้าพระองค์กับผู้ดูแลช่างทำขนมปังถูกขังในที่กักของบ้านผู้บัญชาการของทหารองครักษ์ 11ในคืนเดียวกัน ทั้งข้าพระองค์และเขาฝัน ฝันของแต่ละคนมีคำแปลของตน 12ที่นั่นกับเรา มีชายหนุ่มชาวฮีบรูคนหนึ่ง เป็นทาสของผู้บัญชาการของทหารองครักษ์ เราเล่าฝันให้เขาฟัง และเขาแปลให้เราตามฝันของแต่ละคน 13เป็นไปตามที่เขาแปลไว้สำหรับเรา ข้าพระองค์ได้รับคืนตำแหน่ง ส่วนเขาถูกแขวนคอ” 14ฟาโรห์ทรงให้คนไปเรียกโยเซฟ เขาถูกพาออกจากคุกใต้ดินอย่างรวดเร็ว เขาโกนหนวดเครา เปลี่ยนเสื้อผ้า และเข้าเฝ้าฟาโรห์ 15ฟาโรห์ตรัสกับโยเซฟว่า “เราฝัน และไม่มีใครแปลได้ แต่เราได้ยินเรื่องของเจ้าว่า เมื่อเจ้าได้ยินฝัน เจ้าก็แปลได้” 16โยเซฟตอบฟาโรห์ว่า “ตัวข้าพระองค์ทำไม่ได้ พระเจ้าจะทรงประทานคำตอบที่เป็นพระพรแก่ฟาโรห์” 17ฟาโรห์จึงตรัสกับโยเซฟว่า “ในความฝันของเรา เรากำลังยืนอยู่ที่ริมฝั่งแม่น้ำไนล์ 18ทันใดนั้น มีโคเจ็ดตัว อ้วนและสวย ขึ้นมาจากแม่น้ำ และเริ่มกินหญ้าในที่ลุ่ม 19ภายหลัง โคเจ็ดตัวอื่น เลว ผอม และน่าเกลียดมาก ก็ขึ้นมา เราไม่เคยเห็นโคที่น่าเกลียดเช่นนี้ในแผ่นดินอียิปต์ทั้งหมด 20โคที่ผอมและเลวกินโคทั้งเจ็ดตัวที่อ้วนและขึ้นมาก่อน 21เมื่อกินเข้าไปแล้ว ก็ไม่มีใครรู้ว่าได้กินเข้าไป เพราะรูปลักษณ์ของพวกมันยังเลวเหมือนเดิม แล้วเราตื่นขึ้น 22เราเห็นในความฝันของเราอีก ดูเถิด รวงข้าวเจ็ดรวง อ้วนและสุก ขึ้นบนต้นเดียว 23ภายหลัง รวงข้าวเจ็ดรวงเหี่ยว ผอม และถูกลมตะวันออกเผา ก็งอกขึ้น 24รวงข้าวที่ผอมกลืนรวงข้าวเจ็ดรวงที่ดี เราได้เล่าให้พวกหมอผีฟัง แต่ไม่มีใครอธิบายได้” 25โยเซฟตอบฟาโรห์ว่า “พระสุบินทั้งสองของฟาโรห์เป็นเรื่องเดียวกัน พระเจ้าทรงเปิดเผยให้ฟาโรห์ทราบสิ่งที่พระองค์จะทรงทำ 26โคเจ็ดตัวที่ดีคือเจ็ดปี และรวงข้าวเจ็ดรวงที่ดีคือเจ็ดปี ความฝันมีความหมายเดียวกัน 27ส่วนโคผอมและเลวเจ็ดตัวที่ขึ้นมาภายหลังคือเจ็ดปี และรวงข้าวเจ็ดรวงที่ผอมและถูกลมตะวันออกเผา ก็คือเจ็ดปีของความกันดารอาหาร 28เป็นไปตามที่ข้าพระองค์ได้ทูลฟาโรห์ พระเจ้าทรงสำแดงให้ฟาโรห์เห็นสิ่งที่พระองค์จะทรงทำ 29ดูเถิด เจ็ดปีของความอุดมสมบูรณ์อย่างยิ่งจะมาถึงทั่วแผ่นดินอียิปต์ 30แต่เจ็ดปีของความกันดารจะตามมาภายหลัง แล้วความอุดมสมบูรณ์ทั้งหมดในแผ่นดินอียิปต์จะถูกลืม และความกันดารจะทำให้แผ่นดินสิ้นสภาพ 31ความอุดมสมบูรณ์ในแผ่นดินจะไม่ถูกระลึกถึงเพราะความกันดารที่ตามมาภายหลัง เพราะกันดารนั้นจะรุนแรงมาก 32เหตุที่พระสุบินมาแก่ฟาโรห์สองครั้ง คือเรื่องนี้ได้ถูกกำหนดโดยพระเจ้า และพระองค์จะทรงทำให้สำเร็จในไม่ช้า 33บัดนี้ ขอฟาโรห์ทรงหาชายที่มีปัญญาและฉลาด และทรงตั้งเขาเหนือแผ่นดินอียิปต์ 34ขอฟาโรห์ทรงดำเนินการ ทรงตั้งเจ้าหน้าที่เหนือแผ่นดิน และทรงเก็บหนึ่งในห้าของผลผลิตของอียิปต์ในเจ็ดปีแห่งความอุดม 35ภายใต้อำนาจของฟาโรห์ ขอให้พวกเขารวบรวมอาหารส่วนเกินของปีดีทั้งหมดเหล่านี้ และเก็บข้าวภายใต้การดูแลของฟาโรห์ในเมืองทั้งหลายเป็นอาหารสำรอง 36อาหารนี้จะเป็นทรัพย์สำรองของแผ่นดินสำหรับเจ็ดปีของความกันดารที่จะมาถึงในแผ่นดินอียิปต์ เพื่อแผ่นดินจะไม่พินาศเพราะความกันดาร” 37ข้อเสนอนี้เป็นที่พอพระทัยของฟาโรห์และข้าราชการทั้งหมดของพระองค์ 38ฟาโรห์ตรัสกับข้าราชการของพระองค์ว่า “เราจะหาชายเช่นนี้ คือผู้ที่มีพระวิญญาณของพระเจ้าอยู่ในเขา ได้หรือ?” 39ฟาโรห์ตรัสกับโยเซฟว่า “เนื่องจากพระเจ้าทรงให้เจ้ารู้ทุกสิ่งนี้ จึงไม่มีใครมีปัญญาและฉลาดเหมือนเจ้า 40เจ้าจะอยู่ในตำแหน่งสูงสุดเหนือบ้านของเรา และคนของเราทั้งหมดจะเชื่อฟังคำสั่งของเจ้า เฉพาะในเรื่องบัลลังก์เท่านั้นที่เราจะใหญ่กว่าเจ้า” 41ฟาโรห์ตรัสกับโยเซฟอีกว่า “บัดนี้เราตั้งเจ้าเหนือแผ่นดินอียิปต์ทั้งหมด” 42ฟาโรห์ทรงถอดแหวนตราจากนิ้วของพระองค์ ใส่ที่นิ้วของโยเซฟ ทรงให้เขาสวมเสื้อผ้าลินินอย่างดี และคล้องสร้อยทองที่คอ 43ทรงให้โยเซฟขึ้นรถม้าที่สอง มีคนร้องประกาศข้างหน้าว่า “จงคำนับ!” พระองค์จึงทรงตั้งโยเซฟเหนือแผ่นดินอียิปต์ทั้งหมด 44ฟาโรห์ตรัสกับโยเซฟว่า “เราคือฟาโรห์ แต่ไม่มีใครในแผ่นดินอียิปต์จะยกมือหรือเท้าของตนได้โดยไม่มีอำนาจของเจ้า” 45ฟาโรห์ทรงประทานชื่ออียิปต์ให้โยเซฟว่า ศาเฟนัทปาเนอาห์ และทรงประทานอาเสนัท บุตรสาวของโปทิเฟราปุโรหิตเมืองโอน เป็นภรรยาของเขา โยเซฟจึงออกไปดูแลแผ่นดินอียิปต์ 46โยเซฟอายุได้สามสิบปีเมื่อเริ่มรับใช้ฟาโรห์กษัตริย์อียิปต์ โยเซฟออกจากที่ประทับของฟาโรห์ และเดินทางทั่วแผ่นดินอียิปต์ 47ในเจ็ดปีของความอุดม แผ่นดินผลิตได้อย่างมากมาย 48ในเจ็ดปีนั้น โยเซฟรวบรวมอาหารส่วนเกินทั้งหมดในแผ่นดินอียิปต์ และเก็บไว้ในเมืองต่าง ๆ ในแต่ละเมืองเขาเก็บอาหารของท้องนาที่อยู่รอบเมืองนั้น 49โยเซฟจึงเก็บข้าวมากมายเหมือนทรายในทะเล จนหยุดนับ เพราะนับไม่ถ้วน 50ก่อนที่ปีกันดารจะมาถึง อาเสนัท บุตรสาวของโปทิเฟราปุโรหิตเมืองโอน คลอดบุตรชายให้โยเซฟสองคน 51โยเซฟตั้งชื่อบุตรหัวปีว่า มนัสเสห์ เพราะเขากล่าวว่า “พระเจ้าทรงทำให้ข้าพเจ้าลืมความทุกข์ทั้งหมดและบ้านบิดาของข้าพเจ้า” 52บุตรชายคนที่สองเขาตั้งชื่อว่า เอฟราอิม เพราะเขากล่าวว่า “พระเจ้าทรงทำให้ข้าพเจ้าเกิดผลในแผ่นดินที่ข้าพเจ้าทุกข์ใจ” 53เมื่อเจ็ดปีของความอุดมในแผ่นดินอียิปต์สิ้นสุดลง 54เจ็ดปีของความกันดารก็เริ่มต้น ตามที่โยเซฟได้กล่าวไว้ มีความกันดารในทุกประเทศ แต่ในแผ่นดินอียิปต์ทั้งหมดมีอาหาร 55เมื่อความหิวร้ายแรงเกิดขึ้นในแผ่นดินอียิปต์ทั้งหมด ประชาชนร้องขออาหารต่อฟาโรห์ ฟาโรห์ตรัสกับชาวอียิปต์ทั้งหมดว่า “จงไปหาโยเซฟ และทำตามที่เขาบอก” 56เมื่อความกันดารแผ่ไปทั่วแผ่นดิน โยเซฟเปิดยุ้งฉางทั้งหมดและขายข้าวให้ชาวอียิปต์ เพราะความกันดารรุนแรงในแผ่นดินอียิปต์ 57และทุกแผ่นดินมาที่อียิปต์เพื่อซื้อข้าวจากโยเซฟ เพราะความกันดารรุนแรงในแผ่นดินทั้งหมด
← บทที่ 40บทที่ 42 →