บทที่ 47

1โยเซฟไปทูลฟาโรห์ว่า "บิดาของข้าพระองค์และพี่น้องของข้าพระองค์ พร้อมกับฝูงแกะ ฝูงวัว และทุกสิ่งของพวกเขา ได้มาจากแผ่นดินคานาอันและบัดนี้อยู่ในแผ่นดินโกเชน"

2โยเซฟเลือกพี่น้องของพระองค์ห้าคนพามาเข้าเฝ้าฟาโรห์

3ฟาโรห์ตรัสกับพี่น้องของโยเซฟว่า "อาชีพของพวกเจ้าคืออะไร" พวกเขาทูลฟาโรห์ว่า "ผู้รับใช้ของพระองค์เป็นผู้เลี้ยงแกะ ทั้งพวกเราและบรรพบุรุษของพวกเรา"

4พวกเขาทูลฟาโรห์อีกว่า "พวกข้าพระองค์มาเพื่ออาศัยในแผ่นดินนี้ชั่วคราว เพราะไม่มีทุ่งหญ้าสำหรับฝูงแกะของผู้รับใช้ของพระองค์ เพราะกันดารอาหารหนักหนาในแผ่นดินคานาอัน บัดนี้ ขอผู้รับใช้ของพระองค์ได้อยู่ในแผ่นดินโกเชน"

5ฟาโรห์ตรัสกับโยเซฟว่า "บิดาของเจ้าและพี่น้องของเจ้ามาหาเจ้าแล้ว

6แผ่นดินอียิปต์อยู่ต่อหน้าเจ้า ในส่วนที่ดีที่สุดของแผ่นดิน จงให้บิดาและพี่น้องของเจ้าอาศัยอยู่ ให้พวกเขาอยู่ในแผ่นดินโกเชน และถ้าเจ้ารู้ว่ามีคนใดในพวกเขามีความสามารถ จงตั้งให้เป็นหัวหน้าฝูงสัตว์ของเรา"

7โยเซฟพายาโคบบิดาของพระองค์เข้ามา และตั้งท่านไว้ต่อหน้าฟาโรห์ ยาโคบก็อวยพรฟาโรห์

8ฟาโรห์ตรัสกับยาโคบว่า "ท่านมีอายุกี่ปีแล้ว"

9ยาโคบทูลฟาโรห์ว่า "วันเวลาของปีที่ข้าพระองค์ได้เร่ร่อนคือหนึ่งร้อยสามสิบปี วันเวลาของชีวิตข้าพระองค์มีน้อยและเลวร้าย ไม่ได้เทียบกับวันเวลาของปีที่บรรพบุรุษของข้าพระองค์เร่ร่อนในวันที่พวกเขามีชีวิตอยู่"

10ยาโคบอวยพรฟาโรห์อีกครั้ง แล้วออกไปจากต่อหน้าฟาโรห์

11โยเซฟตั้งบิดาและพี่น้องของพระองค์ และให้ที่ดินทำกินแก่พวกเขาในแผ่นดินอียิปต์ ในส่วนที่ดีที่สุดของแผ่นดิน คือในแผ่นดินรามเสส ตามที่ฟาโรห์ทรงบัญชา

12โยเซฟเลี้ยงดูบิดา พี่น้อง และวงศ์วานทั้งหมดของบิดาของพระองค์ ด้วยอาหารตามจำนวนของลูกเล็ก

13ไม่มีอาหารทั่วทั้งแผ่นดิน เพราะกันดารอาหารหนักหนา และแผ่นดินอียิปต์และแผ่นดินคานาอันก็อ่อนกำลังเพราะกันดารอาหาร

14โยเซฟรวบรวมเงินทั้งหมดที่มีในแผ่นดินอียิปต์และในแผ่นดินคานาอัน เพื่อแลกกับข้าวที่พวกเขาซื้อ และโยเซฟนำเงินนั้นเข้ามายังวังของฟาโรห์

15เมื่อเงินจากแผ่นดินอียิปต์และแผ่นดินคานาอันหมดสิ้น คนอียิปต์ทุกคนก็มาหาโยเซฟกล่าวว่า "จงให้อาหารแก่พวกเรา ทำไมพวกเราจะตายต่อหน้าท่าน เพราะเงินหมดสิ้นแล้ว"

16โยเซฟตรัสว่า "จงนำสัตว์ของพวกท่านมาหาเรา และเราจะให้อาหารแก่พวกท่านแลกกับสัตว์ของพวกท่าน หากเงินหมดสิ้นแล้ว"

17พวกเขาจึงนำสัตว์ของพวกเขามาให้โยเซฟ โยเซฟให้อาหารแลกกับม้า ฝูงแกะ ฝูงวัว และลา พระองค์เลี้ยงพวกเขาด้วยอาหารแลกกับสัตว์ทั้งหมดในปีนั้น

18เมื่อปีนั้นสิ้นสุดลง พวกเขามาหาพระองค์ในปีที่สองและกล่าวว่า "พวกเราจะไม่ปิดบังนายของเรา ว่าเงินหมดสิ้นแล้ว และฝูงสัตว์ก็เป็นของนายของเราแล้ว ไม่มีอะไรเหลือต่อหน้านายของเรา ยกเว้นร่างกายและที่ดินของพวกเรา

19ทำไมพวกเราจะตายต่อหน้าท่าน ทั้งพวกเราและที่ดินของพวกเรา จงซื้อพวกเราและที่ดินของพวกเราด้วยอาหาร แล้วพวกเราและที่ดินของพวกเราจะเป็นทาสของฟาโรห์ จงให้เมล็ดพันธุ์ พวกเราจะมีชีวิตและไม่ตาย และที่ดินจะไม่รกร้าง"

20โยเซฟจึงซื้อแผ่นดินอียิปต์ทั้งหมดให้แก่ฟาโรห์ เพราะคนอียิปต์ทุกคนขายที่ดินของตน เนื่องจากกันดารอาหารหนักหนาเหลือทน ที่ดินทั้งหมดจึงตกเป็นของฟาโรห์

21ส่วนประชาชนนั้น พระองค์ย้ายเข้าไปในเมืองต่าง ๆ จากปลายเขตแดนของอียิปต์ด้านหนึ่ง ถึงปลายอีกด้านหนึ่ง

22ยกเว้นที่ดินของบรรดาปุโรหิต พระองค์ไม่ได้ซื้อ เพราะปุโรหิตได้รับเงินเดือนจากฟาโรห์ พวกเขากินจากเงินเดือนที่ฟาโรห์ประทาน ฉะนั้นพวกเขาจึงไม่ได้ขายที่ดินของตน

23โยเซฟตรัสกับประชาชนว่า "ดูเถิด เราได้ซื้อพวกเจ้าและที่ดินของพวกเจ้าให้แก่ฟาโรห์ในวันนี้แล้ว นี่คือเมล็ดพันธุ์ จงปลูกในที่ดิน

24เมื่อถึงฤดูเก็บเกี่ยว พวกเจ้าจะต้องให้หนึ่งในห้าแก่ฟาโรห์ ส่วนสี่ในห้าจะเป็นของพวกเจ้า เป็นเมล็ดพันธุ์สำหรับทุ่งนา และเป็นอาหารของพวกเจ้า ของวงศ์วานของพวกเจ้า และของลูกเล็กของพวกเจ้า"

25พวกเขาตอบว่า "ท่านได้รักษาชีวิตของพวกเรา ขอให้พวกเราพบความโปรดปรานในสายตาของนายของเรา และพวกเราจะเป็นทาสของฟาโรห์"

26โยเซฟตั้งสิ่งนี้เป็นกฎจนถึงทุกวันนี้ บนที่ดินของอียิปต์ ว่าหนึ่งในห้าเป็นของฟาโรห์ ยกเว้นที่ดินของบรรดาปุโรหิต ซึ่งไม่ได้ตกเป็นของฟาโรห์

27อิสราเอลตั้งหลักในแผ่นดินอียิปต์ ในแผ่นดินโกเชน พวกเขาได้กรรมสิทธิ์ที่ดินที่นั่น และจำเริญและทวีคูณมาก

28ยาโคบมีชีวิตอยู่ในแผ่นดินอียิปต์สิบเจ็ดปี รวมวันเวลาของยาโคบ คือปีของชีวิตท่าน เป็นหนึ่งร้อยสี่สิบเจ็ดปี

29เมื่อใกล้วันที่อิสราเอลจะสิ้นพระชนม์ ท่านเรียกโยเซฟบุตรของท่านมาและตรัสกับเขาว่า "ถ้าเราพบความโปรดปรานในสายตาของเจ้า ขอวางมือของเจ้าใต้ขาของเรา และจงสำแดงความรักมั่นคงและความซื่อสัตย์ต่อเรา ขอเจ้าอย่าฝังเราในอียิปต์

30เมื่อข้าพเจ้านอนหลับกับบรรพบุรุษของข้าพเจ้า เจ้าจงนำข้าพเจ้าออกจากอียิปต์ และฝังข้าพเจ้าในที่ฝังของพวกเขา" โยเซฟตอบว่า "ข้าพเจ้าจะทำตามคำของท่าน"

31ท่านตรัสว่า "จงสาบานแก่เรา" โยเซฟก็สาบานแก่ท่าน อิสราเอลจึงน้อมตัวลงนมัสการบนหัวเตียง

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.