อิสยาห์ 8 · Eremos Thai Bible

1องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับข้าพเจ้าว่า “จงเอาแผ่นจารึกใหญ่มา และเขียนลงไปด้วยปากกาธรรมดาว่า: มาเฮอร์ชาลาลหัชบัส” 2และข้าพเจ้าได้ตั้งพยานที่เชื่อถือได้ไว้สำหรับข้าพเจ้า คืออุรียาห์ปุโรหิต และเศคาริยาห์บุตรของเยเบเรคิยาห์ 3แล้วข้าพเจ้าได้เข้าหาผู้เผยพระวจนะหญิง นางก็ตั้งครรภ์และคลอดบุตรชาย และองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับข้าพเจ้าว่า “จงตั้งชื่อเขาว่า มาเฮอร์ชาลาลหัชบัส 4เพราะก่อนที่เด็กนั้นจะรู้จักเรียก ‘พ่อ’ หรือ ‘แม่’ ทรัพย์สมบัติของดามัสกัสและของที่ปล้นจากสะมาเรียจะถูกขนไปต่อหน้ากษัตริย์แห่งอัสซีเรีย” 5องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับข้าพเจ้าอีกว่า 6“เพราะชนชาตินี้ได้ปฏิเสธน้ำแห่งชิโลอาห์ที่ไหลเอื่อยๆ และไปชื่นชมยินดีกับเรซีนและบุตรของเรมาลิยาห์ 7เพราะฉะนั้น ดูเถิด องค์เจ้านายกำลังจะทรงนำน้ำแห่งแม่น้ำยูเฟรติสอันทรงพลังและมากมายมาท่วมพวกเขา — คือกษัตริย์แห่งอัสซีเรียพร้อมศักดาเกรียงไกรทั้งสิ้นของเขา — มันจะล้นทุกร่องน้ำของมัน และไหลท่วมตลิ่งทั้งหมดของมัน 8มันจะกวาดเข้าไปในยูดาห์ ไหลท่วมและเอ่อล้นผ่านไป สูงขึ้นถึงคอ และปีกของมันที่กางออกจะคลุมทั่วความกว้างแห่งแผ่นดินของท่าน โอ้ อิมมานูเอล!” 9ชนชาติทั้งหลายเอ๋ย จงรวมกำลังกันเถิด แล้วจงถูกขยี้แหลกไป! แผ่นดินไกลโพ้นทั้งปวง จงเงี่ยหูฟัง จงคาดอาวุธเถิด แล้วจงถูกขยี้แหลกไป! จงคาดอาวุธเถิด แล้วจงถูกขยี้แหลกไป! 10จงวางแผนเถิด แล้วมันจะถูกทำให้ล้มเหลว จงประกาศคำบัญชาเถิด แล้วมันจะไม่สำเร็จ เพราะพระเจ้าทรงสถิตกับเรา 11เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับข้าพเจ้าดังนี้ และทรงเตือนข้าพเจ้าไม่ให้ดำเนินในทางของชนชาตินี้ เมื่อพระหัตถ์ของพระองค์อยู่เหนือข้าพเจ้าด้วยอานุภาพว่า 12“อย่าเรียกทุกสิ่งที่ชนชาตินี้เรียกว่าการสมรู้ร่วมคิดว่าเป็นการสมรู้ร่วมคิด อย่ากลัวสิ่งที่พวกเขากลัว และอย่าหวั่นไหว 13แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา — พระองค์ต่างหากที่พวกเจ้าต้องถือว่าบริสุทธิ์ พระองค์ต่างหากที่พวกเจ้าต้องยำเกรง พระองค์ต่างหากที่พวกเจ้าต้องครั่นคร้าม 14แล้วพระองค์จะทรงเป็นสถานบริสุทธิ์ แต่สำหรับทั้งสองวงศ์วานแห่งอิสราเอล พระองค์จะทรงเป็นศิลาแห่งการสะดุดและโขดหินแห่งการล้ม เป็นกับดักและบ่วงแร้วสำหรับชาวเยรูซาเล็ม 15คนเป็นอันมากจะสะดุดศิลานั้น พวกเขาจะล้มลงและแหลกสลาย จะติดบ่วงและถูกจับไป” 16จงม้วนคำพยานเก็บไว้ และประทับตราธรรมบัญญัติไว้ในหมู่สาวกของข้าพเจ้า 17ข้าพเจ้าจะรอคอยองค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ทรงซ่อนพระพักตร์จากวงศ์วานยาโคบ ข้าพเจ้าจะวางใจในพระองค์ 18ดูเถิด ข้าพเจ้ากับบุตรทั้งหลายที่องค์พระผู้เป็นเจ้าประทานแก่ข้าพเจ้า เป็นหมายสำคัญและเครื่องบ่งชี้ในอิสราเอล จากองค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาผู้ประทับบนภูเขาศิโยน 19เมื่อมีผู้บอกพวกท่านว่า “จงไปปรึกษาพวกคนทรงและพวกหมอผีที่ส่งเสียงจ้อกแจ้กและพึมพำเถิด” — ชนชาติหนึ่งไม่ควรปรึกษาพระเจ้าของตนหรือ? ควรไปปรึกษาคนตายเพื่อคนเป็นหรือ? 20จงไปที่ธรรมบัญญัติและคำพยาน! ถ้าพวกเขาไม่พูดตามถ้อยคำนี้ พวกเขาก็ไม่มีแสงอรุณ 21พวกเขาจะซัดเซไปทั่วแผ่นดิน ทุกข์ลำเค็ญและหิวโหย และเมื่อหิวจัด พวกเขาจะเดือดดาล แล้วแหงนหน้าขึ้นแช่งด่ากษัตริย์ของตนและพระเจ้าของตน 22แล้วพวกเขาจะมองลงที่แผ่นดินโลก และดูเถิด มีแต่ความทุกข์ลำเค็ญและความมืด ความมืดมนแห่งความแสนระทม และพวกเขาจะถูกผลักไสเข้าสู่ความมืดทึบ 23แต่ถึงกระนั้น ความมืดมนจะไม่คงอยู่กับผู้ที่เคยแสนระทม ในกาลก่อนพระองค์ทรงให้แผ่นดินเศบูลุนและแผ่นดินนัฟทาลีตกต่ำ แต่ในกาลภายหน้าพระองค์จะทรงให้ทางข้างทะเล ฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน คือกาลิลีแห่งบรรดาประชาชาติ ได้รับเกียรติ

บทที่ 8