บทที่ 9Chapter 9

เพราะมีเด็กคนหนึ่งเกิดมาเพื่อเราUnto Us a Child Is Born

1แต่ถึงกระนั้น ความมืดมนจะไม่คงอยู่กับผู้ที่เคยแสนระทม ในกาลก่อนพระองค์ทรงให้แผ่นดินเศบูลุนและแผ่นดินนัฟทาลีตกต่ำ แต่ในกาลภายหน้าพระองค์จะทรงให้ทางข้างทะเล ฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน คือกาลิลีแห่งบรรดาประชาชาติ ได้รับเกียรติ

2ประชาชนที่ดำเนินในความมืดได้เห็นแสงสว่างอันยิ่งใหญ่ แสงสว่างได้ส่องลงเหนือบรรดาผู้อาศัยในแผ่นดินแห่งเงามัจจุราช

3พระองค์ได้ทรงทวีชนชาตินั้น ทรงเพิ่มพูนความยินดีของพวกเขา พวกเขาเปรมปรีดิ์ต่อพระพักตร์พระองค์ ดั่งความยินดีในฤดูเกี่ยวข้าว ดั่งคนเปรมปรีดิ์เมื่อแบ่งของที่ริบมาได้

4เพราะแอกอันหนักอึ้งของเขา ไม้คานบนบ่าของเขา และไม้ตะบองของผู้กดขี่เขา พระองค์ได้ทรงหักเสียแล้วดั่งในวันแห่งมีเดียน

5เพราะรองเท้าทหารทุกคู่ที่กระทืบในศึกสงคราม และเสื้อคลุมทุกตัวที่เกลือกกลั้วในโลหิต จะถูกเผาเป็นเชื้อเพลิงให้แก่ไฟ

6เพราะมีเด็กคนหนึ่งเกิดมาเพื่อเรา มีบุตรชายคนหนึ่งประทานแก่เรา และการปกครองจะอยู่บนบ่าของท่าน และเขาจะขนานนามของท่านว่า ที่ปรึกษามหัศจรรย์ พระเจ้าผู้ทรงฤทธิ์ พระบิดานิรันดร์ องค์สันติราช

7การปกครองของพระองค์จะเพิ่มพูนอย่างไม่มีที่สิ้นสุด และสันติภาพจะไม่มีวันจบสิ้น เหนือพระที่นั่งของดาวิดและเหนือราชอาณาจักรของพระองค์ เพื่อสถาปนาและค้ำชูมันไว้ด้วยความยุติธรรมและความชอบธรรม ตั้งแต่บัดนี้สืบไปเป็นนิตย์ ความกระตือรือร้นขององค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาจะกระทำการนี้

การพิพากษาความหยิ่งผยองของอิสราเอลJudgment against Israel’s Pride

8องค์เจ้านายได้ทรงส่งพระวจนะมายังยาโคบ และมันได้ตกลงเหนืออิสราเอล

9และประชาชนทั้งหมดจะรู้ — คือเอฟราอิมและชาวสะมาเรีย — ที่กล่าวด้วยความเย่อหยิ่งและด้วยใจจองหองว่า

10“ก้อนอิฐพังลงแล้ว แต่เราจะสร้างขึ้นใหม่ด้วยหินสกัด ต้นมะเดื่อถูกโค่นลงแล้ว แต่เราจะเอาต้นสนสีดาร์มาปลูกแทน”

11แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงหนุนบรรดาปฏิปักษ์ของเรซีนขึ้นมาต่อสู้พวกเขา และทรงปลุกเร้าศัตรูของพวกเขา

12คืออารัมจากทิศตะวันออกและฟีลิสเตียจากทิศตะวันตก พวกเขากลืนกินอิสราเอลด้วยปากที่อ้ากว้าง ถึงอย่างนั้นพระพิโรธของพระองค์ก็ยังไม่หันกลับ และพระหัตถ์ของพระองค์ยังคงเหยียดออกอยู่

การพิพากษาความหน้าซื่อใจคดของอิสราเอลJudgment against Israel’s Hypocrisy

13แต่ประชาชนก็ไม่หันกลับมาหาพระองค์ผู้ทรงตีพวกเขา และไม่แสวงหาองค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา

14องค์พระผู้เป็นเจ้าจึงทรงตัดหัวและหางออกจากอิสราเอล ทั้งทางปาล์มและต้นอ้อ ในวันเดียว

15ผู้อาวุโสและผู้ทรงเกียรติคือหัว และผู้เผยพระวจนะที่สอนความเท็จคือหาง

16เพราะบรรดาผู้นำทางของชนชาตินี้พาพวกเขาหลงทาง และผู้ที่ถูกนำก็ถูกกลืนหายไป

17เพราะฉะนั้นองค์เจ้านายจะไม่ทรงปีติยินดีในคนหนุ่มของพวกเขา และไม่ทรงเมตตาลูกกำพร้าพ่อกับหญิงม่ายของพวกเขา เพราะทุกคนล้วนอธรรมและกระทำชั่ว และทุกปากกล่าวคำโง่เขลา ถึงอย่างนั้นพระพิโรธของพระองค์ก็ยังไม่หันกลับ และพระหัตถ์ของพระองค์ยังคงเหยียดออกอยู่

การพิพากษาต่อความไม่ยอมกลับใจของอิสราเอลJudgment against Israel’s Unrepentance

18เพราะความอธรรมเผาไหม้ดั่งไฟ มันกลืนกินต้นหนามและพุ่มหนาม มันจุดพุ่มไม้หนาทึบแห่งป่าให้ลุกโชน และพวกมันม้วนตัวขึ้นเป็นเสาควันทะมึน

19แผ่นดินถูกเผาเกรียมโดยพระพิโรธขององค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา และประชาชนกลายเป็นดั่งเชื้อเพลิงให้แก่ไฟ ไม่มีผู้ใดไว้ชีวิตพี่น้องของตน

20พวกเขาคว้ากินทางขวาก็ยังหิวอยู่ กลืนกินทางซ้ายก็ไม่อิ่ม ทุกคนกัดกินเนื้อแขนของตนเอง

21มนัสเสห์กลืนกินเอฟราอิม และเอฟราอิมกลืนกินมนัสเสห์ แล้วทั้งสองก็รวมกันหันมาต่อสู้ยูดาห์ ถึงอย่างนั้นพระพิโรธของพระองค์ก็ยังไม่หันกลับ และพระหัตถ์ของพระองค์ยังคงเหยียดออกอยู่

หมายเหตุบริบทเป็นคำอธิบายเชิงบรรณาธิการ ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของเนื้อความพระคัมภีร์Context notes are editorial commentary — not part of the biblical text.