บทที่ 18

1แล้วบิลดัดชาวชูอาห์ตอบว่า

2‘ท่านจะพูดพล่ามไปอีกนานเท่าใด จงใช้สติปัญญาเสียก่อน แล้วเราจึงจะสนทนากันได้

3เหตุใดเราจึงถูกนับว่าเป็นเหมือนสัตว์เดียรัจฉาน และถูกมองว่าโง่เขลาในสายตาของท่าน

4ท่านผู้ฉีกทึ้งตนเองด้วยความโกรธ จะให้แผ่นดินโลกถูกทิ้งร้างเพราะท่านหรือ จะให้ศิลาเคลื่อนจากที่ของมันหรือ

5แท้จริง ดวงประทีปของคนชั่วจะถูกดับ และเปลวไฟของเขาจะไม่ส่องแสง

6แสงสว่างในเต็นท์ของเขามืดลง และตะเกียงข้างตัวเขาก็ดับไป

7ฝีก้าวอันแข็งแรงของเขาจะสั้นลง และแผนการของเขาเองจะทำให้เขาสะดุดล้ม

8เพราะเท้าของเขาเองพาเขาเข้าไปติดตาข่าย และเขาก็เดินเข้าไปในร่างแห

9กับดักจะงับส้นเท้าของเขา และบ่วงแร้วจะรัดเขาไว้แน่น

10บ่วงถูกซ่อนไว้ในดินเพื่อดักเขา และกับดักก็วางอยู่บนทางเดินของเขา

11ความหวาดกลัวรุมล้อมเขาจากทุกด้าน และไล่ติดตามทุกย่างก้าวของเขา

12กำลังของเขาถูกความหิวกัดกร่อน และหายนะก็พร้อมอยู่เคียงข้างเขา

13มันกัดกินผิวหนังของเขาทีละส่วน บุตรหัวปีแห่งความตายกลืนกินอวัยวะของเขา

14เขาถูกฉุดออกจากที่กำบังในเต็นท์ของเขา และถูกต้อนไปเฝ้าราชาแห่งความสยดสยอง

15ไฟเข้าอาศัยในเต็นท์ของเขา และกำมะถันที่ลุกไหม้ตกลงมาเหนือที่อยู่ของเขา

16รากที่อยู่ใต้เขาจะแห้งเหี่ยว และกิ่งก้านที่อยู่เหนือเขาจะเหี่ยวเฉาไป

17ความทรงจำถึงเขาจะสูญหายไปจากแผ่นดิน และเขาจะไม่มีชื่อเสียงเหลืออยู่ในแผ่นดิน

18เขาจะถูกขับไล่จากความสว่างเข้าสู่ความมืด และถูกไล่ออกจากโลกที่มีผู้อยู่อาศัย

19เขาจะไม่มีลูกหลานหรือเชื้อสายในหมู่ชนของเขา และไม่มีผู้ใดรอดชีวิตในถิ่นที่เขาเคยอยู่

20ผู้คนทางตะวันตกตกตะลึงในชะตากรรมของเขา และผู้คนทางตะวันออกก็สั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว

21แท้จริง ที่อยู่ของคนชั่วก็เป็นเช่นนี้ และนี่คือที่อยู่ของผู้ที่ไม่รู้จักพระเจ้า’

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.