บทที่ 20

1แล้วโศฟาร์ชาวนาอามาห์ตอบว่า 2‘ฉะนั้นความคิดอันกระวนกระวายของข้าจึงเร่งให้ข้าตอบ เพราะความปั่นป่วนภายในตัวข้า 3ข้าได้ยินคำตำหนิที่สบประมาทข้า และความเข้าใจของข้าก็กระตุ้นให้ข้าตอบ 4ท่านไม่รู้หรือว่าตั้งแต่โบราณกาล ตั้งแต่มนุษย์ถูกวางไว้บนแผ่นดินโลก 5ว่าเสียงโห่ร้องยินดีของคนชั่วนั้นสั้นนัก และความสุขของคนอธรรมก็เพียงชั่วครู่ 6แม้ความหยิ่งผยองของเขาจะสูงเสียดฟ้า และศีรษะของเขาจะแตะเมฆ 7เขาก็จะพินาศไปเป็นนิตย์เหมือนสิ่งปฏิกูลของเขาเอง คนที่เคยเห็นเขาจะถามว่า ‘เขาอยู่ที่ไหน’ 8เขาจะลับหายไปดุจความฝัน ไม่มีใครพบเขาอีก เขาจะถูกขับไล่ไปดุจนิมิตยามค่ำคืน 9ตาที่เคยเห็นเขาจะไม่เห็นเขาอีก และที่อยู่ของเขาก็จะไม่เห็นเขาอีกต่อไป 10ลูก ๆ ของเขาจะต้องขอความเมตตาจากคนยากจน และมือของเขาเองต้องคืนทรัพย์สมบัติที่ได้มา 11กระดูกของเขาที่เต็มด้วยพลังหนุ่มแน่น จะนอนลงกับเขาในผงคลีดิน 12แม้ความชั่วจะหวานในปากของเขา และเขาซ่อนมันไว้ใต้ลิ้น 13แม้เขาจะอาลัยมันจนไม่ยอมปล่อย และเก็บมันไว้ในปากของเขา 14แต่อาหารในท้องของเขากลับเปรี้ยวบูด กลายเป็นพิษงูเห่าภายในตัวเขา 15เขากลืนทรัพย์สมบัติเข้าไป แต่ต้องคายมันออกมา พระเจ้าจะทรงบังคับให้มันออกจากท้องของเขา 16เขาจะดูดพิษงูเห่า และเขี้ยวของงูพิษจะฆ่าเขา 17เขาจะไม่ได้ชื่นชมลำธาร แม่น้ำที่ไหลด้วยน้ำผึ้งและนมข้น 18เขาต้องคืนผลจากการงานของเขาโดยไม่ได้กลืนกิน เขาไม่อาจชื่นชมกำไรจากการค้าของเขา 19เพราะเขาได้บีบบังคับและทอดทิ้งคนยากจน เขายึดบ้านที่เขาไม่ได้สร้าง 20เพราะความตะกละของเขาไม่เคยอิ่ม เขาจึงหนีไปกับสมบัติล้ำค่าไม่ได้ 21ไม่มีอะไรเหลือให้เขากลืนกิน ดังนั้นความรุ่งเรืองของเขาจึงไม่ยั่งยืน 22ในยามที่เขามั่งคั่งล้นเหลือ เขากลับตกอยู่ในความทุกข์ และความลำเค็ญสุดกำลังจะมาถึงเขา 23เมื่อเขากินจนเต็มท้อง พระเจ้าจะทรงระบายพระพิโรธอันแรงกล้าของพระองค์ลงเหนือเขา และเทมันลงมาบนเขาขณะที่เขากำลังกิน 24แม้เขาจะหนีจากอาวุธเหล็ก ลูกธนูปลายทองสัมฤทธิ์ก็จะพุ่งทะลุเขา 25ลูกธนูถูกชักออกจากหลังของเขา ปลายอันวาววับออกจากตับของเขา ความหวาดกลัวจู่โจมเขา 26ความมืดมิดถูกสงวนไว้สำหรับสมบัติของเขา ไฟที่ไม่มีใครจุดจะเผาผลาญเขา และกลืนกินสิ่งที่เหลืออยู่ในเต็นท์ของเขา 27ฟ้าสวรรค์จะเปิดเผยความผิดของเขา และแผ่นดินโลกจะลุกขึ้นต่อต้านเขา 28ทรัพย์สมบัติในบ้านของเขาจะถูกริบไป ไหลพรากไปในวันแห่งพระพิโรธของพระองค์ 29นี่คือส่วนของคนชั่วจากพระเจ้า เป็นมรดกที่พระเจ้าทรงกำหนดไว้แก่เขา’

1แล้วโศฟาร์ชาวนาอามาห์ตอบว่า

2‘ฉะนั้นความคิดอันกระวนกระวายของข้าจึงเร่งให้ข้าตอบ เพราะความปั่นป่วนภายในตัวข้า

3ข้าได้ยินคำตำหนิที่สบประมาทข้า และความเข้าใจของข้าก็กระตุ้นให้ข้าตอบ

4ท่านไม่รู้หรือว่าตั้งแต่โบราณกาล ตั้งแต่มนุษย์ถูกวางไว้บนแผ่นดินโลก

5ว่าเสียงโห่ร้องยินดีของคนชั่วนั้นสั้นนัก และความสุขของคนอธรรมก็เพียงชั่วครู่

6แม้ความหยิ่งผยองของเขาจะสูงเสียดฟ้า และศีรษะของเขาจะแตะเมฆ

7เขาก็จะพินาศไปเป็นนิตย์เหมือนสิ่งปฏิกูลของเขาเอง คนที่เคยเห็นเขาจะถามว่า ‘เขาอยู่ที่ไหน’

8เขาจะลับหายไปดุจความฝัน ไม่มีใครพบเขาอีก เขาจะถูกขับไล่ไปดุจนิมิตยามค่ำคืน

9ตาที่เคยเห็นเขาจะไม่เห็นเขาอีก และที่อยู่ของเขาก็จะไม่เห็นเขาอีกต่อไป

10ลูก ๆ ของเขาจะต้องขอความเมตตาจากคนยากจน และมือของเขาเองต้องคืนทรัพย์สมบัติที่ได้มา

11กระดูกของเขาที่เต็มด้วยพลังหนุ่มแน่น จะนอนลงกับเขาในผงคลีดิน

12แม้ความชั่วจะหวานในปากของเขา และเขาซ่อนมันไว้ใต้ลิ้น

13แม้เขาจะอาลัยมันจนไม่ยอมปล่อย และเก็บมันไว้ในปากของเขา

14แต่อาหารในท้องของเขากลับเปรี้ยวบูด กลายเป็นพิษงูเห่าภายในตัวเขา

15เขากลืนทรัพย์สมบัติเข้าไป แต่ต้องคายมันออกมา พระเจ้าจะทรงบังคับให้มันออกจากท้องของเขา

16เขาจะดูดพิษงูเห่า และเขี้ยวของงูพิษจะฆ่าเขา

17เขาจะไม่ได้ชื่นชมลำธาร แม่น้ำที่ไหลด้วยน้ำผึ้งและนมข้น

18เขาต้องคืนผลจากการงานของเขาโดยไม่ได้กลืนกิน เขาไม่อาจชื่นชมกำไรจากการค้าของเขา

19เพราะเขาได้บีบบังคับและทอดทิ้งคนยากจน เขายึดบ้านที่เขาไม่ได้สร้าง

20เพราะความตะกละของเขาไม่เคยอิ่ม เขาจึงหนีไปกับสมบัติล้ำค่าไม่ได้

21ไม่มีอะไรเหลือให้เขากลืนกิน ดังนั้นความรุ่งเรืองของเขาจึงไม่ยั่งยืน

22ในยามที่เขามั่งคั่งล้นเหลือ เขากลับตกอยู่ในความทุกข์ และความลำเค็ญสุดกำลังจะมาถึงเขา

23เมื่อเขากินจนเต็มท้อง พระเจ้าจะทรงระบายพระพิโรธอันแรงกล้าของพระองค์ลงเหนือเขา และเทมันลงมาบนเขาขณะที่เขากำลังกิน

24แม้เขาจะหนีจากอาวุธเหล็ก ลูกธนูปลายทองสัมฤทธิ์ก็จะพุ่งทะลุเขา

25ลูกธนูถูกชักออกจากหลังของเขา ปลายอันวาววับออกจากตับของเขา ความหวาดกลัวจู่โจมเขา

26ความมืดมิดถูกสงวนไว้สำหรับสมบัติของเขา ไฟที่ไม่มีใครจุดจะเผาผลาญเขา และกลืนกินสิ่งที่เหลืออยู่ในเต็นท์ของเขา

27ฟ้าสวรรค์จะเปิดเผยความผิดของเขา และแผ่นดินโลกจะลุกขึ้นต่อต้านเขา

28ทรัพย์สมบัติในบ้านของเขาจะถูกริบไป ไหลพรากไปในวันแห่งพระพิโรธของพระองค์

29นี่คือส่วนของคนชั่วจากพระเจ้า เป็นมรดกที่พระเจ้าทรงกำหนดไว้แก่เขา’

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.