บทที่ 6

1แล้วโยบตอบว่า 2‘ถ้าเพียงแต่จะชั่งความทุกข์ใจของข้าได้ และวางความหายนะของข้าไว้บนตราชูพร้อมกัน 3เพราะบัดนี้มันคงหนักยิ่งกว่าทรายแห่งทะเล เพราะฉะนั้นถ้อยคำของข้าจึงพลั้งพลาดไป 4เพราะลูกธนูของผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ปักอยู่ในตัวข้า วิญญาณของข้าดื่มซับพิษของมัน และความสยดสยองจากพระเจ้าก็ตั้งประจัญหน้าข้า 5ลาป่าร้องเมื่อมีหญ้าหรือ วัวร้องครางเมื่อมีหญ้าแห้งกินหรือ 6อาหารจืดจะกินได้โดยไม่มีเกลือหรือ ไข่ขาวมีรสชาติอะไรหรือ 7จิตใจข้าปฏิเสธที่จะแตะต้องสิ่งเหล่านั้น มันเป็นเหมือนอาหารที่น่ารังเกียจสำหรับข้า 8ขอให้คำทูลขอของข้าสำเร็จ และขอให้พระเจ้าประทานสิ่งที่ข้าหวัง 9คือขอให้พระเจ้าทรงยินดีที่จะขยี้ข้า ทรงปล่อยพระหัตถ์ออกตัดข้าให้ขาดไป 10นั่นจะยังเป็นการปลอบใจข้า และข้าจะชื่นชมยินดีท่ามกลางความเจ็บปวดที่ไม่ปรานี เพราะข้าไม่เคยปฏิเสธพระดำรัสขององค์บริสุทธิ์ 11ข้ามีกำลังอะไรที่จะยังมีความหวัง และอนาคตของข้าเป็นอย่างไรที่ข้าจะอดทนต่อไป 12กำลังของข้าเป็นกำลังของหินหรือ เนื้อของข้าทำด้วยทองสัมฤทธิ์หรือ 13ในตัวข้ายังมีที่พึ่งอะไรเหลืออยู่หรือ ความสำเร็จก็ถูกขับไล่ไปจากข้าแล้ว 14ผู้ที่สิ้นหวังควรได้รับความเมตตาจากเพื่อนของตน แม้เขาจะละทิ้งความยำเกรงผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ก็ตาม 15แต่พี่น้องของข้าทรยศเหมือนลำธาร เหมือนสายน้ำในหุบเขาที่ไหลผ่านไป 16ลำธารที่ขุ่นมัวเพราะน้ำแข็ง และมีหิมะละลายปกคลุม 17แต่เมื่อถึงฤดูแล้งก็เหือดหาย เมื่อร้อนจัดก็แห้งไปจากที่ของมัน 18กองคาราวานเลี้ยวออกจากเส้นทางของตน ขึ้นไปในที่ร้างเปล่าแล้วพินาศ 19กองคาราวานแห่งเทมาเที่ยวมองหาน้ำ หมู่คนเดินทางแห่งเชบาก็หวังจะพบ 20พวกเขาต้องอับอายเพราะเคยไว้วางใจ เมื่อมาถึงก็ต้องผิดหวัง 21บัดนี้ท่านทั้งหลายก็เป็นเช่นนั้นต่อข้า ท่านเห็นความน่าสะพรึงกลัวแล้วก็กลัว 22ข้าเคยพูดหรือว่า ‘จงให้สิ่งใดแก่ข้า’ หรือ ‘จงเอาทรัพย์ของท่านมาเป็นสินบนเพื่อข้า’ 23หรือ ‘จงช่วยข้าให้พ้นจากมือศัตรู’ หรือ ‘จงไถ่ข้าจากเงื้อมมือของคนทารุณ’ หรือ 24จงสอนข้า แล้วข้าจะนิ่งเงียบ ขอชี้ให้ข้าเข้าใจว่าข้าผิดพลาดตรงไหน 25ถ้อยคำที่ซื่อตรงนั้นเจ็บปวดเพียงใด แต่คำโต้แย้งของท่านพิสูจน์อะไรได้เล่า 26ท่านคิดจะแก้ไขเพียงถ้อยคำของข้าหรือ และถือว่าคำพูดของผู้สิ้นหวังเป็นเพียงลม 27ท่านยังจะจับฉลากเอาเด็กกำพร้า และต่อรองขายเพื่อนของตนเสียด้วย 28แต่บัดนี้ ขอกรุณามองดูข้าเถิด ข้าจะมุสาต่อหน้าท่านหรือ 29ขอทบทวนใหม่เถิด อย่าให้มีความอยุติธรรม ขอทบทวนเถิด เพราะความชอบธรรมของข้ายังคงอยู่ 30มีความอยุติธรรมอยู่ที่ลิ้นของข้าหรือ ปากของข้าจะไม่รู้รสของความชั่วร้ายหรือ’

1แล้วโยบตอบว่า

2‘ถ้าเพียงแต่จะชั่งความทุกข์ใจของข้าได้ และวางความหายนะของข้าไว้บนตราชูพร้อมกัน

3เพราะบัดนี้มันคงหนักยิ่งกว่าทรายแห่งทะเล เพราะฉะนั้นถ้อยคำของข้าจึงพลั้งพลาดไป

4เพราะลูกธนูของผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ปักอยู่ในตัวข้า วิญญาณของข้าดื่มซับพิษของมัน และความสยดสยองจากพระเจ้าก็ตั้งประจัญหน้าข้า

5ลาป่าร้องเมื่อมีหญ้าหรือ วัวร้องครางเมื่อมีหญ้าแห้งกินหรือ

6อาหารจืดจะกินได้โดยไม่มีเกลือหรือ ไข่ขาวมีรสชาติอะไรหรือ

7จิตใจข้าปฏิเสธที่จะแตะต้องสิ่งเหล่านั้น มันเป็นเหมือนอาหารที่น่ารังเกียจสำหรับข้า

8ขอให้คำทูลขอของข้าสำเร็จ และขอให้พระเจ้าประทานสิ่งที่ข้าหวัง

9คือขอให้พระเจ้าทรงยินดีที่จะขยี้ข้า ทรงปล่อยพระหัตถ์ออกตัดข้าให้ขาดไป

10นั่นจะยังเป็นการปลอบใจข้า และข้าจะชื่นชมยินดีท่ามกลางความเจ็บปวดที่ไม่ปรานี เพราะข้าไม่เคยปฏิเสธพระดำรัสขององค์บริสุทธิ์

11ข้ามีกำลังอะไรที่จะยังมีความหวัง และอนาคตของข้าเป็นอย่างไรที่ข้าจะอดทนต่อไป

12กำลังของข้าเป็นกำลังของหินหรือ เนื้อของข้าทำด้วยทองสัมฤทธิ์หรือ

13ในตัวข้ายังมีที่พึ่งอะไรเหลืออยู่หรือ ความสำเร็จก็ถูกขับไล่ไปจากข้าแล้ว

14ผู้ที่สิ้นหวังควรได้รับความเมตตาจากเพื่อนของตน แม้เขาจะละทิ้งความยำเกรงผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ก็ตาม

15แต่พี่น้องของข้าทรยศเหมือนลำธาร เหมือนสายน้ำในหุบเขาที่ไหลผ่านไป

16ลำธารที่ขุ่นมัวเพราะน้ำแข็ง และมีหิมะละลายปกคลุม

17แต่เมื่อถึงฤดูแล้งก็เหือดหาย เมื่อร้อนจัดก็แห้งไปจากที่ของมัน

18กองคาราวานเลี้ยวออกจากเส้นทางของตน ขึ้นไปในที่ร้างเปล่าแล้วพินาศ

19กองคาราวานแห่งเทมาเที่ยวมองหาน้ำ หมู่คนเดินทางแห่งเชบาก็หวังจะพบ

20พวกเขาต้องอับอายเพราะเคยไว้วางใจ เมื่อมาถึงก็ต้องผิดหวัง

21บัดนี้ท่านทั้งหลายก็เป็นเช่นนั้นต่อข้า ท่านเห็นความน่าสะพรึงกลัวแล้วก็กลัว

22ข้าเคยพูดหรือว่า ‘จงให้สิ่งใดแก่ข้า’ หรือ ‘จงเอาทรัพย์ของท่านมาเป็นสินบนเพื่อข้า’

23หรือ ‘จงช่วยข้าให้พ้นจากมือศัตรู’ หรือ ‘จงไถ่ข้าจากเงื้อมมือของคนทารุณ’ หรือ

24จงสอนข้า แล้วข้าจะนิ่งเงียบ ขอชี้ให้ข้าเข้าใจว่าข้าผิดพลาดตรงไหน

25ถ้อยคำที่ซื่อตรงนั้นเจ็บปวดเพียงใด แต่คำโต้แย้งของท่านพิสูจน์อะไรได้เล่า

26ท่านคิดจะแก้ไขเพียงถ้อยคำของข้าหรือ และถือว่าคำพูดของผู้สิ้นหวังเป็นเพียงลม

27ท่านยังจะจับฉลากเอาเด็กกำพร้า และต่อรองขายเพื่อนของตนเสียด้วย

28แต่บัดนี้ ขอกรุณามองดูข้าเถิด ข้าจะมุสาต่อหน้าท่านหรือ

29ขอทบทวนใหม่เถิด อย่าให้มีความอยุติธรรม ขอทบทวนเถิด เพราะความชอบธรรมของข้ายังคงอยู่

30มีความอยุติธรรมอยู่ที่ลิ้นของข้าหรือ ปากของข้าจะไม่รู้รสของความชั่วร้ายหรือ’

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.