บทที่ 4Chapter 4
งานถูกเยาะเย้ยThe Work Ridiculed
1เมื่อสันบาลลัทได้ยินว่าเรากำลังสร้างกำแพง เขาก็โกรธและขุ่นเคืองอย่างยิ่ง และเย้ยหยันพวกยิว 2เขากล่าวต่อหน้าพี่น้องของเขาและกองทัพสะมาเรียว่า “พวกยิวที่อ่อนเปลี้ยเหล่านี้กำลังทำอะไรกัน พวกเขาจะปล่อยให้พวกเขาทำหรือ พวกเขาจะถวายเครื่องสัตวบูชาหรือ พวกเขาจะทำให้สำเร็จในวันเดียวหรือ พวกเขาจะรื้อหินขึ้นจากกองดินที่ถูกเผาแล้วหรือ”
3โทบียาห์ชาวอัมโมนซึ่งยืนอยู่ข้างเขากล่าวว่า “แม้สิ่งที่พวกเขากำลังสร้างนั้น ถ้าหมาจิ้งจอกขึ้นไป มันก็จะพังกำแพงหินของพวกเขาลงได้”
4“ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลาย ขอทรงสดับเถิด เพราะข้าพระองค์ทั้งหลายถูกดูหมิ่น ขอทรงให้ความอัปยศของพวกเขากลับตกบนศีรษะของพวกเขาเอง และขอทรงมอบพวกเขาให้เป็นของริบในดินแดนแห่งการเป็นเชลย 5ขออย่าทรงปกปิดความชั่วของพวกเขา และอย่าทรงลบบาปของพวกเขาออกจากเบื้องพระพักตร์ของพระองค์ เพราะพวกเขาได้ยั่วยุให้เกิดพระพิโรธต่อหน้าผู้ก่อสร้างเหล่านี้”
6เราจึงสร้างกำแพงต่อไป และกำแพงทั้งสิ้นเชื่อมต่อกันจนถึงครึ่งความสูง เพราะประชาชนมีใจที่จะทำงาน
7เมื่อสันบาลลัท โทบียาห์ ชาวอาหรับ ชาวอัมโมน และชาวอัชโดด ได้ยินว่าการซ่อมแซมกำแพงกรุงเยรูซาเล็มกำลังคืบหน้า และช่องโหว่กำลังถูกปิดให้สนิท พวกเขาก็โกรธอย่างยิ่ง 8พวกเขาทุกคนสมคบกันเข้ามาทำสงครามต่อสู้กรุงเยรูซาเล็มและก่อความวุ่นวาย
เอาชนะความท้อแท้Discouragement Overcome
9เราจึงอธิษฐานต่อพระเจ้าของเรา และตั้งยามเฝ้าสู้พวกเขาทั้งกลางวันและกลางคืน
10ฝ่ายชนยูดาห์กล่าวว่า “แรงของผู้แบกหามอ่อนล้าลงแล้ว และเศษอิฐปูนก็มีมาก เราไม่สามารถสร้างกำแพงต่อไปได้”
11และศัตรูของเรากล่าวว่า “ก่อนที่พวกเขาจะรู้หรือเห็นสิ่งใด เราจะเข้าไปท่ามกลางพวกเขา ฆ่าพวกเขา และทำให้งานยุติลง”
12เมื่อพวกยิวที่อาศัยอยู่ใกล้ศัตรูมาหาเรา เขาก็กล่าวกับเราถึงสิบครั้งจากทุกที่ที่พวกเขาอยู่ว่า “พวกเขาจะมาทำร้ายเรา”
13ข้าพเจ้าจึงตั้งผู้คนไว้ที่ส่วนที่ต่ำที่สุดด้านหลังกำแพง ในจุดที่เปิดโล่ง ข้าพเจ้าจัดเขาไว้ตามวงศ์ตระกูลพร้อมดาบ หอก และธนูของพวกเขา
14เมื่อข้าพเจ้าตรวจดูสถานการณ์แล้ว ข้าพเจ้าก็ลุกขึ้นกล่าวกับผู้สูงศักดิ์ เจ้าหน้าที่ และประชาชนที่เหลือว่า “อย่ากลัวพวกเขาเลย จงระลึกถึงองค์เจ้านายผู้ทรงยิ่งใหญ่และน่าเกรงขาม และจงต่อสู้เพื่อพี่น้อง บุตรชาย บุตรสาว ภรรยา และบ้านเรือนของพวกท่าน”
15เมื่อศัตรูของเราได้ยินว่าเรารู้แผนของพวกเขา และพระเจ้าทรงทำให้คำปรึกษาของพวกเขาเป็นโมฆะแล้ว เราทุกคนก็กลับไปทำงานของตนที่กำแพง
16ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ผู้รับใช้ของข้าพเจ้าครึ่งหนึ่งทำงาน อีกครึ่งหนึ่งถือหอก โล่ ธนู และเสื้อเกราะ ส่วนบรรดาแม่ทัพยืนอยู่ข้างหลังตระกูลยูดาห์ทั้งหมด 17ผู้ที่สร้างกำแพงและผู้ที่แบกหามวัสดุก็ทำงานต่อไป มือหนึ่งทำงาน อีกมือหนึ่งถืออาวุธ 18ผู้ก่อสร้างต่างคนต่างคาดดาบไว้ที่บั้นเอวขณะที่ก่อสร้าง และผู้เป่าแตรอยู่ข้างข้าพเจ้า
19ข้าพเจ้ากล่าวกับผู้สูงศักดิ์ เจ้าหน้าที่ และประชาชนที่เหลือว่า “งานนี้ใหญ่และกว้างขวาง เราถูกแยกกันอยู่ตามกำแพง ห่างกันคนละแห่ง 20ที่ใดท่านทั้งหลายได้ยินเสียงแตร จงรวมตัวกันมาหาเราที่นั่น พระเจ้าของเราจะทรงต่อสู้เพื่อเรา”
21เราจึงทำงานต่อไป ส่วนครึ่งหนึ่งของพวกเขาก็ถือหอก ตั้งแต่รุ่งอรุณจนถึงเวลาดาวขึ้น 22ในเวลานั้นข้าพเจ้ายังกล่าวกับประชาชนว่า “ให้ทุกคนพร้อมกับผู้รับใช้ของตนพักค้างคืนในกรุงเยรูซาเล็ม เพื่อพวกเขาจะเป็นยามให้เราในเวลากลางคืน และเป็นคนงานในเวลากลางวัน”
23ทั้งข้าพเจ้า พี่น้องของข้าพเจ้า ผู้รับใช้ของข้าพเจ้า และคนยามที่อยู่กับข้าพเจ้า ไม่มีใครถอดเสื้อผ้าออกเลย แม้แต่เมื่อไปตักน้ำ ทุกคนก็ถืออาวุธไว้
งานถูกเยาะเย้ยThe Work Ridiculed
1เมื่อสันบาลลัทได้ยินว่าเรากำลังสร้างกำแพง เขาก็โกรธและขุ่นเคืองอย่างยิ่ง และเย้ยหยันพวกยิว
2เขากล่าวต่อหน้าพี่น้องของเขาและกองทัพสะมาเรียว่า “พวกยิวที่อ่อนเปลี้ยเหล่านี้กำลังทำอะไรกัน พวกเขาจะปล่อยให้พวกเขาทำหรือ พวกเขาจะถวายเครื่องสัตวบูชาหรือ พวกเขาจะทำให้สำเร็จในวันเดียวหรือ พวกเขาจะรื้อหินขึ้นจากกองดินที่ถูกเผาแล้วหรือ”
3โทบียาห์ชาวอัมโมนซึ่งยืนอยู่ข้างเขากล่าวว่า “แม้สิ่งที่พวกเขากำลังสร้างนั้น ถ้าหมาจิ้งจอกขึ้นไป มันก็จะพังกำแพงหินของพวกเขาลงได้”
4“ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลาย ขอทรงสดับเถิด เพราะข้าพระองค์ทั้งหลายถูกดูหมิ่น ขอทรงให้ความอัปยศของพวกเขากลับตกบนศีรษะของพวกเขาเอง และขอทรงมอบพวกเขาให้เป็นของริบในดินแดนแห่งการเป็นเชลย
5ขออย่าทรงปกปิดความชั่วของพวกเขา และอย่าทรงลบบาปของพวกเขาออกจากเบื้องพระพักตร์ของพระองค์ เพราะพวกเขาได้ยั่วยุให้เกิดพระพิโรธต่อหน้าผู้ก่อสร้างเหล่านี้”
6เราจึงสร้างกำแพงต่อไป และกำแพงทั้งสิ้นเชื่อมต่อกันจนถึงครึ่งความสูง เพราะประชาชนมีใจที่จะทำงาน
7เมื่อสันบาลลัท โทบียาห์ ชาวอาหรับ ชาวอัมโมน และชาวอัชโดด ได้ยินว่าการซ่อมแซมกำแพงกรุงเยรูซาเล็มกำลังคืบหน้า และช่องโหว่กำลังถูกปิดให้สนิท พวกเขาก็โกรธอย่างยิ่ง
8พวกเขาทุกคนสมคบกันเข้ามาทำสงครามต่อสู้กรุงเยรูซาเล็มและก่อความวุ่นวาย
เอาชนะความท้อแท้Discouragement Overcome
9เราจึงอธิษฐานต่อพระเจ้าของเรา และตั้งยามเฝ้าสู้พวกเขาทั้งกลางวันและกลางคืน
10ฝ่ายชนยูดาห์กล่าวว่า “แรงของผู้แบกหามอ่อนล้าลงแล้ว และเศษอิฐปูนก็มีมาก เราไม่สามารถสร้างกำแพงต่อไปได้”
11และศัตรูของเรากล่าวว่า “ก่อนที่พวกเขาจะรู้หรือเห็นสิ่งใด เราจะเข้าไปท่ามกลางพวกเขา ฆ่าพวกเขา และทำให้งานยุติลง”
12เมื่อพวกยิวที่อาศัยอยู่ใกล้ศัตรูมาหาเรา เขาก็กล่าวกับเราถึงสิบครั้งจากทุกที่ที่พวกเขาอยู่ว่า “พวกเขาจะมาทำร้ายเรา”
13ข้าพเจ้าจึงตั้งผู้คนไว้ที่ส่วนที่ต่ำที่สุดด้านหลังกำแพง ในจุดที่เปิดโล่ง ข้าพเจ้าจัดเขาไว้ตามวงศ์ตระกูลพร้อมดาบ หอก และธนูของพวกเขา
14เมื่อข้าพเจ้าตรวจดูสถานการณ์แล้ว ข้าพเจ้าก็ลุกขึ้นกล่าวกับผู้สูงศักดิ์ เจ้าหน้าที่ และประชาชนที่เหลือว่า “อย่ากลัวพวกเขาเลย จงระลึกถึงองค์เจ้านายผู้ทรงยิ่งใหญ่และน่าเกรงขาม และจงต่อสู้เพื่อพี่น้อง บุตรชาย บุตรสาว ภรรยา และบ้านเรือนของพวกท่าน”
15เมื่อศัตรูของเราได้ยินว่าเรารู้แผนของพวกเขา และพระเจ้าทรงทำให้คำปรึกษาของพวกเขาเป็นโมฆะแล้ว เราทุกคนก็กลับไปทำงานของตนที่กำแพง
16ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ผู้รับใช้ของข้าพเจ้าครึ่งหนึ่งทำงาน อีกครึ่งหนึ่งถือหอก โล่ ธนู และเสื้อเกราะ ส่วนบรรดาแม่ทัพยืนอยู่ข้างหลังตระกูลยูดาห์ทั้งหมด
17ผู้ที่สร้างกำแพงและผู้ที่แบกหามวัสดุก็ทำงานต่อไป มือหนึ่งทำงาน อีกมือหนึ่งถืออาวุธ
18ผู้ก่อสร้างต่างคนต่างคาดดาบไว้ที่บั้นเอวขณะที่ก่อสร้าง และผู้เป่าแตรอยู่ข้างข้าพเจ้า
19ข้าพเจ้ากล่าวกับผู้สูงศักดิ์ เจ้าหน้าที่ และประชาชนที่เหลือว่า “งานนี้ใหญ่และกว้างขวาง เราถูกแยกกันอยู่ตามกำแพง ห่างกันคนละแห่ง
20ที่ใดท่านทั้งหลายได้ยินเสียงแตร จงรวมตัวกันมาหาเราที่นั่น พระเจ้าของเราจะทรงต่อสู้เพื่อเรา”
21เราจึงทำงานต่อไป ส่วนครึ่งหนึ่งของพวกเขาก็ถือหอก ตั้งแต่รุ่งอรุณจนถึงเวลาดาวขึ้น
22ในเวลานั้นข้าพเจ้ายังกล่าวกับประชาชนว่า “ให้ทุกคนพร้อมกับผู้รับใช้ของตนพักค้างคืนในกรุงเยรูซาเล็ม เพื่อพวกเขาจะเป็นยามให้เราในเวลากลางคืน และเป็นคนงานในเวลากลางวัน”
23ทั้งข้าพเจ้า พี่น้องของข้าพเจ้า ผู้รับใช้ของข้าพเจ้า และคนยามที่อยู่กับข้าพเจ้า ไม่มีใครถอดเสื้อผ้าออกเลย แม้แต่เมื่อไปตักน้ำ ทุกคนก็ถืออาวุธไว้
หมายเหตุบริบทเป็นคำอธิบายเชิงบรรณาธิการ ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของเนื้อความพระคัมภีร์Context notes are editorial commentary — not part of the biblical text.