บทที่ 15

1องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า 2“จงพูดกับชนอิสราเอลและบอกพวกเขาว่า เมื่อพวกเจ้าเข้าสู่แผ่นดินที่เราจะให้พวกเจ้าเป็นที่อยู่อาศัย 3และพวกเจ้าจะถวายเครื่องบูชาด้วยไฟแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า เป็นเครื่องเผาบูชาหรือเครื่องบูชา เพื่อทำคำสาบานพิเศษ หรือเป็นเครื่องบูชาตามใจ หรือในเทศกาลที่กำหนด เพื่อทำให้เกิดกลิ่นหอมเป็นที่พอพระทัยขององค์พระผู้เป็นเจ้า จากฝูงวัวหรือฝูงแกะ 4ผู้ที่ถวายเครื่องบูชาแก่องค์พระผู้เป็นเจ้าจะถวายเครื่องบูชาธัญพืช คือแป้งละเอียดหนึ่งในสิบของเอฟาห์ ผสมน้ำมันมะกอกหนึ่งในสี่ของฮิน 5เจ้าจะถวายเหล้าองุ่นหนึ่งในสี่ของฮินเป็นเครื่องดื่มบูชา พร้อมกับเครื่องเผาบูชาหรือเครื่องบูชา สำหรับลูกแกะแต่ละตัว 6พร้อมกับแกะตัวผู้ เจ้าจะถวายเครื่องบูชาธัญพืช คือแป้งละเอียดสองในสิบของเอฟาห์ ผสมน้ำมันมะกอกหนึ่งในสามของฮิน 7และเหล้าองุ่นเป็นเครื่องดื่มบูชาหนึ่งในสามของฮิน เจ้าจะถวายเป็นกลิ่นหอมเป็นที่พอพระทัยขององค์พระผู้เป็นเจ้า 8เมื่อเจ้าถวายวัวหนุ่มเป็นเครื่องเผาบูชาหรือเครื่องบูชา เพื่อทำคำสาบานพิเศษ หรือเป็นเครื่องบูชาสันติสุขแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า 9เจ้าจะถวายพร้อมวัวหนุ่ม เครื่องบูชาธัญพืชคือแป้งละเอียดสามในสิบของเอฟาห์ ผสมน้ำมันมะกอกครึ่งฮิน 10และเจ้าจะถวายเหล้าองุ่นเป็นเครื่องดื่มบูชาครึ่งฮิน เป็นเครื่องบูชาด้วยไฟ กลิ่นหอมเป็นที่พอพระทัยขององค์พระผู้เป็นเจ้า 11จะกระทำเช่นนี้สำหรับวัวแต่ละตัว หรือแกะตัวผู้แต่ละตัว หรือลูกแกะ หรือลูกแพะ 12ตามจำนวนที่พวกเจ้าจะถวาย พวกเจ้าจะทำเช่นนี้สำหรับแต่ละตัว ตามจำนวนของพวกมัน 13ทุกคนที่เป็นชาวพื้นเมืองจะกระทำสิ่งเหล่านี้เช่นนี้ในการถวายเครื่องบูชาด้วยไฟเป็นกลิ่นหอมที่พอพระทัยแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า 14และในเชื้อสายของพวกเจ้า ถ้าคนต่างชาติที่พำนักอยู่กับพวกเจ้าหรือผู้ใดในท่ามกลางพวกเจ้าต้องการถวายเครื่องบูชาด้วยไฟเป็นกลิ่นหอมที่พอพระทัยแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า เขาจะกระทำเหมือนที่พวกเจ้ากระทำ 15ที่ประชุมจะมีกฎเดียวกันทั้งสำหรับพวกเจ้าและสำหรับคนต่างชาติที่พำนักอยู่ เป็นกฎถาวรในเชื้อสายของพวกเจ้า พวกเจ้าและคนต่างชาติจะเหมือนกันต่อพระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้า 16ธรรมบัญญัติเดียวกันและบทบัญญัติเดียวกันจะใช้กับพวกเจ้าและกับคนต่างชาติที่พำนักอยู่กับพวกเจ้า” 17องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า 18“จงพูดกับชนอิสราเอลและบอกพวกเขาว่า เมื่อพวกเจ้าเข้าสู่แผ่นดินที่เราจะนำพวกเจ้าไป 19และเมื่อพวกเจ้ากินอาหารของแผ่นดิน พวกเจ้าจะยกของถวายขึ้นแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า 20จากผลแรกของแป้งของพวกเจ้า พวกเจ้าจะยกขนมก้อนหนึ่งเป็นของถวาย ดุจของถวายจากลานนวดข้าว เช่นนั้นพวกเจ้าจะยกขนมขึ้น 21ในเชื้อสายของพวกเจ้า พวกเจ้าจะให้ของถวายแก่องค์พระผู้เป็นเจ้าจากผลแรกของแป้งของพวกเจ้า 22เมื่อพวกเจ้าหลงทางโดยไม่ตั้งใจ และไม่ปฏิบัติตามบทบัญญัติทั้งหมดเหล่านี้ ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสแก่โมเสส 23ทุกสิ่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชาพวกเจ้าผ่านโมเสส ตั้งแต่วันที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประทานและต่อไปในเชื้อสายของพวกเจ้า 24และถ้าทำโดยไม่ตั้งใจซ่อนจากสายตาของชุมชน ชุมชนทั้งหมดจะถวายวัวหนุ่มหนึ่งตัวเป็นเครื่องเผาบูชา กลิ่นหอมเป็นที่พอพระทัยขององค์พระผู้เป็นเจ้า พร้อมเครื่องบูชาธัญพืชและเครื่องดื่มบูชาตามบทบัญญัติ และแพะตัวผู้หนึ่งตัวเป็นเครื่องบูชาไถ่บาป 25ปุโรหิตจะทำการลบมลทินบาปสำหรับชุมชนชนอิสราเอลทั้งหมด และพวกเขาจะได้รับการอภัย เพราะเป็นบาปโดยไม่ตั้งใจ และพวกเขานำเครื่องบูชาด้วยไฟแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า และเครื่องบูชาไถ่บาปต่อพระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้า สำหรับบาปโดยไม่ตั้งใจของพวกเขา 26และชุมชนทั้งหมดของชนอิสราเอลและคนต่างชาติที่พำนักท่ามกลางพวกเขาจะได้รับการอภัย เพราะเป็นการกระทำโดยไม่ตั้งใจของประชาชนทั้งหมด 27ถ้าคนหนึ่งทำบาปโดยไม่ตั้งใจ เขาจะถวายแพะตัวเมียอายุหนึ่งปีเป็นเครื่องบูชาไถ่บาป 28ปุโรหิตจะทำการลบมลทินบาปต่อพระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้าแทนผู้ที่หลงทางในการทำบาปโดยไม่ตั้งใจ เพื่อลบมลทินบาปเหนือเขา และเขาจะได้รับการอภัย 29ทั้งชาวพื้นเมืองในชนอิสราเอลและคนต่างชาติที่พำนักท่ามกลางพวกเขา ธรรมบัญญัติเดียวกันจะใช้กับพวกเจ้าสำหรับผู้ที่กระทำโดยไม่ตั้งใจ 30แต่ผู้ที่ทำบาปด้วยมือที่ยกสูง (โดยตั้งใจท้าทาย) ไม่ว่าเป็นชาวพื้นเมืองหรือคนต่างชาติ เขาดูหมิ่นองค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้นั้นจะถูกตัดออกจากท่ามกลางชนชาติของเขา 31เขาจะต้องถูกตัดออกอย่างแน่นอน เพราะเขาได้ดูหมิ่นพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าและทำลายพระบัญชาของพระองค์ ความผิดของเขายังคงอยู่กับเขา” 32ขณะที่ชนอิสราเอลอยู่ในถิ่นทุรกันดาร พวกเขาพบชายคนหนึ่งกำลังเก็บฟืนในวันสะบาโต 33ผู้ที่พบเขากำลังเก็บฟืนจึงนำเขามาหาโมเสส อาโรน และชุมชนทั้งหมด 34และเพราะยังไม่ได้กำหนดว่าจะทำอย่างไรกับเขา พวกเขาจึงกักตัวเขาไว้ 35องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “ชายผู้นั้นต้องถูกประหารชีวิตอย่างแน่นอน ชุมชนทั้งหมดจะขว้างเขาด้วยก้อนหินนอกค่าย” 36ดังนั้น ชุมชนทั้งหมดได้นำชายผู้นั้นออกไปนอกค่าย และขว้างเขาด้วยก้อนหินจนเขาตาย ตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชาโมเสส 37องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า 38“จงพูดกับชนอิสราเอลและบอกพวกเขาว่า ในเชื้อสายของพวกเขา พวกเขาจะทำพู่ห้อยสำหรับตนเองที่ชายเสื้อ และจะใส่เชือกสีน้ำเงินบนพู่ห้อยที่ชายเสื้อแต่ละชาย 39พู่ห้อยนี้จะเป็นพู่สำหรับพวกเจ้าให้มองและระลึกถึงพระบัญชาทั้งหมดขององค์พระผู้เป็นเจ้า เพื่อพวกเจ้าจะปฏิบัติตาม และจะไม่ทำตนเป็นหญิงชั่วโดยการตามใจตนเองและตามตาของตน ซึ่งพวกเจ้ามักเลื่อนตามไป 40เพื่อพวกเจ้าจะระลึกและปฏิบัติตามพระบัญชาทั้งหมดของเรา และพวกเจ้าจะเป็นชนบริสุทธิ์แก่พระเจ้าของพวกเจ้า 41เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของพวกเจ้า ผู้ได้นำพวกเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์ เพื่อจะเป็นพระเจ้าแก่พวกเจ้า เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของพวกเจ้า”

1องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า

2“จงพูดกับชนอิสราเอลและบอกพวกเขาว่า เมื่อพวกเจ้าเข้าสู่แผ่นดินที่เราจะให้พวกเจ้าเป็นที่อยู่อาศัย

3และพวกเจ้าจะถวายเครื่องบูชาด้วยไฟแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า เป็นเครื่องเผาบูชาหรือเครื่องบูชา เพื่อทำคำสาบานพิเศษ หรือเป็นเครื่องบูชาตามใจ หรือในเทศกาลที่กำหนด เพื่อทำให้เกิดกลิ่นหอมเป็นที่พอพระทัยขององค์พระผู้เป็นเจ้า จากฝูงวัวหรือฝูงแกะ

4ผู้ที่ถวายเครื่องบูชาแก่องค์พระผู้เป็นเจ้าจะถวายเครื่องบูชาธัญพืช คือแป้งละเอียดหนึ่งในสิบของเอฟาห์ ผสมน้ำมันมะกอกหนึ่งในสี่ของฮิน

5เจ้าจะถวายเหล้าองุ่นหนึ่งในสี่ของฮินเป็นเครื่องดื่มบูชา พร้อมกับเครื่องเผาบูชาหรือเครื่องบูชา สำหรับลูกแกะแต่ละตัว

6พร้อมกับแกะตัวผู้ เจ้าจะถวายเครื่องบูชาธัญพืช คือแป้งละเอียดสองในสิบของเอฟาห์ ผสมน้ำมันมะกอกหนึ่งในสามของฮิน

7และเหล้าองุ่นเป็นเครื่องดื่มบูชาหนึ่งในสามของฮิน เจ้าจะถวายเป็นกลิ่นหอมเป็นที่พอพระทัยขององค์พระผู้เป็นเจ้า

8เมื่อเจ้าถวายวัวหนุ่มเป็นเครื่องเผาบูชาหรือเครื่องบูชา เพื่อทำคำสาบานพิเศษ หรือเป็นเครื่องบูชาสันติสุขแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า

9เจ้าจะถวายพร้อมวัวหนุ่ม เครื่องบูชาธัญพืชคือแป้งละเอียดสามในสิบของเอฟาห์ ผสมน้ำมันมะกอกครึ่งฮิน

10และเจ้าจะถวายเหล้าองุ่นเป็นเครื่องดื่มบูชาครึ่งฮิน เป็นเครื่องบูชาด้วยไฟ กลิ่นหอมเป็นที่พอพระทัยขององค์พระผู้เป็นเจ้า

11จะกระทำเช่นนี้สำหรับวัวแต่ละตัว หรือแกะตัวผู้แต่ละตัว หรือลูกแกะ หรือลูกแพะ

12ตามจำนวนที่พวกเจ้าจะถวาย พวกเจ้าจะทำเช่นนี้สำหรับแต่ละตัว ตามจำนวนของพวกมัน

13ทุกคนที่เป็นชาวพื้นเมืองจะกระทำสิ่งเหล่านี้เช่นนี้ในการถวายเครื่องบูชาด้วยไฟเป็นกลิ่นหอมที่พอพระทัยแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า

14และในเชื้อสายของพวกเจ้า ถ้าคนต่างชาติที่พำนักอยู่กับพวกเจ้าหรือผู้ใดในท่ามกลางพวกเจ้าต้องการถวายเครื่องบูชาด้วยไฟเป็นกลิ่นหอมที่พอพระทัยแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า เขาจะกระทำเหมือนที่พวกเจ้ากระทำ

15ที่ประชุมจะมีกฎเดียวกันทั้งสำหรับพวกเจ้าและสำหรับคนต่างชาติที่พำนักอยู่ เป็นกฎถาวรในเชื้อสายของพวกเจ้า พวกเจ้าและคนต่างชาติจะเหมือนกันต่อพระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้า

16ธรรมบัญญัติเดียวกันและบทบัญญัติเดียวกันจะใช้กับพวกเจ้าและกับคนต่างชาติที่พำนักอยู่กับพวกเจ้า”

17องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า

18“จงพูดกับชนอิสราเอลและบอกพวกเขาว่า เมื่อพวกเจ้าเข้าสู่แผ่นดินที่เราจะนำพวกเจ้าไป

19และเมื่อพวกเจ้ากินอาหารของแผ่นดิน พวกเจ้าจะยกของถวายขึ้นแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า

20จากผลแรกของแป้งของพวกเจ้า พวกเจ้าจะยกขนมก้อนหนึ่งเป็นของถวาย ดุจของถวายจากลานนวดข้าว เช่นนั้นพวกเจ้าจะยกขนมขึ้น

21ในเชื้อสายของพวกเจ้า พวกเจ้าจะให้ของถวายแก่องค์พระผู้เป็นเจ้าจากผลแรกของแป้งของพวกเจ้า

22เมื่อพวกเจ้าหลงทางโดยไม่ตั้งใจ และไม่ปฏิบัติตามบทบัญญัติทั้งหมดเหล่านี้ ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสแก่โมเสส

23ทุกสิ่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชาพวกเจ้าผ่านโมเสส ตั้งแต่วันที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประทานและต่อไปในเชื้อสายของพวกเจ้า

24และถ้าทำโดยไม่ตั้งใจซ่อนจากสายตาของชุมชน ชุมชนทั้งหมดจะถวายวัวหนุ่มหนึ่งตัวเป็นเครื่องเผาบูชา กลิ่นหอมเป็นที่พอพระทัยขององค์พระผู้เป็นเจ้า พร้อมเครื่องบูชาธัญพืชและเครื่องดื่มบูชาตามบทบัญญัติ และแพะตัวผู้หนึ่งตัวเป็นเครื่องบูชาไถ่บาป

25ปุโรหิตจะทำการลบมลทินบาปสำหรับชุมชนชนอิสราเอลทั้งหมด และพวกเขาจะได้รับการอภัย เพราะเป็นบาปโดยไม่ตั้งใจ และพวกเขานำเครื่องบูชาด้วยไฟแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า และเครื่องบูชาไถ่บาปต่อพระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้า สำหรับบาปโดยไม่ตั้งใจของพวกเขา

26และชุมชนทั้งหมดของชนอิสราเอลและคนต่างชาติที่พำนักท่ามกลางพวกเขาจะได้รับการอภัย เพราะเป็นการกระทำโดยไม่ตั้งใจของประชาชนทั้งหมด

27ถ้าคนหนึ่งทำบาปโดยไม่ตั้งใจ เขาจะถวายแพะตัวเมียอายุหนึ่งปีเป็นเครื่องบูชาไถ่บาป

28ปุโรหิตจะทำการลบมลทินบาปต่อพระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้าแทนผู้ที่หลงทางในการทำบาปโดยไม่ตั้งใจ เพื่อลบมลทินบาปเหนือเขา และเขาจะได้รับการอภัย

29ทั้งชาวพื้นเมืองในชนอิสราเอลและคนต่างชาติที่พำนักท่ามกลางพวกเขา ธรรมบัญญัติเดียวกันจะใช้กับพวกเจ้าสำหรับผู้ที่กระทำโดยไม่ตั้งใจ

30แต่ผู้ที่ทำบาปด้วยมือที่ยกสูง (โดยตั้งใจท้าทาย) ไม่ว่าเป็นชาวพื้นเมืองหรือคนต่างชาติ เขาดูหมิ่นองค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้นั้นจะถูกตัดออกจากท่ามกลางชนชาติของเขา

31เขาจะต้องถูกตัดออกอย่างแน่นอน เพราะเขาได้ดูหมิ่นพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าและทำลายพระบัญชาของพระองค์ ความผิดของเขายังคงอยู่กับเขา”

32ขณะที่ชนอิสราเอลอยู่ในถิ่นทุรกันดาร พวกเขาพบชายคนหนึ่งกำลังเก็บฟืนในวันสะบาโต

33ผู้ที่พบเขากำลังเก็บฟืนจึงนำเขามาหาโมเสส อาโรน และชุมชนทั้งหมด

34และเพราะยังไม่ได้กำหนดว่าจะทำอย่างไรกับเขา พวกเขาจึงกักตัวเขาไว้

35องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “ชายผู้นั้นต้องถูกประหารชีวิตอย่างแน่นอน ชุมชนทั้งหมดจะขว้างเขาด้วยก้อนหินนอกค่าย”

36ดังนั้น ชุมชนทั้งหมดได้นำชายผู้นั้นออกไปนอกค่าย และขว้างเขาด้วยก้อนหินจนเขาตาย ตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชาโมเสส

37องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า

38“จงพูดกับชนอิสราเอลและบอกพวกเขาว่า ในเชื้อสายของพวกเขา พวกเขาจะทำพู่ห้อยสำหรับตนเองที่ชายเสื้อ และจะใส่เชือกสีน้ำเงินบนพู่ห้อยที่ชายเสื้อแต่ละชาย

39พู่ห้อยนี้จะเป็นพู่สำหรับพวกเจ้าให้มองและระลึกถึงพระบัญชาทั้งหมดขององค์พระผู้เป็นเจ้า เพื่อพวกเจ้าจะปฏิบัติตาม และจะไม่ทำตนเป็นหญิงชั่วโดยการตามใจตนเองและตามตาของตน ซึ่งพวกเจ้ามักเลื่อนตามไป

40เพื่อพวกเจ้าจะระลึกและปฏิบัติตามพระบัญชาทั้งหมดของเรา และพวกเจ้าจะเป็นชนบริสุทธิ์แก่พระเจ้าของพวกเจ้า

41เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของพวกเจ้า ผู้ได้นำพวกเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์ เพื่อจะเป็นพระเจ้าแก่พวกเจ้า เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของพวกเจ้า”

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.