บทที่ 21

1เมื่อกษัตริย์คานาอันของอารัด ที่อาศัยอยู่ในเนเกฟ ได้ยินว่าอิสราเอลกำลังมาตามถนนสู่อาธาริม เขาก็โจมตีอิสราเอลและจับเชลยบางคน 2ดังนั้นอิสราเอลปฏิญาณต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าและกล่าวว่า “ถ้าพระองค์จะทรงมอบประชาชนนี้ไว้ในมือของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะอุทิศเมืองทั้งหลายของพวกเขาให้ทำลายล้าง” 3องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสดับเสียงของอิสราเอล และทรงมอบคนคานาอันให้ และเขาทำลายล้างคนเหล่านั้นและเมืองของพวกเขา และเขาตั้งชื่อสถานที่นั้นว่า โฮรมาห์ 4แล้วพวกเขาเดินทางจากภูเขาโฮร์ตามทางสู่ทะเลแดง เพื่อจะอ้อมแผ่นดินเอโดม แต่ประชาชนหมดความอดทนระหว่างทาง 5และประชาชนพูดต่อต้านพระเจ้าและต่อต้านโมเสสว่า “ทำไมพวกท่านจึงนำพวกเราขึ้นมาจากอียิปต์เพื่อให้ตายในถิ่นทุรกันดาร เพราะไม่มีอาหารและไม่มีน้ำ และจิตใจของพวกเราเบื่อหน่ายในอาหารที่เลวร้ายนี้” 6ดังนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงส่งงูเผาผลาญในท่ามกลางประชาชน และพวกมันก็กัดประชาชน และคนจำนวนมากของอิสราเอลก็ตาย 7แล้วประชาชนมาหาโมเสสและกล่าวว่า “พวกเราได้ทำบาป เพราะพวกเราพูดต่อต้านองค์พระผู้เป็นเจ้าและท่าน จงอธิษฐานต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าให้พระองค์ทรงนำงูออกไปจากพวกเรา” และโมเสสจึงอธิษฐานเผื่อประชาชน 8องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “จงทำงูเผาผลาญ และวางมันไว้บนเสา และทุกคนที่ถูกกัด เมื่อเขามองดู เขาจะมีชีวิตอยู่” 9โมเสสจึงทำงูทองสัมฤทธิ์และวางมันบนเสา และเมื่อใดที่งูกัดผู้ใด และเขามองดูงูทองสัมฤทธิ์ เขาก็มีชีวิตอยู่ 10แล้วชนอิสราเอลก็ออกเดินทางและตั้งค่ายที่โอโบท 11พวกเขาเดินทางจากโอโบทและตั้งค่ายที่อิเย-อาบาริมในถิ่นทุรกันดารที่อยู่ตรงข้ามโมอับทางทิศตะวันออก 12จากที่นั่น พวกเขาออกเดินทางและตั้งค่ายในหุบเขาเศเรด 13จากที่นั่น พวกเขาเดินทางต่อและตั้งค่ายอีกฟากของแม่น้ำอารโนน ในถิ่นทุรกันดารที่ยื่นออกมาจากเขตแดนของคนอาโมไรต์ เพราะแม่น้ำอารโนนเป็นพรมแดนของโมอับ ระหว่างโมอับและคนอาโมไรต์ 14เพราะฉะนั้น จึงมีคำกล่าวในหนังสือ ‘สงครามขององค์พระผู้เป็นเจ้า’ ว่า “วาเฮบในสุฟาห์ และลำธารของอารโนน 15และเชิงเขาของลำธารทั้งหลายที่ทอดยาวไปยังที่ตั้งของอาร์ และพิงอยู่ตามพรมแดนของโมอับ” 16จากที่นั่น พวกเขาไปยังเบเอร์ คือบ่อน้ำที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “จงรวบรวมประชาชน และเราจะให้น้ำแก่พวกเขา” 17แล้วอิสราเอลร้องเพลงนี้ว่า “จงพุ่งขึ้น โอ บ่อน้ำ จงร้องเพลงให้กับมัน! 18บ่อน้ำที่เจ้านายขุด ที่ผู้สูงศักดิ์ของประชาชนเจาะด้วยคทาและด้วยไม้เท้าของพวกเขา” และจากถิ่นทุรกันดาร พวกเขาไปยังมัทธานาห์ 19และจากมัทธานาห์ไปยังนาหะลีเอล และจากนาหะลีเอลไปยังบาโมท 20และจากบาโมทไปยังหุบเขาในทุ่งของโมอับ ที่ยอดของปิสกาห์มองดูถิ่นแห้งแล้ง 21แล้วอิสราเอลส่งทูตไปยังสิโหน กษัตริย์ของคนอาโมไรต์ว่า 22“ขอให้เราผ่านแผ่นดินของท่าน เราจะไม่หันเข้าไปในทุ่งหรือสวนองุ่น เราจะไม่ดื่มน้ำจากบ่อใด ๆ เราจะเดินตามถนนหลวง จนกว่าเราจะผ่านเขตแดนของท่าน” 23แต่สิโหนไม่ยอมให้อิสราเอลผ่านเขตแดนของเขา และสิโหนรวบรวมประชาชนของเขาทั้งหมด และออกไปประจัญหน้ากับอิสราเอลในถิ่นทุรกันดาร และเขามาถึงยาฮาส และรบกับอิสราเอล 24และอิสราเอลตีเขาด้วยคมดาบ และยึดแผ่นดินของเขา ตั้งแต่อารโนนจนถึงยับบอก จนถึงเขตแดนของบุตรอัมโมน เพราะเขตแดนของบุตรอัมโมนเข้มแข็ง 25อิสราเอลยึดเมืองเหล่านี้ทั้งหมด และอิสราเอลอาศัยอยู่ในเมืองทั้งหมดของคนอาโมไรต์ ในเฮชโบนและในหมู่บ้านของเมือง 26เฮชโบนเป็นเมืองของสิโหน กษัตริย์ของคนอาโมไรต์ ผู้ที่รบกับกษัตริย์โมอับองค์ก่อน และยึดแผ่นดินทั้งหมดของเขาจากมือของเขา จนถึงอารโนน 27เพราะฉะนั้น กวีพื้นบ้านจึงกล่าวว่า “จงมาที่เฮชโบน ขอให้สร้างขึ้นใหม่ ขอให้เมืองของสิโหนถูกบูรณะ 28เพราะไฟออกมาจากเฮชโบน เปลวเพลิงจากเมืองของสิโหน มันเผาผลาญอาร์แห่งโมอับ ผู้ปกครองของที่สูงของอารโนน 29วิบัติแก่เจ้า โอ โมอับ! เจ้าพินาศแล้ว โอ ประชากรของพระเคโมช! เขามอบบุตรของตนเป็นผู้ลี้ภัย และบุตรหญิงของตนเป็นเชลย ให้แก่สิโหน กษัตริย์ของคนอาโมไรต์ 30แต่เราได้พลิกเขาคว่ำ เฮชโบนถูกทำลายจนถึงดีโบน เราทำลายล้างจนถึงโนฟาห์ ซึ่งถึงเมเดบา” 31ดังนั้นอิสราเอลอาศัยอยู่ในแผ่นดินของคนอาโมไรต์ 32หลังจากที่โมเสสได้ส่งคนสอดแนมไปยังยาเซอร์ พวกเขาก็ยึดหมู่บ้านของเมือง และขับไล่คนอาโมไรต์ที่อยู่ที่นั่นออกไป 33แล้วพวกเขาหันไปและขึ้นไปตามถนนสู่บาชาน และโอกกษัตริย์ของบาชาน และประชาชนของเขาทั้งหมดออกมาประจัญหน้าเพื่อรบกับพวกเขาที่เอเดรอี 34แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “อย่ากลัวเขาเลย เพราะเราได้มอบเขาไว้ในมือของเจ้าแล้ว พร้อมกับประชาชนของเขาทั้งหมดและแผ่นดินของเขา และเจ้าจะทำกับเขาเหมือนที่เจ้าได้ทำกับสิโหน กษัตริย์ของคนอาโมไรต์ผู้พำนักในเฮชโบน” 35ดังนั้น พวกเขาตีเขา บุตรของเขา และประชาชนของเขาทั้งหมด จนไม่เหลือคนรอดสำหรับเขาเลย และพวกเขายึดแผ่นดินของเขา

1เมื่อกษัตริย์คานาอันของอารัด ที่อาศัยอยู่ในเนเกฟ ได้ยินว่าอิสราเอลกำลังมาตามถนนสู่อาธาริม เขาก็โจมตีอิสราเอลและจับเชลยบางคน

2ดังนั้นอิสราเอลปฏิญาณต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าและกล่าวว่า “ถ้าพระองค์จะทรงมอบประชาชนนี้ไว้ในมือของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะอุทิศเมืองทั้งหลายของพวกเขาให้ทำลายล้าง”

3องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสดับเสียงของอิสราเอล และทรงมอบคนคานาอันให้ และเขาทำลายล้างคนเหล่านั้นและเมืองของพวกเขา และเขาตั้งชื่อสถานที่นั้นว่า โฮรมาห์

4แล้วพวกเขาเดินทางจากภูเขาโฮร์ตามทางสู่ทะเลแดง เพื่อจะอ้อมแผ่นดินเอโดม แต่ประชาชนหมดความอดทนระหว่างทาง

5และประชาชนพูดต่อต้านพระเจ้าและต่อต้านโมเสสว่า “ทำไมพวกท่านจึงนำพวกเราขึ้นมาจากอียิปต์เพื่อให้ตายในถิ่นทุรกันดาร เพราะไม่มีอาหารและไม่มีน้ำ และจิตใจของพวกเราเบื่อหน่ายในอาหารที่เลวร้ายนี้”

6ดังนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงส่งงูเผาผลาญในท่ามกลางประชาชน และพวกมันก็กัดประชาชน และคนจำนวนมากของอิสราเอลก็ตาย

7แล้วประชาชนมาหาโมเสสและกล่าวว่า “พวกเราได้ทำบาป เพราะพวกเราพูดต่อต้านองค์พระผู้เป็นเจ้าและท่าน จงอธิษฐานต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าให้พระองค์ทรงนำงูออกไปจากพวกเรา” และโมเสสจึงอธิษฐานเผื่อประชาชน

8องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “จงทำงูเผาผลาญ และวางมันไว้บนเสา และทุกคนที่ถูกกัด เมื่อเขามองดู เขาจะมีชีวิตอยู่”

9โมเสสจึงทำงูทองสัมฤทธิ์และวางมันบนเสา และเมื่อใดที่งูกัดผู้ใด และเขามองดูงูทองสัมฤทธิ์ เขาก็มีชีวิตอยู่

10แล้วชนอิสราเอลก็ออกเดินทางและตั้งค่ายที่โอโบท

11พวกเขาเดินทางจากโอโบทและตั้งค่ายที่อิเย-อาบาริมในถิ่นทุรกันดารที่อยู่ตรงข้ามโมอับทางทิศตะวันออก

12จากที่นั่น พวกเขาออกเดินทางและตั้งค่ายในหุบเขาเศเรด

13จากที่นั่น พวกเขาเดินทางต่อและตั้งค่ายอีกฟากของแม่น้ำอารโนน ในถิ่นทุรกันดารที่ยื่นออกมาจากเขตแดนของคนอาโมไรต์ เพราะแม่น้ำอารโนนเป็นพรมแดนของโมอับ ระหว่างโมอับและคนอาโมไรต์

14เพราะฉะนั้น จึงมีคำกล่าวในหนังสือ ‘สงครามขององค์พระผู้เป็นเจ้า’ ว่า “วาเฮบในสุฟาห์ และลำธารของอารโนน

15และเชิงเขาของลำธารทั้งหลายที่ทอดยาวไปยังที่ตั้งของอาร์ และพิงอยู่ตามพรมแดนของโมอับ”

16จากที่นั่น พวกเขาไปยังเบเอร์ คือบ่อน้ำที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “จงรวบรวมประชาชน และเราจะให้น้ำแก่พวกเขา”

17แล้วอิสราเอลร้องเพลงนี้ว่า “จงพุ่งขึ้น โอ บ่อน้ำ จงร้องเพลงให้กับมัน!

18บ่อน้ำที่เจ้านายขุด ที่ผู้สูงศักดิ์ของประชาชนเจาะด้วยคทาและด้วยไม้เท้าของพวกเขา” และจากถิ่นทุรกันดาร พวกเขาไปยังมัทธานาห์

19และจากมัทธานาห์ไปยังนาหะลีเอล และจากนาหะลีเอลไปยังบาโมท

20และจากบาโมทไปยังหุบเขาในทุ่งของโมอับ ที่ยอดของปิสกาห์มองดูถิ่นแห้งแล้ง

21แล้วอิสราเอลส่งทูตไปยังสิโหน กษัตริย์ของคนอาโมไรต์ว่า

22“ขอให้เราผ่านแผ่นดินของท่าน เราจะไม่หันเข้าไปในทุ่งหรือสวนองุ่น เราจะไม่ดื่มน้ำจากบ่อใด ๆ เราจะเดินตามถนนหลวง จนกว่าเราจะผ่านเขตแดนของท่าน”

23แต่สิโหนไม่ยอมให้อิสราเอลผ่านเขตแดนของเขา และสิโหนรวบรวมประชาชนของเขาทั้งหมด และออกไปประจัญหน้ากับอิสราเอลในถิ่นทุรกันดาร และเขามาถึงยาฮาส และรบกับอิสราเอล

24และอิสราเอลตีเขาด้วยคมดาบ และยึดแผ่นดินของเขา ตั้งแต่อารโนนจนถึงยับบอก จนถึงเขตแดนของบุตรอัมโมน เพราะเขตแดนของบุตรอัมโมนเข้มแข็ง

25อิสราเอลยึดเมืองเหล่านี้ทั้งหมด และอิสราเอลอาศัยอยู่ในเมืองทั้งหมดของคนอาโมไรต์ ในเฮชโบนและในหมู่บ้านของเมือง

26เฮชโบนเป็นเมืองของสิโหน กษัตริย์ของคนอาโมไรต์ ผู้ที่รบกับกษัตริย์โมอับองค์ก่อน และยึดแผ่นดินทั้งหมดของเขาจากมือของเขา จนถึงอารโนน

27เพราะฉะนั้น กวีพื้นบ้านจึงกล่าวว่า “จงมาที่เฮชโบน ขอให้สร้างขึ้นใหม่ ขอให้เมืองของสิโหนถูกบูรณะ

28เพราะไฟออกมาจากเฮชโบน เปลวเพลิงจากเมืองของสิโหน มันเผาผลาญอาร์แห่งโมอับ ผู้ปกครองของที่สูงของอารโนน

29วิบัติแก่เจ้า โอ โมอับ! เจ้าพินาศแล้ว โอ ประชากรของพระเคโมช! เขามอบบุตรของตนเป็นผู้ลี้ภัย และบุตรหญิงของตนเป็นเชลย ให้แก่สิโหน กษัตริย์ของคนอาโมไรต์

30แต่เราได้พลิกเขาคว่ำ เฮชโบนถูกทำลายจนถึงดีโบน เราทำลายล้างจนถึงโนฟาห์ ซึ่งถึงเมเดบา”

31ดังนั้นอิสราเอลอาศัยอยู่ในแผ่นดินของคนอาโมไรต์

32หลังจากที่โมเสสได้ส่งคนสอดแนมไปยังยาเซอร์ พวกเขาก็ยึดหมู่บ้านของเมือง และขับไล่คนอาโมไรต์ที่อยู่ที่นั่นออกไป

33แล้วพวกเขาหันไปและขึ้นไปตามถนนสู่บาชาน และโอกกษัตริย์ของบาชาน และประชาชนของเขาทั้งหมดออกมาประจัญหน้าเพื่อรบกับพวกเขาที่เอเดรอี

34แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “อย่ากลัวเขาเลย เพราะเราได้มอบเขาไว้ในมือของเจ้าแล้ว พร้อมกับประชาชนของเขาทั้งหมดและแผ่นดินของเขา และเจ้าจะทำกับเขาเหมือนที่เจ้าได้ทำกับสิโหน กษัตริย์ของคนอาโมไรต์ผู้พำนักในเฮชโบน”

35ดังนั้น พวกเขาตีเขา บุตรของเขา และประชาชนของเขาทั้งหมด จนไม่เหลือคนรอดสำหรับเขาเลย และพวกเขายึดแผ่นดินของเขา

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.