เอเรโมส · Eremos Thai Bible

สุภาษิต · Proverbs

บทที่ 6

1ลูกเอ๋ย หากเจ้าค้ำประกันให้เพื่อนบ้านของเจ้า หากเจ้าจับมือทำสัญญาแทนคนแปลกหน้า 2หากเจ้าติดกับเพราะถ้อยคำจากริมฝีปากของเจ้า ติดบ่วงเพราะถ้อยคำจากปากของเจ้า 3ลูกเอ๋ย จงทำเช่นนี้เพื่อปลดปล่อยตัวเอง เพราะเจ้าได้ตกอยู่ในมือของเพื่อนบ้านแล้ว จงไปถ่อมตัวลงและรบเร้าวิงวอนเพื่อนบ้านของเจ้า 4อย่าให้ตาของเจ้าได้หลับ หรือให้หนังตาของเจ้าได้งีบ 5จงปลดปล่อยตัวเองดุจละมั่งที่หนีจากมือนายพราน ดุจนกที่หนีจากกับดักของคนดักนก 6เจ้าคนเกียจคร้าน จงไปดูมด จงพิเคราะห์วิถีของมันและจงมีปัญญา 7แม้ไม่มีผู้บัญชา ไม่มีผู้ดูแลหรือผู้ปกครอง 8มันก็เตรียมอาหารของมันในฤดูร้อน และสะสมเสบียงในฤดูเก็บเกี่ยว 9เจ้าคนเกียจคร้าน เจ้าจะนอนอยู่นานเท่าใด เมื่อใดเจ้าจะลุกขึ้นจากการหลับ 10หลับอีกนิด เคลิ้มอีกหน่อย กอดมือพักอีกสักประเดี๋ยว 11แล้วความยากจนจะมาถึงเจ้าดุจโจร และความขัดสนจะมาดุจคนถืออาวุธ 12คนเลวทรามและคนชั่วช้า เที่ยวไปด้วยปากที่พูดบิดเบือน 13ขยิบตา ส่งสัญญาณด้วยเท้า และชี้บอกด้วยนิ้วมือ 14ด้วยใจคดโกง เขาคิดวางแผนชั่ว เขาก่อความแตกแยกอยู่เสมอ 15ดังนั้นความหายนะจะมาถึงเขาโดยฉับพลัน เขาจะถูกทำลายในพริบตาโดยไม่อาจแก้ไขได้ 16มีหกสิ่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเกลียด และเจ็ดสิ่งที่ทรงรังเกียจ 17คือ ตาที่หยิ่งยโส ลิ้นที่มุสา มือที่ทำให้เลือดบริสุทธิ์ตก 18ใจที่คิดวางแผนชั่ว เท้าที่รีบวิ่งไปหาความชั่ว 19พยานเท็จที่กล่าวคำมุสา และคนที่ก่อความแตกแยกในหมู่พี่น้อง 20ลูกเอ๋ย จงรักษาคำบัญชาของบิดาเจ้า และอย่าละทิ้งคำสอนของมารดาเจ้า 21จงผูกมันไว้ที่ใจของเจ้าเสมอ จงคล้องมันไว้ที่คอของเจ้า 22เมื่อเจ้าเดิน มันจะนำทางเจ้า เมื่อเจ้านอนลง มันจะเฝ้าดูเจ้า เมื่อเจ้าตื่นขึ้น มันจะสนทนากับเจ้า 23เพราะคำบัญชานี้เป็นดวงประทีป คำสอนนี้เป็นความสว่าง และการตักเตือนสั่งสอนเป็นทางแห่งชีวิต 24เพื่อปกป้องเจ้าจากหญิงชั่ว จากลิ้นอ่อนหวานของหญิงคนชู้ 25อย่าให้ใจของเจ้าปรารถนาความงามของนาง อย่าให้นางจับใจเจ้าด้วยตาของนาง 26เพราะค่าตัวของหญิงโสเภณีก็เพียงก้อนขนมปัง แต่หญิงคนชู้ล่าเอาชีวิตอันล้ำค่าของเจ้า 27ชายใดจะโอบกอดไฟไว้กับอก โดยที่เสื้อผ้าของเขาไม่ไหม้ได้หรือ 28ชายใดจะเดินบนถ่านที่ร้อนแดง โดยที่เท้าของเขาไม่พองได้หรือ 29คนที่ไปหลับนอนกับภรรยาของเพื่อนบ้านก็เป็นเช่นนั้น ไม่มีใครที่แตะต้องนางแล้วจะพ้นโทษไปได้ 30คนเราไม่ดูหมิ่นขโมยที่ลักทรัพย์เพราะหิวโหยจะได้อิ่มท้อง 31แต่หากถูกจับได้ เขาต้องชดใช้ถึงเจ็ดเท่า เขาต้องยกทรัพย์สินทั้งหมดในบ้านของตนให้ 32ชายที่ล่วงประเวณีก็ขาดสามัญสำนึก ผู้ที่ทำเช่นนั้นก็ทำลายตนเอง 33เขาจะได้รับบาดแผลและความอัปยศ และความอับอายของเขาจะไม่มีวันลบเลือน 34เพราะความหึงหวงทำให้สามีโกรธจัด เขาจะไม่ปรานีในวันที่แก้แค้น 35เขาจะไม่ยอมรับค่าไถ่ใดๆ และจะไม่พอใจแม้เจ้าจะให้สินบนมากมาย
← บทที่ 5บทที่ 7 →