บทที่ 7

1ลูกเอ๋ย จงรักษาถ้อยคำของเรา และสะสมคำบัญชาของเราไว้กับตัว

2จงรักษาคำบัญชาของเราแล้วเจ้าจะมีชีวิต จงรักษาคำสอนของเราดุจแก้วตาของเจ้า

3จงผูกมันไว้ที่นิ้วมือของเจ้า จงจารึกมันไว้บนแผ่นจารึกแห่งใจของเจ้า

4จงกล่าวแก่ปัญญาว่า ‘เธอเป็นพี่สาวของข้า’ และเรียกความเข้าใจว่าเป็นญาติสนิทของเจ้า

5เพื่อสิ่งเหล่านั้นจะปกป้องเจ้าจากหญิงคนชู้ จากหญิงแปลกหน้าที่พูดจาหว่านล้อม

6เพราะที่หน้าต่างบ้านของเรา เรามองออกไปทางช่องบานเกล็ด

7เราเห็นในหมู่คนรู้น้อย เราสังเกตเห็นในหมู่คนหนุ่ม มีชายหนุ่มคนหนึ่งที่ขาดสามัญสำนึก

8เขาเดินข้ามถนนใกล้หัวมุมบ้านของนาง มุ่งไปตามทางสู่บ้านของนาง

9ในเวลาโพล้เพล้ ยามที่กลางวันจางหายเข้าสู่ความมืดของกลางคืน

10แล้วมีหญิงคนหนึ่งออกมาพบเขา นางแต่งกายอย่างหญิงโสเภณีและมีใจเจ้าเล่ห์

11นางเป็นคนเอะอะและดื้อด้าน เท้าของนางไม่อยู่ติดบ้าน

12เดี๋ยวอยู่ที่ถนน เดี๋ยวอยู่ที่ลานเมือง นางคอยซุ่มอยู่ทุกหัวมุม

13นางคว้าตัวเขาและจูบเขา นางพูดกับเขาอย่างหน้าด้านว่า

14‘ฉันได้ถวายเครื่องบูชาศานติแล้ว วันนี้ฉันได้ทำตามที่บนบานไว้แล้ว

15ฉันจึงออกมาพบเธอ ฉันเสาะหาเธอและฉันก็พบเธอแล้ว

16ฉันได้ปูที่นอนของฉันด้วยผ้าคลุม ด้วยผ้าลินินสีสันจากอียิปต์

17ฉันได้พรมที่นอนของฉันด้วยมดยอบ กฤษณา และอบเชย

18มาเถิด ให้เราดื่มด่ำความรักจนถึงรุ่งเช้า ให้เราเริงสำราญในความรักด้วยกัน

19เพราะสามีของฉันไม่อยู่บ้าน เขาออกเดินทางไกลไปแล้ว

20เขาเอาถุงเงินติดตัวไปด้วย และจะไม่กลับมาจนกว่าจะถึงวันเพ็ญ

21ด้วยการหว่านล้อมอย่างมากมาย นางก็ชักจูงเขา ด้วยริมฝีปากที่ประจบ นางก็ล่อลวงเขาไป

22เขาก็ตามนางไปทันทีดุจวัวที่ถูกนำไปฆ่า ดุจกวางที่กระโจนเข้าสู่กับดัก

23จนกระทั่งลูกธนูเสียบทะลุตับของเขา ดุจนกที่โผเข้าสู่บ่วงแร้ว โดยไม่รู้เลยว่ามันจะเอาชีวิตของเขาไป

24บัดนี้ ลูกทั้งหลายเอ๋ย จงฟังเรา และตั้งใจฟังถ้อยคำจากปากของเรา

25อย่าให้ใจของเจ้าหันเหไปตามทางของนาง อย่าหลงเตลิดเข้าไปในวิถีของนาง

26เพราะนางได้ทำให้คนมากมายล้มตาย เหยื่อของนางมีจำนวนมากนัก

27บ้านของนางคือทางสู่แดนคนตาย ที่นำดิ่งลงสู่ห้องแห่งความตาย

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.