บทที่ 10
1ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า เหตุใดพระองค์จึงทรงประทับอยู่ห่างไกล เหตุใดทรงซ่อนพระองค์ในยามทุกข์ลำเค็ญ
2ด้วยความเย่อหยิ่ง คนชั่วไล่ข่มเหงคนยากไร้ ขอให้พวกเขาติดกับในแผนการที่ตนคิดขึ้น
3เพราะคนชั่วโอ้อวดในความปรารถนาของใจตน เขาอวยพรคนโลภและหมิ่นประมาทองค์พระผู้เป็นเจ้า
4ด้วยความเย่อหยิ่ง คนชั่วไม่แสวงหาพระเจ้า ในความคิดทั้งสิ้นของเขาไม่มีพระเจ้าเลย
5ทางของเขาเจริญรุ่งเรืองอยู่เสมอ การพิพากษาอันสูงส่งของพระองค์อยู่ไกลพ้นสายตาเขา เขาเย้ยหยันศัตรูทั้งสิ้นของเขา
6เขาคิดในใจว่า ‘ข้าจะไม่หวั่นไหว ตลอดทุกชั่วอายุข้าจะไม่ประสบความทุกข์ร้อน’
7ปากของเขาเต็มไปด้วยคำสาปแช่ง การหลอกลวง และการกดขี่ ใต้ลิ้นของเขามีความเดือดร้อนและความชั่วร้าย
8เขาซุ่มอยู่ใกล้หมู่บ้าน ฆ่าผู้บริสุทธิ์ในที่ลับ ดวงตาของเขาจ้องหาผู้ที่ไร้ที่พึ่ง
9เขาซุ่มอยู่ในที่ลับดุจสิงโตในที่กำบัง เขาซุ่มเพื่อจับคนยากไร้ และจับคนยากไร้โดยลากเขาเข้าไปในตาข่าย
10เหยื่อถูกบดขยี้และล้มลง คนไร้ที่พึ่งตกอยู่ในกำมืออันแข็งแกร่งของเขา
11เขาคิดในใจว่า ‘พระเจ้าทรงลืมแล้ว พระองค์ไม่ทรงเห็นอีกต่อไป ทรงซ่อนพระพักตร์เสียแล้ว’
12ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงลุกขึ้นเถิด ข้าแต่พระเจ้า ขออย่าทรงลืมผู้ถูกกดขี่ ขอทรงเงื้อพระหัตถ์ของพระองค์ขึ้น
13เหตุใดคนชั่วจึงหมิ่นประมาทพระเจ้า เขาคิดในใจว่า ‘พระองค์จะไม่ทรงเรียกข้ามารับผิด’
14แต่พระองค์ทรงเห็น พระองค์ทรงสังเกตความเดือดร้อนและความทุกข์ คนไร้ที่พึ่งมอบตนไว้กับพระองค์ พระองค์ทรงเป็นผู้ช่วยของลูกกำพร้า เพื่อจะทรงตอบสนองด้วยพระหัตถ์ของพระองค์
15ขอทรงหักแขนของคนชั่วและคนเลวทราม ขอทรงเรียกเขามารับผิดในความชั่วของเขาจนไม่มีเหลือ
16องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นกษัตริย์เป็นนิตย์นิรันดร์ บรรดาประชาชาติจะพินาศไปจากแผ่นดินของพระองค์
17ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ทรงสดับความปรารถนาของผู้ถ่อมใจ พระองค์จะทรงให้ใจของพวกเขาเข้มแข็ง และจะทรงเงี่ยพระกรรณสดับ
18เพื่อทรงให้ความยุติธรรมแก่ลูกกำพร้าและผู้ถูกกดขี่ เพื่อมนุษย์ซึ่งมาจากแผ่นดินโลกจะไม่ทำให้เกิดความหวาดกลัวอีกต่อไป
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.