บทที่ 11

1ถึงหัวหน้านักดนตรี ของดาวิด ในองค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพระองค์เข้าลี้ภัย เหตุใดท่านทั้งหลายจึงพูดกับข้าพระองค์ว่า ‘จงหนีไปยังภูเขาของเจ้าดุจนกเถิด’

2เพราะดูเถิด คนชั่วโก่งคันธนู เขาเอาลูกศรพาดสายไว้ เพื่อยิงคนใจเที่ยงตรงจากที่มืด

3เมื่อรากฐานถูกทำลาย คนชอบธรรมจะทำอะไรได้เล่า

4องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสถิตในพระวิหารบริสุทธิ์ของพระองค์ องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงมีพระที่นั่งอยู่ในฟ้าสวรรค์ พระเนตรของพระองค์เฝ้าดู หนังพระเนตรของพระองค์พิเคราะห์บุตรของมนุษย์

5องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทดสอบทั้งคนชอบธรรมและคนชั่ว แต่พระทัยของพระองค์เกลียดชังคนที่รักความรุนแรง

6พระองค์จะทรงเทถ่านเพลิงและกำมะถันลงบนคนชั่ว ลมที่แผดเผาจะเป็นส่วนแบ่งในถ้วยของพวกเขา

7เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงชอบธรรม พระองค์ทรงรักความเที่ยงธรรม คนเที่ยงตรงจะได้เห็นพระพักตร์ของพระองค์

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.