บทที่ 105

1จงขอบพระคุณองค์พระผู้เป็นเจ้า จงร้องออกพระนามของพระองค์ จงประกาศพระราชกิจของพระองค์ท่ามกลางชนชาติทั้งหลาย 2จงร้องเพลงถวายพระองค์ จงร้องเพลงสรรเสริญพระองค์ จงเล่าถึงการอัศจรรย์ทั้งสิ้นของพระองค์ 3จงภาคภูมิใจในพระนามอันบริสุทธิ์ของพระองค์ ขอให้จิตใจของบรรดาผู้แสวงหาองค์พระผู้เป็นเจ้าเปรมปรีดิ์ 4จงแสวงหาองค์พระผู้เป็นเจ้าและพระกำลังของพระองค์ จงแสวงหาพระพักตร์ของพระองค์เสมอ 5จงระลึกถึงการอัศจรรย์ที่พระองค์ทรงกระทำ ถึงสิ่งมหัศจรรย์ และการพิพากษาที่พระองค์ทรงประกาศ 6เชื้อสายของอับราฮัมผู้รับใช้ของพระองค์เอ๋ย ลูกหลานของยาโคบผู้ที่พระองค์ทรงเลือกสรรเอ๋ย 7พระองค์ทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเรา การพิพากษาของพระองค์มีอยู่ทั่วแผ่นดินโลก 8พระองค์ทรงระลึกถึงพันธสัญญาของพระองค์เป็นนิตย์ คือพระดำรัสที่ทรงบัญชาไว้สำหรับคนพันชั่วอายุ 9คือพันธสัญญาที่ทรงทำไว้กับอับราฮัม และคำปฏิญาณที่ทรงสาบานไว้กับอิสอัค 10พระองค์ทรงยืนยันสิ่งนี้แก่ยาโคบเป็นกฎเกณฑ์ และแก่อิสราเอลเป็นพันธสัญญานิรันดร์ 11โดยตรัสว่า ‘เราจะให้แผ่นดินคานาอันแก่เจ้า เป็นส่วนมรดกของเจ้า’ 12เมื่อพวกเขายังมีจำนวนน้อย น้อยจริงๆ และเป็นคนต่างด้าวในแผ่นดินนั้น 13พวกเขาระเหเร่ร่อนจากชนชาติหนึ่งไปยังอีกชนชาติหนึ่ง จากอาณาจักรหนึ่งไปยังอีกชนชาติหนึ่ง 14พระองค์ไม่ทรงยอมให้ผู้ใดข่มเหงพวกเขา พระองค์ทรงกำราบบรรดากษัตริย์เพราะเห็นแก่พวกเขาว่า 15‘อย่าแตะต้องผู้ที่เราเจิมไว้ และอย่าทำร้ายบรรดาผู้เผยพระวจนะของเรา’ 16พระองค์ทรงเรียกการกันดารอาหารให้เกิดขึ้นในแผ่นดิน และทรงตัดการเลี้ยงชีพด้วยอาหารทั้งสิ้น 17พระองค์ทรงส่งชายคนหนึ่งไปข้างหน้าพวกเขา คือโยเซฟ ผู้ถูกขายไปเป็นทาส 18พวกเขาทำให้เท้าของเขาเจ็บด้วยโซ่ตรวน และจับคอของเขาใส่เหล็ก 19จนกระทั่งสิ่งที่เขาทำนายไว้เป็นจริง และพระดำรัสขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็พิสูจน์ว่าเขาถูกต้อง 20กษัตริย์จึงส่งคนไปปล่อยเขา ผู้ครอบครองของชนชาติทั้งหลายก็ปล่อยเขาเป็นอิสระ 21กษัตริย์ตั้งเขาให้เป็นนายเหนือราชสำนักของตน และเป็นผู้ปกครองเหนือทรัพย์สมบัติทั้งสิ้นของตน 22เพื่อสั่งสอนบรรดาเจ้านายของกษัตริย์ตามใจเขา และสอนสติปัญญาแก่บรรดาผู้อาวุโส 23แล้วอิสราเอลก็เข้ามาในอียิปต์ ยาโคบได้อาศัยอยู่ในแผ่นดินของฮาม 24พระองค์ทรงให้ประชากรของพระองค์มีลูกหลานมากมาย และทรงทำให้พวกเขามีจำนวนมากกว่าศัตรู 25พระองค์ทรงหันใจของชาวอียิปต์ให้เกลียดชังประชากรของพระองค์ และให้คบคิดร้ายต่อบรรดาผู้รับใช้ของพระองค์ 26พระองค์ทรงส่งโมเสสผู้รับใช้ของพระองค์ และอาโรนผู้ที่พระองค์ทรงเลือกสรร 27ทั้งสองได้กระทำหมายสำคัญของพระองค์ท่ามกลางพวกเขา และการอัศจรรย์ในแผ่นดินของฮาม 28พระองค์ทรงส่งความมืดมา และมันก็มืดไป แต่พวกเขายังขัดขืนพระดำรัสของพระองค์ 29พระองค์ทรงเปลี่ยนน้ำของพวกเขาให้เป็นเลือด และทรงทำให้ปลาของพวกเขาตาย 30แผ่นดินของพวกเขาเต็มไปด้วยฝูงกบ แม้แต่ในห้องบรรทมของกษัตริย์ 31พระองค์ตรัส แล้วฝูงเหลือบก็มา และริ้นก็มาทั่วเขตแดนของพวกเขา 32พระองค์ประทานลูกเห็บแทนฝน พร้อมกับฟ้าแลบทั่วแผ่นดินของพวกเขา 33พระองค์ทรงทำลายเถาองุ่นและต้นมะเดื่อของพวกเขา และทรงหักต้นไม้ในเขตแดนของพวกเขา 34พระองค์ตรัส แล้วตั๊กแตนก็มา ตั๊กแตนวัยอ่อนนับไม่ถ้วน 35พวกมันกินพืชทุกชนิดในแผ่นดินของพวกเขา และกินผลผลิตจากพื้นดินของพวกเขาจนหมด 36แล้วพระองค์ทรงประหารบุตรหัวปีทั้งสิ้นในแผ่นดินของพวกเขา คือผลแรกแห่งกำลังทั้งหมดของพวกเขา 37พระองค์ทรงนำอิสราเอลออกมาพร้อมกับเงินและทอง และไม่มีผู้ใดในเผ่าของพระองค์ที่สะดุดล้ม 38อียิปต์ก็ดีใจเมื่อพวกเขาจากไป เพราะความหวาดกลัวอิสราเอลได้ตกอยู่บนพวกเขา 39พระองค์ทรงกางเมฆเป็นเครื่องปกคลุม และทรงให้ไฟส่องสว่างในเวลากลางคืน 40พวกเขาทูลขอ แล้วพระองค์ก็ทรงนำนกคุ่มมา และทรงให้พวกเขาอิ่มด้วยอาหารจากสวรรค์ 41พระองค์ทรงเปิดศิลา แล้วน้ำก็พุ่งออกมา มันไหลไปในที่แห้งแล้งเหมือนแม่น้ำ 42เพราะพระองค์ทรงระลึกถึงพระสัญญาอันบริสุทธิ์ของพระองค์ที่ให้ไว้แก่อับราฮัมผู้รับใช้ของพระองค์ 43พระองค์ทรงนำประชากรของพระองค์ออกมาด้วยความชื่นบาน และนำผู้ที่ทรงเลือกสรรออกมาด้วยเสียงโห่ร้องยินดี 44พระองค์ประทานแผ่นดินของบรรดาประชาชาติให้แก่พวกเขา และพวกเขาได้รับผลแห่งการตรากตรำของชนชาติอื่นเป็นมรดก 45เพื่อพวกเขาจะรักษากฎเกณฑ์ของพระองค์ และปฏิบัติตามธรรมบัญญัติของพระองค์ ฮาเลลูยาห์

1จงขอบพระคุณองค์พระผู้เป็นเจ้า จงร้องออกพระนามของพระองค์ จงประกาศพระราชกิจของพระองค์ท่ามกลางชนชาติทั้งหลาย

2จงร้องเพลงถวายพระองค์ จงร้องเพลงสรรเสริญพระองค์ จงเล่าถึงการอัศจรรย์ทั้งสิ้นของพระองค์

3จงภาคภูมิใจในพระนามอันบริสุทธิ์ของพระองค์ ขอให้จิตใจของบรรดาผู้แสวงหาองค์พระผู้เป็นเจ้าเปรมปรีดิ์

4จงแสวงหาองค์พระผู้เป็นเจ้าและพระกำลังของพระองค์ จงแสวงหาพระพักตร์ของพระองค์เสมอ

5จงระลึกถึงการอัศจรรย์ที่พระองค์ทรงกระทำ ถึงสิ่งมหัศจรรย์ และการพิพากษาที่พระองค์ทรงประกาศ

6เชื้อสายของอับราฮัมผู้รับใช้ของพระองค์เอ๋ย ลูกหลานของยาโคบผู้ที่พระองค์ทรงเลือกสรรเอ๋ย

7พระองค์ทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเรา การพิพากษาของพระองค์มีอยู่ทั่วแผ่นดินโลก

8พระองค์ทรงระลึกถึงพันธสัญญาของพระองค์เป็นนิตย์ คือพระดำรัสที่ทรงบัญชาไว้สำหรับคนพันชั่วอายุ

9คือพันธสัญญาที่ทรงทำไว้กับอับราฮัม และคำปฏิญาณที่ทรงสาบานไว้กับอิสอัค

10พระองค์ทรงยืนยันสิ่งนี้แก่ยาโคบเป็นกฎเกณฑ์ และแก่อิสราเอลเป็นพันธสัญญานิรันดร์

11โดยตรัสว่า ‘เราจะให้แผ่นดินคานาอันแก่เจ้า เป็นส่วนมรดกของเจ้า’

12เมื่อพวกเขายังมีจำนวนน้อย น้อยจริงๆ และเป็นคนต่างด้าวในแผ่นดินนั้น

13พวกเขาระเหเร่ร่อนจากชนชาติหนึ่งไปยังอีกชนชาติหนึ่ง จากอาณาจักรหนึ่งไปยังอีกชนชาติหนึ่ง

14พระองค์ไม่ทรงยอมให้ผู้ใดข่มเหงพวกเขา พระองค์ทรงกำราบบรรดากษัตริย์เพราะเห็นแก่พวกเขาว่า

15‘อย่าแตะต้องผู้ที่เราเจิมไว้ และอย่าทำร้ายบรรดาผู้เผยพระวจนะของเรา’

16พระองค์ทรงเรียกการกันดารอาหารให้เกิดขึ้นในแผ่นดิน และทรงตัดการเลี้ยงชีพด้วยอาหารทั้งสิ้น

17พระองค์ทรงส่งชายคนหนึ่งไปข้างหน้าพวกเขา คือโยเซฟ ผู้ถูกขายไปเป็นทาส

18พวกเขาทำให้เท้าของเขาเจ็บด้วยโซ่ตรวน และจับคอของเขาใส่เหล็ก

19จนกระทั่งสิ่งที่เขาทำนายไว้เป็นจริง และพระดำรัสขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็พิสูจน์ว่าเขาถูกต้อง

20กษัตริย์จึงส่งคนไปปล่อยเขา ผู้ครอบครองของชนชาติทั้งหลายก็ปล่อยเขาเป็นอิสระ

21กษัตริย์ตั้งเขาให้เป็นนายเหนือราชสำนักของตน และเป็นผู้ปกครองเหนือทรัพย์สมบัติทั้งสิ้นของตน

22เพื่อสั่งสอนบรรดาเจ้านายของกษัตริย์ตามใจเขา และสอนสติปัญญาแก่บรรดาผู้อาวุโส

23แล้วอิสราเอลก็เข้ามาในอียิปต์ ยาโคบได้อาศัยอยู่ในแผ่นดินของฮาม

24พระองค์ทรงให้ประชากรของพระองค์มีลูกหลานมากมาย และทรงทำให้พวกเขามีจำนวนมากกว่าศัตรู

25พระองค์ทรงหันใจของชาวอียิปต์ให้เกลียดชังประชากรของพระองค์ และให้คบคิดร้ายต่อบรรดาผู้รับใช้ของพระองค์

26พระองค์ทรงส่งโมเสสผู้รับใช้ของพระองค์ และอาโรนผู้ที่พระองค์ทรงเลือกสรร

27ทั้งสองได้กระทำหมายสำคัญของพระองค์ท่ามกลางพวกเขา และการอัศจรรย์ในแผ่นดินของฮาม

28พระองค์ทรงส่งความมืดมา และมันก็มืดไป แต่พวกเขายังขัดขืนพระดำรัสของพระองค์

29พระองค์ทรงเปลี่ยนน้ำของพวกเขาให้เป็นเลือด และทรงทำให้ปลาของพวกเขาตาย

30แผ่นดินของพวกเขาเต็มไปด้วยฝูงกบ แม้แต่ในห้องบรรทมของกษัตริย์

31พระองค์ตรัส แล้วฝูงเหลือบก็มา และริ้นก็มาทั่วเขตแดนของพวกเขา

32พระองค์ประทานลูกเห็บแทนฝน พร้อมกับฟ้าแลบทั่วแผ่นดินของพวกเขา

33พระองค์ทรงทำลายเถาองุ่นและต้นมะเดื่อของพวกเขา และทรงหักต้นไม้ในเขตแดนของพวกเขา

34พระองค์ตรัส แล้วตั๊กแตนก็มา ตั๊กแตนวัยอ่อนนับไม่ถ้วน

35พวกมันกินพืชทุกชนิดในแผ่นดินของพวกเขา และกินผลผลิตจากพื้นดินของพวกเขาจนหมด

36แล้วพระองค์ทรงประหารบุตรหัวปีทั้งสิ้นในแผ่นดินของพวกเขา คือผลแรกแห่งกำลังทั้งหมดของพวกเขา

37พระองค์ทรงนำอิสราเอลออกมาพร้อมกับเงินและทอง และไม่มีผู้ใดในเผ่าของพระองค์ที่สะดุดล้ม

38อียิปต์ก็ดีใจเมื่อพวกเขาจากไป เพราะความหวาดกลัวอิสราเอลได้ตกอยู่บนพวกเขา

39พระองค์ทรงกางเมฆเป็นเครื่องปกคลุม และทรงให้ไฟส่องสว่างในเวลากลางคืน

40พวกเขาทูลขอ แล้วพระองค์ก็ทรงนำนกคุ่มมา และทรงให้พวกเขาอิ่มด้วยอาหารจากสวรรค์

41พระองค์ทรงเปิดศิลา แล้วน้ำก็พุ่งออกมา มันไหลไปในที่แห้งแล้งเหมือนแม่น้ำ

42เพราะพระองค์ทรงระลึกถึงพระสัญญาอันบริสุทธิ์ของพระองค์ที่ให้ไว้แก่อับราฮัมผู้รับใช้ของพระองค์

43พระองค์ทรงนำประชากรของพระองค์ออกมาด้วยความชื่นบาน และนำผู้ที่ทรงเลือกสรรออกมาด้วยเสียงโห่ร้องยินดี

44พระองค์ประทานแผ่นดินของบรรดาประชาชาติให้แก่พวกเขา และพวกเขาได้รับผลแห่งการตรากตรำของชนชาติอื่นเป็นมรดก

45เพื่อพวกเขาจะรักษากฎเกณฑ์ของพระองค์ และปฏิบัติตามธรรมบัญญัติของพระองค์ ฮาเลลูยาห์

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.