บทที่ 106

1ฮาเลลูยาห์ จงขอบพระคุณองค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะพระองค์ทรงแสนดี ความรักมั่นคงของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ 2ใครเล่าจะพรรณนาถึงพระราชกิจอันทรงฤทธิ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า หรือประกาศคำสรรเสริญพระองค์ได้ครบถ้วน 3ความสุขเป็นของบรรดาผู้ที่รักษาความยุติธรรม และประพฤติชอบธรรมอยู่เสมอ 4ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงระลึกถึงข้าพระองค์ด้วยความโปรดปรานที่ทรงมีต่อประชากรของพระองค์ ขอเสด็จมาเยือนข้าพระองค์ด้วยความรอดของพระองค์ 5เพื่อข้าพระองค์จะได้เห็นความเจริญรุ่งเรืองของบรรดาผู้ที่พระองค์ทรงเลือกสรร เพื่อจะได้เปรมปรีดิ์ในความยินดีแห่งชนชาติของพระองค์ และร่วมภาคภูมิใจกับมรดกของพระองค์ 6ข้าพระองค์ทั้งหลายได้ทำบาปเหมือนบรรพบุรุษของพวกเรา พวกเราได้ทำผิดและประพฤติชั่ว 7บรรพบุรุษของเราในอียิปต์ไม่เข้าใจการอัศจรรย์ของพระองค์ ไม่ระลึกถึงความเมตตาอันอุดมของพระองค์ แต่กลับกบฏที่ริมทะเล คือที่ทะเลแดง 8ถึงกระนั้น พระองค์ก็ทรงช่วยพวกเขาให้รอดเพราะเห็นแก่พระนามของพระองค์ เพื่อทรงสำแดงฤทธานุภาพของพระองค์ให้ปรากฏ 9พระองค์ทรงกำราบทะเลแดง มันก็แห้งไป พระองค์ทรงนำพวกเขาข้ามที่ลึกไปเหมือนเดินบนถิ่นทุรกันดาร 10พระองค์ทรงช่วยพวกเขาให้พ้นจากมือของผู้ที่เกลียดชัง และทรงไถ่พวกเขาจากมือของศัตรู 11น้ำท่วมศัตรูของพวกเขา ไม่มีเหลือสักคนเดียว 12แล้วพวกเขาก็เชื่อพระสัญญาของพระองค์ และร้องเพลงสรรเสริญพระองค์ 13แต่ไม่ช้าพวกเขาก็ลืมพระราชกิจของพระองค์ และไม่ยอมรอคอยคำปรึกษาของพระองค์ 14พวกเขาเกิดความอยากอย่างรุนแรงในถิ่นทุรกันดาร และทดลองพระเจ้าในที่เปลี่ยว 15พระองค์จึงประทานสิ่งที่พวกเขาขอ แต่ทรงส่งโรคที่ทำให้ผ่ายผอมมาท่ามกลางพวกเขา 16ในค่ายนั้น พวกเขาริษยาโมเสส และอาโรนผู้บริสุทธิ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า 17แผ่นดินก็แยกออกและกลืนดาธาน และฝังหมู่คณะของอาบีรัม 18แล้วไฟก็ลุกไหม้ท่ามกลางหมู่พวกเขา เปลวไฟเผาผลาญคนชั่ว 19ที่ภูเขาโฮเรบ พวกเขาสร้างรูปลูกวัว และกราบไหว้รูปเคารพหล่อ 20พวกเขาเอาพระสิริของตนไปแลกกับรูปของวัวที่กินหญ้า 21พวกเขาลืมพระเจ้าผู้ทรงช่วยพวกเขาให้รอด ผู้ทรงกระทำการยิ่งใหญ่ในอียิปต์ 22คือการอัศจรรย์ในแผ่นดินของฮาม และการน่าเกรงขามที่ทะเลแดง 23พระองค์จึงตรัสว่าจะทรงทำลายพวกเขา หากโมเสสผู้ที่พระองค์ทรงเลือกสรรไม่ได้ยืนเข้าเฝ้าพระองค์ในช่องโหว่ เพื่อหันเหพระพิโรธของพระองค์ไม่ให้ทำลายพวกเขา 24พวกเขาดูหมิ่นแผ่นดินอันน่าพึงใจ และไม่เชื่อพระสัญญาของพระองค์ 25พวกเขาบ่นพึมพำในเต็นท์ของตน และไม่ฟังพระสุรเสียงขององค์พระผู้เป็นเจ้า 26พระองค์จึงทรงยกพระหัตถ์ปฏิญาณว่าจะให้พวกเขาล้มตายในถิ่นทุรกันดาร 27และจะให้เชื้อสายของพวกเขากระจัดกระจายไปท่ามกลางบรรดาประชาชาติ และทำให้พวกเขาพลัดพรากไปตามแผ่นดินต่างๆ 28พวกเขาผูกพันตัวเองกับพระบาอัลแห่งเปโอร์ และกินเครื่องบูชาที่ถวายแก่พระที่ไร้ชีวิต 29พวกเขาจึงยั่วยุให้พระองค์ทรงพระพิโรธด้วยการกระทำของตน และโรคระบาดก็เกิดขึ้นท่ามกลางพวกเขา 30แต่ฟีเนหัสยืนขึ้นและเข้าจัดการ โรคระบาดนั้นก็ถูกระงับไว้ 31การนี้ถือเป็นความชอบธรรมแก่เขา ตลอดทุกชั่วอายุคนสืบไป 32ที่น้ำเมรีบาห์ พวกเขาทำให้พระองค์ทรงพระพิโรธ และความเดือดร้อนก็เกิดแก่โมเสสเพราะพวกเขา 33เพราะพวกเขากบฏต่อพระวิญญาณของพระองค์ และโมเสสก็พูดพล่อยๆ ด้วยริมฝีปากของตน 34พวกเขาไม่ได้ทำลายชนชาติต่างๆ ตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชาไว้ 35แต่พวกเขากลับปะปนกับบรรดาประชาชาติ และรับเอาธรรมเนียมของพวกนั้นมา 36พวกเขากราบไหว้รูปเคารพของชนชาติเหล่านั้น ซึ่งกลายเป็นบ่วงแร้วดักพวกเขา 37พวกเขาถวายบุตรชายและบุตรสาวของตนเป็นเครื่องบูชาแก่ผีมาร 38พวกเขาทำให้โลหิตที่ไร้ผิดหลั่งออก คือโลหิตของบุตรชายบุตรสาวของตน ที่พวกเขาถวายแก่รูปเคารพของคานาอัน แผ่นดินจึงเป็นมลทินด้วยโลหิต 39พวกเขาทำตัวเองให้เป็นมลทินด้วยการกระทำของตน และทำตัวเป็นหญิงแพศยาด้วยการกระทำเหล่านั้น 40พระพิโรธขององค์พระผู้เป็นเจ้าจึงพลุ่งขึ้นต่อประชากรของพระองค์ และพระองค์ทรงรังเกียจมรดกของพระองค์เอง 41พระองค์ทรงมอบพวกเขาไว้ในมือของบรรดาประชาชาติ และผู้ที่เกลียดชังพวกเขาก็ครอบครองเหนือพวกเขา 42ศัตรูของพวกเขาก็ข่มเหงพวกเขา และทำให้พวกเขาตกอยู่ใต้อำนาจ 43พระองค์ทรงช่วยกู้พวกเขาหลายครั้ง แต่พวกเขามุ่งแต่จะกบฏ และจมลึกลงในความผิดบาปของตน 44ถึงกระนั้น พระองค์ก็ทรงสดับเสียงร้องของพวกเขา และทรงเห็นความทุกข์ของพวกเขา 45พระองค์ทรงระลึกถึงพันธสัญญาของพระองค์ที่มีกับพวกเขา และทรงเปลี่ยนพระทัยด้วยความรักมั่นคงอันอุดมของพระองค์ 46พระองค์ทรงทำให้พวกเขาเป็นที่เมตตาแก่ทุกคนที่จับพวกเขาไปเป็นเชลย 47ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลาย ขอทรงช่วยข้าพระองค์ทั้งหลายให้รอด และขอทรงรวบรวมข้าพระองค์ทั้งหลายจากบรรดาประชาชาติ เพื่อข้าพระองค์ทั้งหลายจะได้ขอบพระคุณพระนามอันบริสุทธิ์ของพระองค์ และภาคภูมิใจในการสรรเสริญพระองค์ 48ขอถวายสาธุการแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าแห่งอิสราเอล ตั้งแต่นิรันดร์กาลจนถึงนิรันดร์กาล ขอให้ประชากรทั้งสิ้นกล่าวว่า ‘อาเมน’ ฮาเลลูยาห์

1ฮาเลลูยาห์ จงขอบพระคุณองค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะพระองค์ทรงแสนดี ความรักมั่นคงของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์

2ใครเล่าจะพรรณนาถึงพระราชกิจอันทรงฤทธิ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า หรือประกาศคำสรรเสริญพระองค์ได้ครบถ้วน

3ความสุขเป็นของบรรดาผู้ที่รักษาความยุติธรรม และประพฤติชอบธรรมอยู่เสมอ

4ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงระลึกถึงข้าพระองค์ด้วยความโปรดปรานที่ทรงมีต่อประชากรของพระองค์ ขอเสด็จมาเยือนข้าพระองค์ด้วยความรอดของพระองค์

5เพื่อข้าพระองค์จะได้เห็นความเจริญรุ่งเรืองของบรรดาผู้ที่พระองค์ทรงเลือกสรร เพื่อจะได้เปรมปรีดิ์ในความยินดีแห่งชนชาติของพระองค์ และร่วมภาคภูมิใจกับมรดกของพระองค์

6ข้าพระองค์ทั้งหลายได้ทำบาปเหมือนบรรพบุรุษของพวกเรา พวกเราได้ทำผิดและประพฤติชั่ว

7บรรพบุรุษของเราในอียิปต์ไม่เข้าใจการอัศจรรย์ของพระองค์ ไม่ระลึกถึงความเมตตาอันอุดมของพระองค์ แต่กลับกบฏที่ริมทะเล คือที่ทะเลแดง

8ถึงกระนั้น พระองค์ก็ทรงช่วยพวกเขาให้รอดเพราะเห็นแก่พระนามของพระองค์ เพื่อทรงสำแดงฤทธานุภาพของพระองค์ให้ปรากฏ

9พระองค์ทรงกำราบทะเลแดง มันก็แห้งไป พระองค์ทรงนำพวกเขาข้ามที่ลึกไปเหมือนเดินบนถิ่นทุรกันดาร

10พระองค์ทรงช่วยพวกเขาให้พ้นจากมือของผู้ที่เกลียดชัง และทรงไถ่พวกเขาจากมือของศัตรู

11น้ำท่วมศัตรูของพวกเขา ไม่มีเหลือสักคนเดียว

12แล้วพวกเขาก็เชื่อพระสัญญาของพระองค์ และร้องเพลงสรรเสริญพระองค์

13แต่ไม่ช้าพวกเขาก็ลืมพระราชกิจของพระองค์ และไม่ยอมรอคอยคำปรึกษาของพระองค์

14พวกเขาเกิดความอยากอย่างรุนแรงในถิ่นทุรกันดาร และทดลองพระเจ้าในที่เปลี่ยว

15พระองค์จึงประทานสิ่งที่พวกเขาขอ แต่ทรงส่งโรคที่ทำให้ผ่ายผอมมาท่ามกลางพวกเขา

16ในค่ายนั้น พวกเขาริษยาโมเสส และอาโรนผู้บริสุทธิ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า

17แผ่นดินก็แยกออกและกลืนดาธาน และฝังหมู่คณะของอาบีรัม

18แล้วไฟก็ลุกไหม้ท่ามกลางหมู่พวกเขา เปลวไฟเผาผลาญคนชั่ว

19ที่ภูเขาโฮเรบ พวกเขาสร้างรูปลูกวัว และกราบไหว้รูปเคารพหล่อ

20พวกเขาเอาพระสิริของตนไปแลกกับรูปของวัวที่กินหญ้า

21พวกเขาลืมพระเจ้าผู้ทรงช่วยพวกเขาให้รอด ผู้ทรงกระทำการยิ่งใหญ่ในอียิปต์

22คือการอัศจรรย์ในแผ่นดินของฮาม และการน่าเกรงขามที่ทะเลแดง

23พระองค์จึงตรัสว่าจะทรงทำลายพวกเขา หากโมเสสผู้ที่พระองค์ทรงเลือกสรรไม่ได้ยืนเข้าเฝ้าพระองค์ในช่องโหว่ เพื่อหันเหพระพิโรธของพระองค์ไม่ให้ทำลายพวกเขา

24พวกเขาดูหมิ่นแผ่นดินอันน่าพึงใจ และไม่เชื่อพระสัญญาของพระองค์

25พวกเขาบ่นพึมพำในเต็นท์ของตน และไม่ฟังพระสุรเสียงขององค์พระผู้เป็นเจ้า

26พระองค์จึงทรงยกพระหัตถ์ปฏิญาณว่าจะให้พวกเขาล้มตายในถิ่นทุรกันดาร

27และจะให้เชื้อสายของพวกเขากระจัดกระจายไปท่ามกลางบรรดาประชาชาติ และทำให้พวกเขาพลัดพรากไปตามแผ่นดินต่างๆ

28พวกเขาผูกพันตัวเองกับพระบาอัลแห่งเปโอร์ และกินเครื่องบูชาที่ถวายแก่พระที่ไร้ชีวิต

29พวกเขาจึงยั่วยุให้พระองค์ทรงพระพิโรธด้วยการกระทำของตน และโรคระบาดก็เกิดขึ้นท่ามกลางพวกเขา

30แต่ฟีเนหัสยืนขึ้นและเข้าจัดการ โรคระบาดนั้นก็ถูกระงับไว้

31การนี้ถือเป็นความชอบธรรมแก่เขา ตลอดทุกชั่วอายุคนสืบไป

32ที่น้ำเมรีบาห์ พวกเขาทำให้พระองค์ทรงพระพิโรธ และความเดือดร้อนก็เกิดแก่โมเสสเพราะพวกเขา

33เพราะพวกเขากบฏต่อพระวิญญาณของพระองค์ และโมเสสก็พูดพล่อยๆ ด้วยริมฝีปากของตน

34พวกเขาไม่ได้ทำลายชนชาติต่างๆ ตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชาไว้

35แต่พวกเขากลับปะปนกับบรรดาประชาชาติ และรับเอาธรรมเนียมของพวกนั้นมา

36พวกเขากราบไหว้รูปเคารพของชนชาติเหล่านั้น ซึ่งกลายเป็นบ่วงแร้วดักพวกเขา

37พวกเขาถวายบุตรชายและบุตรสาวของตนเป็นเครื่องบูชาแก่ผีมาร

38พวกเขาทำให้โลหิตที่ไร้ผิดหลั่งออก คือโลหิตของบุตรชายบุตรสาวของตน ที่พวกเขาถวายแก่รูปเคารพของคานาอัน แผ่นดินจึงเป็นมลทินด้วยโลหิต

39พวกเขาทำตัวเองให้เป็นมลทินด้วยการกระทำของตน และทำตัวเป็นหญิงแพศยาด้วยการกระทำเหล่านั้น

40พระพิโรธขององค์พระผู้เป็นเจ้าจึงพลุ่งขึ้นต่อประชากรของพระองค์ และพระองค์ทรงรังเกียจมรดกของพระองค์เอง

41พระองค์ทรงมอบพวกเขาไว้ในมือของบรรดาประชาชาติ และผู้ที่เกลียดชังพวกเขาก็ครอบครองเหนือพวกเขา

42ศัตรูของพวกเขาก็ข่มเหงพวกเขา และทำให้พวกเขาตกอยู่ใต้อำนาจ

43พระองค์ทรงช่วยกู้พวกเขาหลายครั้ง แต่พวกเขามุ่งแต่จะกบฏ และจมลึกลงในความผิดบาปของตน

44ถึงกระนั้น พระองค์ก็ทรงสดับเสียงร้องของพวกเขา และทรงเห็นความทุกข์ของพวกเขา

45พระองค์ทรงระลึกถึงพันธสัญญาของพระองค์ที่มีกับพวกเขา และทรงเปลี่ยนพระทัยด้วยความรักมั่นคงอันอุดมของพระองค์

46พระองค์ทรงทำให้พวกเขาเป็นที่เมตตาแก่ทุกคนที่จับพวกเขาไปเป็นเชลย

47ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลาย ขอทรงช่วยข้าพระองค์ทั้งหลายให้รอด และขอทรงรวบรวมข้าพระองค์ทั้งหลายจากบรรดาประชาชาติ เพื่อข้าพระองค์ทั้งหลายจะได้ขอบพระคุณพระนามอันบริสุทธิ์ของพระองค์ และภาคภูมิใจในการสรรเสริญพระองค์

48ขอถวายสาธุการแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าแห่งอิสราเอล ตั้งแต่นิรันดร์กาลจนถึงนิรันดร์กาล ขอให้ประชากรทั้งสิ้นกล่าวว่า ‘อาเมน’ ฮาเลลูยาห์

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.