บทที่ 107

1จงขอบพระคุณองค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะพระองค์ทรงแสนดี ความรักมั่นคงของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ 2ขอให้บรรดาผู้ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงไถ่ไว้กล่าวเช่นนั้น คือผู้ที่พระองค์ทรงไถ่จากมือของศัตรู 3และทรงรวบรวมมาจากแผ่นดินต่างๆ จากทิศตะวันออกและทิศตะวันตก จากทิศเหนือและทิศใต้ 4บางคนระเหเร่ร่อนในถิ่นทุรกันดารอันแห้งแล้ง ไม่พบทางไปยังเมืองที่จะอาศัยอยู่ได้ 5พวกเขาทั้งหิวและกระหาย จิตวิญญาณของพวกเขาก็อ่อนระโหยอยู่ภายใน 6แล้วพวกเขาก็ร้องทูลต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าในความทุกข์ของตน และพระองค์ก็ทรงช่วยพวกเขาให้พ้นจากความทุกข์ลำเค็ญ 7พระองค์ทรงนำพวกเขาไปตามทางตรง ไปถึงเมืองที่พวกเขาจะอาศัยอยู่ได้ 8ขอให้พวกเขาขอบพระคุณองค์พระผู้เป็นเจ้าสำหรับความรักมั่นคงของพระองค์ และการอัศจรรย์ที่พระองค์ทรงกระทำเพื่อบุตรของมนุษย์ 9เพราะพระองค์ทรงให้ผู้ที่กระหายได้อิ่ม และทรงให้ผู้ที่หิวได้เต็มอิ่มด้วยสิ่งดี 10บางคนนั่งอยู่ในความมืดและในเงาแห่งความตาย เป็นนักโทษที่ทนทุกข์อยู่ในเครื่องจองจำ 11เพราะพวกเขากบฏต่อพระวจนะของพระเจ้า และดูหมิ่นคำปรึกษาขององค์ผู้สูงสุด 12พระองค์ทรงทำให้ใจของพวกเขาถ่อมลงด้วยการตรากตรำหนัก พวกเขาสะดุดล้ม และไม่มีใครช่วย 13แล้วพวกเขาก็ร้องทูลต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าในความทุกข์ของตน และพระองค์ก็ทรงช่วยพวกเขาให้รอดจากความทุกข์ลำเค็ญ 14พระองค์ทรงนำพวกเขาออกมาจากความมืดและเงาแห่งความตาย และทรงหักเครื่องจองจำของพวกเขาเสีย 15ขอให้พวกเขาขอบพระคุณองค์พระผู้เป็นเจ้าสำหรับความรักมั่นคงของพระองค์ และการอัศจรรย์ที่พระองค์ทรงกระทำเพื่อบุตรของมนุษย์ 16เพราะพระองค์ทรงพังประตูทองสัมฤทธิ์ และทรงตัดดาลเหล็กให้ขาด 17คนโง่บางคนต้องทนทุกข์เพราะทางกบฏของตน และเพราะความผิดบาปของตน 18พวกเขาเบื่ออาหารทุกชนิด และเข้าใกล้ประตูแห่งความตาย 19แล้วพวกเขาก็ร้องทูลต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าในความทุกข์ของตน และพระองค์ก็ทรงช่วยพวกเขาให้รอดจากความทุกข์ลำเค็ญ 20พระองค์ทรงส่งพระวจนะของพระองค์ไปรักษาพวกเขา และทรงช่วยพวกเขาให้พ้นจากหลุมลึก 21ขอให้พวกเขาขอบพระคุณองค์พระผู้เป็นเจ้าสำหรับความรักมั่นคงของพระองค์ และการอัศจรรย์ที่พระองค์ทรงกระทำเพื่อบุตรของมนุษย์ 22ขอให้พวกเขาถวายเครื่องบูชาแห่งการขอบพระคุณ และประกาศพระราชกิจของพระองค์ด้วยความยินดี 23บางคนลงเรือออกไปในทะเล ทำการค้าในห้วงน้ำกว้างใหญ่ 24พวกเขาได้เห็นพระราชกิจขององค์พระผู้เป็นเจ้า และการอัศจรรย์ของพระองค์ในที่ลึก 25เพราะพระองค์ตรัส และทรงบันดาลให้เกิดพายุที่ซัดคลื่นทะเลให้สูงขึ้น 26พวกเขาถูกซัดขึ้นไปถึงท้องฟ้า แล้วก็จมลงไปถึงที่ลึก จิตใจของพวกเขาก็ละลายไปด้วยความทุกข์ 27พวกเขาโซซัดโซเซเหมือนคนเมา และความชำนาญทั้งสิ้นของพวกเขาก็ไร้ประโยชน์ 28แล้วพวกเขาก็ร้องทูลต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าในความทุกข์ของตน และพระองค์ก็ทรงนำพวกเขาออกมาจากความทุกข์ลำเค็ญ 29พระองค์ทรงทำให้พายุสงบลงจนเงียบ และคลื่นทะเลก็สงบนิ่ง 30พวกเขาก็ดีใจที่ทะเลสงบ และพระองค์ทรงนำพวกเขาไปถึงท่าเรือที่พวกเขาปรารถนา 31ขอให้พวกเขาขอบพระคุณองค์พระผู้เป็นเจ้าสำหรับความรักมั่นคงของพระองค์ และการอัศจรรย์ที่พระองค์ทรงกระทำเพื่อบุตรของมนุษย์ 32ขอให้พวกเขายกย่องพระองค์ในที่ชุมนุมของประชาชน และสรรเสริญพระองค์ในที่ประชุมของบรรดาผู้อาวุโส 33พระองค์ทรงเปลี่ยนแม่น้ำให้เป็นถิ่นทุรกันดาร และเปลี่ยนน้ำพุให้เป็นพื้นดินแห้งแล้ง 34และเปลี่ยนแผ่นดินอุดมให้เป็นทุ่งเกลือ เพราะความชั่วร้ายของผู้อาศัยในนั้น 35พระองค์ทรงเปลี่ยนถิ่นทุรกันดารให้เป็นแอ่งน้ำ และเปลี่ยนแผ่นดินแห้งแล้งให้เป็นน้ำพุที่ไหลริน 36พระองค์ทรงให้คนหิวโหยมาตั้งถิ่นฐานที่นั่น เพื่อพวกเขาจะได้สร้างเมืองที่จะอาศัยอยู่ 37พวกเขาหว่านพืชในนาและปลูกสวนองุ่น ซึ่งให้ผลเก็บเกี่ยวอุดมสมบูรณ์ 38พระองค์ทรงอวยพรพวกเขา และพวกเขาก็ทวีจำนวนขึ้นมากมาย พระองค์ไม่ทรงให้ฝูงสัตว์ของพวกเขาลดน้อยลง 39เมื่อพวกเขาลดจำนวนลงและตกต่ำเพราะการกดขี่ ความทุกข์ และความโศกเศร้า 40พระองค์ทรงเทความดูหมิ่นลงเหนือบรรดาขุนนาง และทรงทำให้พวกเขาระเหเร่ร่อนในที่เปลี่ยวที่ไร้ทาง 41แต่พระองค์ทรงยกชูคนขัดสนให้พ้นจากความทุกข์ และทรงทำให้ครอบครัวของพวกเขาเพิ่มพูนขึ้นเหมือนฝูงแกะ 42คนเที่ยงธรรมเห็นแล้วก็ยินดี และความชั่วทั้งปวงก็ปิดปากเงียบ 43ผู้ใดมีปัญญา ก็ให้เขาใส่ใจในสิ่งเหล่านี้ และพิจารณาความรักมั่นคงขององค์พระผู้เป็นเจ้า

1จงขอบพระคุณองค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะพระองค์ทรงแสนดี ความรักมั่นคงของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์

2ขอให้บรรดาผู้ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงไถ่ไว้กล่าวเช่นนั้น คือผู้ที่พระองค์ทรงไถ่จากมือของศัตรู

3และทรงรวบรวมมาจากแผ่นดินต่างๆ จากทิศตะวันออกและทิศตะวันตก จากทิศเหนือและทิศใต้

4บางคนระเหเร่ร่อนในถิ่นทุรกันดารอันแห้งแล้ง ไม่พบทางไปยังเมืองที่จะอาศัยอยู่ได้

5พวกเขาทั้งหิวและกระหาย จิตวิญญาณของพวกเขาก็อ่อนระโหยอยู่ภายใน

6แล้วพวกเขาก็ร้องทูลต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าในความทุกข์ของตน และพระองค์ก็ทรงช่วยพวกเขาให้พ้นจากความทุกข์ลำเค็ญ

7พระองค์ทรงนำพวกเขาไปตามทางตรง ไปถึงเมืองที่พวกเขาจะอาศัยอยู่ได้

8ขอให้พวกเขาขอบพระคุณองค์พระผู้เป็นเจ้าสำหรับความรักมั่นคงของพระองค์ และการอัศจรรย์ที่พระองค์ทรงกระทำเพื่อบุตรของมนุษย์

9เพราะพระองค์ทรงให้ผู้ที่กระหายได้อิ่ม และทรงให้ผู้ที่หิวได้เต็มอิ่มด้วยสิ่งดี

10บางคนนั่งอยู่ในความมืดและในเงาแห่งความตาย เป็นนักโทษที่ทนทุกข์อยู่ในเครื่องจองจำ

11เพราะพวกเขากบฏต่อพระวจนะของพระเจ้า และดูหมิ่นคำปรึกษาขององค์ผู้สูงสุด

12พระองค์ทรงทำให้ใจของพวกเขาถ่อมลงด้วยการตรากตรำหนัก พวกเขาสะดุดล้ม และไม่มีใครช่วย

13แล้วพวกเขาก็ร้องทูลต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าในความทุกข์ของตน และพระองค์ก็ทรงช่วยพวกเขาให้รอดจากความทุกข์ลำเค็ญ

14พระองค์ทรงนำพวกเขาออกมาจากความมืดและเงาแห่งความตาย และทรงหักเครื่องจองจำของพวกเขาเสีย

15ขอให้พวกเขาขอบพระคุณองค์พระผู้เป็นเจ้าสำหรับความรักมั่นคงของพระองค์ และการอัศจรรย์ที่พระองค์ทรงกระทำเพื่อบุตรของมนุษย์

16เพราะพระองค์ทรงพังประตูทองสัมฤทธิ์ และทรงตัดดาลเหล็กให้ขาด

17คนโง่บางคนต้องทนทุกข์เพราะทางกบฏของตน และเพราะความผิดบาปของตน

18พวกเขาเบื่ออาหารทุกชนิด และเข้าใกล้ประตูแห่งความตาย

19แล้วพวกเขาก็ร้องทูลต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าในความทุกข์ของตน และพระองค์ก็ทรงช่วยพวกเขาให้รอดจากความทุกข์ลำเค็ญ

20พระองค์ทรงส่งพระวจนะของพระองค์ไปรักษาพวกเขา และทรงช่วยพวกเขาให้พ้นจากหลุมลึก

21ขอให้พวกเขาขอบพระคุณองค์พระผู้เป็นเจ้าสำหรับความรักมั่นคงของพระองค์ และการอัศจรรย์ที่พระองค์ทรงกระทำเพื่อบุตรของมนุษย์

22ขอให้พวกเขาถวายเครื่องบูชาแห่งการขอบพระคุณ และประกาศพระราชกิจของพระองค์ด้วยความยินดี

23บางคนลงเรือออกไปในทะเล ทำการค้าในห้วงน้ำกว้างใหญ่

24พวกเขาได้เห็นพระราชกิจขององค์พระผู้เป็นเจ้า และการอัศจรรย์ของพระองค์ในที่ลึก

25เพราะพระองค์ตรัส และทรงบันดาลให้เกิดพายุที่ซัดคลื่นทะเลให้สูงขึ้น

26พวกเขาถูกซัดขึ้นไปถึงท้องฟ้า แล้วก็จมลงไปถึงที่ลึก จิตใจของพวกเขาก็ละลายไปด้วยความทุกข์

27พวกเขาโซซัดโซเซเหมือนคนเมา และความชำนาญทั้งสิ้นของพวกเขาก็ไร้ประโยชน์

28แล้วพวกเขาก็ร้องทูลต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าในความทุกข์ของตน และพระองค์ก็ทรงนำพวกเขาออกมาจากความทุกข์ลำเค็ญ

29พระองค์ทรงทำให้พายุสงบลงจนเงียบ และคลื่นทะเลก็สงบนิ่ง

30พวกเขาก็ดีใจที่ทะเลสงบ และพระองค์ทรงนำพวกเขาไปถึงท่าเรือที่พวกเขาปรารถนา

31ขอให้พวกเขาขอบพระคุณองค์พระผู้เป็นเจ้าสำหรับความรักมั่นคงของพระองค์ และการอัศจรรย์ที่พระองค์ทรงกระทำเพื่อบุตรของมนุษย์

32ขอให้พวกเขายกย่องพระองค์ในที่ชุมนุมของประชาชน และสรรเสริญพระองค์ในที่ประชุมของบรรดาผู้อาวุโส

33พระองค์ทรงเปลี่ยนแม่น้ำให้เป็นถิ่นทุรกันดาร และเปลี่ยนน้ำพุให้เป็นพื้นดินแห้งแล้ง

34และเปลี่ยนแผ่นดินอุดมให้เป็นทุ่งเกลือ เพราะความชั่วร้ายของผู้อาศัยในนั้น

35พระองค์ทรงเปลี่ยนถิ่นทุรกันดารให้เป็นแอ่งน้ำ และเปลี่ยนแผ่นดินแห้งแล้งให้เป็นน้ำพุที่ไหลริน

36พระองค์ทรงให้คนหิวโหยมาตั้งถิ่นฐานที่นั่น เพื่อพวกเขาจะได้สร้างเมืองที่จะอาศัยอยู่

37พวกเขาหว่านพืชในนาและปลูกสวนองุ่น ซึ่งให้ผลเก็บเกี่ยวอุดมสมบูรณ์

38พระองค์ทรงอวยพรพวกเขา และพวกเขาก็ทวีจำนวนขึ้นมากมาย พระองค์ไม่ทรงให้ฝูงสัตว์ของพวกเขาลดน้อยลง

39เมื่อพวกเขาลดจำนวนลงและตกต่ำเพราะการกดขี่ ความทุกข์ และความโศกเศร้า

40พระองค์ทรงเทความดูหมิ่นลงเหนือบรรดาขุนนาง และทรงทำให้พวกเขาระเหเร่ร่อนในที่เปลี่ยวที่ไร้ทาง

41แต่พระองค์ทรงยกชูคนขัดสนให้พ้นจากความทุกข์ และทรงทำให้ครอบครัวของพวกเขาเพิ่มพูนขึ้นเหมือนฝูงแกะ

42คนเที่ยงธรรมเห็นแล้วก็ยินดี และความชั่วทั้งปวงก็ปิดปากเงียบ

43ผู้ใดมีปัญญา ก็ให้เขาใส่ใจในสิ่งเหล่านี้ และพิจารณาความรักมั่นคงขององค์พระผู้เป็นเจ้า

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.