บทที่ 12Chapter 12

ถึงหัวหน้านักดนตรี ตามทำนองเชมินิท บทเพลงสดุดีของดาวิด

คนที่ชอบธรรมสูญสิ้นไปแล้วThe Godly Are No More

1ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงช่วย เพราะคนที่จงรักภักดีหมดสิ้นไปแล้ว คนสัตย์ซื่อก็สูญหายไปจากบรรดาบุตรของมนุษย์

2ทุกคนพูดเท็จต่อเพื่อนบ้านของตน พวกเขาพูดด้วยริมฝีปากที่ประจบสอพลอและด้วยใจสองใจ

3ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงตัดริมฝีปากที่ประจบสอพลอทั้งสิ้น และลิ้นที่พูดโอ้อวด

4คือผู้ที่กล่าวว่า ‘เราจะมีชัยด้วยลิ้นของเรา ริมฝีปากของเราเป็นของเราเอง ใครเล่าจะเป็นนายเหนือเรา’

5องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า ‘เพราะเหตุการกดขี่คนยากไร้ และเสียงคร่ำครวญของคนขัดสน บัดนี้เราจะลุกขึ้น เราจะตั้งเขาไว้ในที่ปลอดภัยที่เขาปรารถนา’

6ถ้อยคำขององค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นถ้อยคำบริสุทธิ์ ดุจเงินที่ถูกหลอมในเตา ถูกถลุงให้บริสุทธิ์เจ็ดครั้ง

7ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์จะทรงปกป้องพวกเรา พระองค์จะทรงคุ้มครองเราให้พ้นจากคนชั่วอายุนี้ตลอดไป

8คนชั่วเดินกร่างอยู่รอบด้าน เมื่อความชั่วช้าได้รับการยกย่องในหมู่บุตรของมนุษย์

หมายเหตุบริบทเป็นคำอธิบายเชิงบรรณาธิการ ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของเนื้อความพระคัมภีร์Context notes are editorial commentary — not part of the biblical text.