บทที่ 74

1บทมัสคิลของอาสาฟ ข้าแต่พระเจ้า เหตุใดพระองค์จึงทรงทอดทิ้งข้าพระองค์ทั้งหลายไปเป็นนิตย์ เหตุใดพระพิโรธของพระองค์จึงคุกรุ่นต่อฝูงแกะแห่งทุ่งหญ้าของพระองค์

2ขอทรงระลึกถึงชุมนุมชนของพระองค์ ซึ่งพระองค์ทรงไถ่ไว้ตั้งแต่โบราณ และทรงไถ่ให้เป็นเผ่าแห่งมรดกของพระองค์ คือภูเขาศิโยน ที่ซึ่งพระองค์ประทับอยู่

3ขอทรงย่างพระบาทไปยังซากปรักหักพังอันยืนนาน คือทุกสิ่งในสถานนมัสการที่ศัตรูได้ทำลายลง

4บรรดาศัตรูของพระองค์คำรามอยู่ในสถานประชุมของพระองค์ พวกเขาได้ตั้งธงของตนขึ้นเป็นหมายสำคัญ

5พวกเขาเป็นเหมือนคนที่เงื้อขวานฟันในป่าทึบ

6และทุบทำลายงานแกะสลักทั้งหมดด้วยขวานและค้อน

7พวกเขาได้เผาสถานนมัสการของพระองค์จนราบ และทำให้ที่ประทับแห่งพระนามของพระองค์เป็นมลทิน

8พวกเขาคิดในใจว่า ‘เราจะขยี้พวกมันให้สิ้น’ แล้วพวกเขาได้เผาทุกแห่งที่พระเจ้าทรงพบกับเราในแผ่นดินนี้

9ไม่มีหมายสำคัญใดให้เราเห็นอีกแล้ว ไม่มีผู้เผยพระวจนะเหลืออยู่ และไม่มีใครในพวกเรารู้ว่าเหตุการณ์นี้จะอยู่ไปนานเท่าใด

10ข้าแต่พระเจ้า อีกนานเท่าใดที่ศัตรูจะเย้ยหยันพระองค์ ศัตรูจะหมิ่นประมาทพระนามของพระองค์ไปเป็นนิตย์หรือ

11เหตุใดพระองค์จึงทรงหดพระหัตถ์ คือพระหัตถ์ขวาของพระองค์กลับไป โปรดชักมันออกมาจากพระทรวงและทำลายพวกเขาเสียเถิด

12ถึงกระนั้น พระเจ้าทรงเป็นกษัตริย์ของข้าพระองค์มาตั้งแต่โบราณกาล ทรงนำความรอดมาในท่ามกลางแผ่นดินโลก

13พระองค์ทรงแยกทะเลออกด้วยพระกำลังของพระองค์ ทรงทุบหัวของบรรดาสัตว์ร้ายในทะเลให้แตก

14พระองค์ทรงขยี้หัวของเลวีอาธานให้แตก และทรงให้มันเป็นอาหารแก่สัตว์ในถิ่นทุรกันดาร

15พระองค์ทรงเปิดน้ำพุและลำธารให้พุ่งออกมา และทรงทำให้แม่น้ำที่ไหลอยู่ตลอดปีเหือดแห้งไป

16กลางวันเป็นของพระองค์ และกลางคืนก็เป็นของพระองค์ พระองค์ทรงสถาปนาดวงจันทร์และดวงอาทิตย์

17พระองค์ทรงกำหนดเขตแดนทั้งสิ้นของแผ่นดินโลก พระองค์ทรงสร้างฤดูร้อนและฤดูหนาว

18ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงระลึกว่าศัตรูได้เย้ยหยันพระองค์อย่างไร และชนชาติที่โง่เขลาได้หมิ่นประมาทพระนามของพระองค์อย่างไร

19ขออย่าทรงมอบชีวิตนกพิราบของพระองค์ให้แก่สัตว์ป่า ขออย่าทรงลืมชีวิตของผู้ทุกข์ยากของพระองค์ไปเป็นนิตย์

20ขอทรงคำนึงถึงพันธสัญญาของพระองค์ เพราะที่มืดในแผ่นดินเต็มไปด้วยซ่องของความรุนแรง

21ขออย่าให้ผู้ถูกกดขี่ต้องถอยกลับไปด้วยความอับอาย ขอให้คนยากจนและคนขัดสนได้สรรเสริญพระนามของพระองค์

22ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงลุกขึ้น ขอทรงต่อสู้เพื่อคดีของพระองค์ ขอทรงระลึกว่าคนโง่เขลาเย้ยหยันพระองค์ตลอดวันอย่างไร

23ขออย่าทรงเพิกเฉยต่อเสียงอึกทึกของบรรดาปฏิปักษ์ของพระองค์ คือเสียงโกลาหลของศัตรูของพระองค์ที่ดังขึ้นไม่หยุดหย่อน

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.