โรม 10 · Eremos Thai Bible

1พี่น้องทั้งหลาย ความปรารถนาของจิตใจข้าพเจ้าและคำอธิษฐานวิงวอนต่อพระเจ้าเพื่อพวกเขา ก็คือเพื่อความรอดของพวกเขา 2เพราะข้าพเจ้าเป็นพยานเรื่องพวกเขาว่า พวกเขามีความกระตือรือร้นเพื่อพระเจ้า — แต่ไม่ตามความรู้ที่แท้จริง 3เพราะพวกเขาไม่รู้จักความชอบธรรมของพระเจ้า และแสวงหาที่จะตั้งความชอบธรรมของตนเองขึ้น — พวกเขาจึงไม่ยอมจำนนต่อความชอบธรรมของพระเจ้า 4เพราะพระคริสต์ทรงเป็นจุดสิ้นสุดของธรรมบัญญัติ สู่ความชอบธรรมแก่ทุกคนที่เชื่อ 5เพราะโมเสสเขียนเกี่ยวกับความชอบธรรมที่มาจากธรรมบัญญัติว่า ‘ผู้ที่กระทำตามสิ่งเหล่านี้จะมีชีวิตอยู่โดยสิ่งเหล่านั้น’ 6แต่ความชอบธรรมที่มาจากความเชื่อกล่าวอย่างนี้ว่า ‘อย่ากล่าวในใจของท่านว่า “ใครจะขึ้นไปบนฟ้าสวรรค์?”’ — นั่นก็คือเพื่อจะนำพระคริสต์ลงมา 7หรือ ‘ใครจะลงไปในเหวลึก?’ — นั่นก็คือเพื่อจะนำพระคริสต์ขึ้นมาจากความตาย 8แต่กล่าวว่าอย่างไร? ‘ถ้อยคำนั้นอยู่ใกล้ท่าน — อยู่ในปากของท่านและในจิตใจของท่าน’ — นั่นก็คือถ้อยคำแห่งความเชื่อที่เราประกาศ 9ถ้าท่านยอมรับด้วยปากว่า ‘พระเยซูทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า’ และเชื่อในจิตใจของท่านว่าพระเจ้าทรงให้พระองค์เป็นขึ้นจากความตาย ท่านก็จะรอด 10เพราะด้วยจิตใจ ผู้นั้นเชื่อสู่ความชอบธรรม และด้วยปาก ผู้นั้นยอมรับสู่ความรอด 11เพราะพระคัมภีร์กล่าวว่า ‘ทุกคนที่เชื่อในพระองค์จะไม่ผิดหวังเลย’ 12เพราะไม่มีความแตกต่างระหว่างชาวยิวและชาวกรีก ด้วยองค์พระผู้เป็นเจ้าเดียวกันทรงเป็นเจ้าเหนือทั้งสิ้น ทรงประทานความมั่งคั่งแก่ทุกคนที่ร้องออกพระนามของพระองค์ 13เพราะ ‘ทุกคนที่ร้องออกพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะรอด’ 14ฉะนั้น พวกเขาจะร้องออกพระนามของผู้ที่ตนไม่ได้เชื่อได้อย่างไร? และจะเชื่อในผู้ที่ตนไม่ได้ยินได้อย่างไร? และจะได้ยินโดยไม่มีผู้ประกาศได้อย่างไร? 15และจะประกาศอย่างไรถ้าไม่ได้รับการส่งไป? ดังที่เขียนไว้ว่า ‘เท้าของผู้ประกาศข่าวดีงามยิ่งนัก’ 16แต่ไม่ใช่ทุกคนที่เชื่อฟังข่าวประเสริฐ — เพราะอิสยาห์กล่าวว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า ใครจะเชื่อสิ่งที่เราได้ยินมา?’ 17ฉะนั้น ความเชื่อมาจากการได้ยิน — และการได้ยินมาผ่านถ้อยคำของพระคริสต์ 18แต่ข้าพเจ้าถามว่า พวกเขาไม่ได้ยินหรือ? พวกเขาได้ยินจริงๆ — ‘เสียงของพวกเขาออกไปทั่วแผ่นดิน และถ้อยคำของพวกเขาออกไปถึงปลายแผ่นดินโลก’ 19ข้าพเจ้าถามอีกว่า อิสราเอลไม่เข้าใจหรือ? โมเสสกล่าวเป็นคนแรกว่า ‘เราจะทำให้พวกเจ้าริษยาโดยผู้ที่ไม่ใช่ชนชาติ — โดยชนชาติไร้สติปัญญา เราจะทำให้พวกเจ้าโกรธ’ 20และอิสยาห์กล่าวอย่างกล้าหาญว่า ‘เราพบโดยคนที่ไม่ได้แสวงหาเรา — เราปรากฏแก่คนที่ไม่ได้ถามถึงเรา’ 21แต่กับอิสราเอล พระองค์ตรัสว่า ‘ตลอดวัน เราได้เหยียดมือของเราออกต่อชนชาติที่ไม่เชื่อฟังและต่อต้าน’

บทที่ 10