เอเรโมส · Eremos Thai Bible

เศคาริยาห์ · Zechariah

บทที่ 12

1ภาระแห่งพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าเกี่ยวกับอิสราเอล องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงขึงฟ้าสวรรค์ ทรงวางรากแผ่นดินโลก และทรงปั้นจิตวิญญาณของมนุษย์ไว้ภายในตัวเขา ตรัสดังนี้ว่า 2‘ดูเถิด เราจะทำให้เยรูซาเล็มเป็นถ้วยที่ทำให้ชนชาติทั้งปวงโดยรอบมึนเมาซวนเซ ทั้งยูดาห์ก็จะตกอยู่ในการถูกล้อมเช่นเดียวกับเยรูซาเล็ม 3‘ในวันนั้น เมื่อบรรดาประชาชาติทั่วแผ่นดินโลกมาชุมนุมต่อสู้เยรูซาเล็ม เราจะทำให้เยรูซาเล็มเป็นศิลาหนักสำหรับชนชาติทั้งปวง ทุกคนที่พยายามยกศิลานั้นจะบาดเจ็บสาหัส 4‘ในวันนั้น’ องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ ‘เราจะฟาดม้าทุกตัวให้แตกตื่นตกใจ และฟาดผู้ขี่ม้าให้คลุ้มคลั่ง เราจะจับตาดูแลวงศ์วานยูดาห์ แต่จะฟาดม้าทั้งสิ้นของชนชาติทั้งหลายให้ตาบอด 5แล้วบรรดาผู้นำของยูดาห์จะรำพึงในใจว่า ‘ชาวเยรูซาเล็มเป็นกำลังของเรา เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาทรงเป็นพระเจ้าของพวกเขา’ 6‘ในวันนั้น เราจะทำให้บรรดาตระกูลของยูดาห์เป็นดุจเตาไฟท่ามกลางกองฟืน และดุจคบเพลิงท่ามกลางฟ่อนข้าว พวกเขาจะเผาผลาญชนชาติทั้งปวงโดยรอบทั้งทางขวาและทางซ้าย ส่วนเยรูซาเล็มจะยังตั้งมั่นคงอยู่ในที่ของตน คือในกรุงเยรูซาเล็ม 7องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงช่วยกระโจมของยูดาห์ให้รอดก่อน เพื่อไม่ให้เกียรติของราชวงศ์ดาวิดและเกียรติของชาวเยรูซาเล็มยิ่งใหญ่เกินกว่าของยูดาห์ 8ในวันนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงปกป้องชาวเยรูซาเล็ม คนที่อ่อนแอที่สุดในหมู่พวกเขาในวันนั้นจะเป็นดุจดาวิด และราชวงศ์ดาวิดจะเป็นดุจพระเจ้า ดุจทูตสวรรค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่นำหน้าพวกเขาไป 9‘ในวันนั้น เราจะมุ่งทำลายบรรดาประชาชาติทั้งปวงที่ยกมาต่อสู้เยรูซาเล็ม 10‘เราจะเทวิญญาณแห่งพระคุณและการวิงวอนลงเหนือราชวงศ์ดาวิดและชาวเยรูซาเล็ม และพวกเขาจะมองดูเรา ผู้ที่พวกเขาได้แทง พวกเขาจะคร่ำครวญถึงเขาเหมือนคนที่คร่ำครวญถึงบุตรคนเดียวของตน และจะร้องไห้อย่างขมขื่นเพื่อเขาเหมือนร้องไห้เพื่อบุตรหัวปี 11ในวันนั้น เสียงร่ำไห้คร่ำครวญในกรุงเยรูซาเล็มจะดังใหญ่หลวง ดุจเสียงร่ำไห้คร่ำครวญที่ฮาดัดริมโมนในที่ราบเมกิดโด 12แผ่นดินจะร่ำไห้คร่ำครวญ แต่ละตระกูลจะคร่ำครวญต่างหากกัน ตระกูลราชวงศ์ดาวิดต่างหาก และภรรยาของพวกเขาต่างหาก ตระกูลราชวงศ์นาธันต่างหาก และภรรยาของพวกเขาต่างหาก 13ตระกูลราชวงศ์เลวีต่างหาก และภรรยาของพวกเขาต่างหาก ตระกูลของชิเมอีต่างหาก และภรรยาของพวกเขาต่างหาก 14และบรรดาตระกูลที่เหลืออยู่ทั้งหมด แต่ละตระกูลก็จะคร่ำครวญต่างหากกัน และภรรยาของพวกเขาก็ต่างหากกัน
← บทที่ 11บทที่ 13 →